Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2018 weergeven

CARPE DIEM

Ik heb me al een paar keer afgevraagd waar ik nu echt goed in ben. En ik ben er nog steeds niet achter. Ik weet dat ik een heleboel kan, dat ik een heleboel kennis heb die ik kan gebruiken., Maar wat ik nu echt goed kan? Geen idee. Waar ik in de loop der jaren wel achter gekomen ben is dat ik op het werk een verschrikkelijke goeie puinruimer ben. Ben er heel goed in om de ontstane puinhopen weer te ordenen, en een beter overzicht voor anderen te creëren. En zodra de ene puinhoop is opgeruimd, mag ik beginnen aan de volgende. Is dat leuk? Ja dat is het best wel, maar het is ook frustrerend. Want hoe vaak is het niet gebeurd dat een ander met mijn ideeën en opruim werkzaamheden aan de haal is gegaan. Iedereen weet beter, maar niemand zegt er iets van.


Het grote voordeel aan deze manier van te werk worden gesteld is dat je een verschrikkelijke hoeveelheid aan kennis op doet in de verschillende processen en dat je daarmee voor anderen kan dienen als vraagbaak. Je weet dingen uit het verl…

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Onafhankelijkheidsdag

Independance day, of te wel Onafhankelijkheidsdag. Vieren dat je zelfstandig bent geworden. Ik zag een mooie foto voorbij komen van Nederlandse marinemensen op Times Square, mooi wit tropen uniform en de pet in de lucht en toegejuicht door omstanders. Een mooie manier om te vieren dat je vrij bent. Maar ook een mooie manier om aan te geven dat je je vrij voelt. Dat je kunt zijn wie je bent.


Vrijheid een gekregen iets dat je moet waarderen en niet weggooien. Maar of die vrijheid ook die onafhankelijkheid betekend? Ik heb geen idee. Op het moment dat ik vrij was van school was ik niet direct onafhankelijk, toen ik mijn diploma haalde was ik wel vrij, maar niet direct onafhankelijk. Ja ja hoor ik jullie als lezers nu denken, dat is een verkeerde vergelijking. Okay eens, maar het was ook maar een voorbeeld. Een ander voorbeeld is 5 mei 1945, we waren vrij maar niet direct onafhankelijk. We hadden nog wel hulp nodig om alles weer op te bouwen. We konden nog niet direct op eigen benen staan…

Buiten in de tuin

Het fijne aan een vroege vogel zijn is dat je dingen op een andere manier ziet dan dat anderen zien. Je ziet en hoort vogels fluiten op manier die je tot vrolijkheid stemmen. Ze ziet de natuur ontwaken op een manier dat het prettig is. Je kunt buiten zitten en genieten van de kleine dingen om je heen en nog tijd over hebben om dit soort dingen te overdenken. Ik vind het heerlijk buiten.
Nu ben ik mij er terdege van bewust dat ik niet altijd zo vroeg ben. Als het aan mij lag dan lag ik nog heerlijk in mijn bed, maar nu ik er toch ben... Ik zie de zon stijgen. Het raam van de deur weerkaatst de stralen en ik merk dat deze steeds hoger komen in mijn ogen beginnen te schijnen. Aparte gewaarwording.
Ik ken wel het idee van de ondergaande zon, maar heb nog nooit zo sterk de opkomende zon gemerkt. Wat een heerlijkheid om buiten te zijn.


Wij kochten voor een aantal weken terug een lounge zet, ja ja wij gaan ook mee in de vaart der volkeren. Maar ik had niet kunnen vermoeden dat het mij zoveel…

Een lentedag

Een lentedag
Een dag waarop alles mag
Waar alles goed is
Niets gaat er mis

Wat hebben we genoten
Van de dag zonovergoten
Van kinderen vrolijk en blij
En dat zomaar op een dag in mei

Dank voor deze mooie dag
Dank voor alles voor wat ik zag
Dank voor mijn heerlijke gevoel
Dank voor hoe ik mij nu voel

Zon
Maan
Muziek
Boek
Droog
Blauwe lucht
Genieten met een diepe zucht!!
Want die geeft ons lucht!!

Rustig en heerlijk

Je herkent het vast wel. Je hebt jezelf van alles voorgenomen om te doen, maar het komt er niet van. Er komt of iets tussendoor, of je wilt het heel graag maar vind niet de moed om er aan te beginnen. Dat laatste is het meest erge want je weet dat het af moet zijn vandaag, maar het wil niet. De drive om het te doen is er niet. Dit is vast voor iedereen heel erg herkenbaar. Vandaag had en heb ik zo'n dag. Me voorgenomen een heleboel te doen, maar het gaat er niet van komen. De zon is te fijn, de temperatuur buiten is te lekker om heel hard in huis aan het werk te zijn. Dus dat gaat hem niet worden. Overigens wil ik nog graag iets toevoegen aan het lijstje waar ik net mee ben begonnen, je pakt iets anders op dan dat je van plan was.




Ik stond vanmorgen vroeg buiten, heerlijk in de ochtend zon. Het was aangenaam om daar te staan. De vogels waren heerlijk bezig met hun nesten en het zoeken van voedsel, en de wind was er niet. Het was gewoon heel aangenaam kalm om daar buiten te staan. …

Ik en jij

Ik ben ik
Jij bent jij
Samen zijn we wij

Als we samen zijn is alle goed
Het maakt ons niet uit wat je doet
Niets is gek en niets is raar
Want we horen bij elkaar

Ik ben ik
Jij bent jij
Dat maakt me blij

Bedankt dat je er bent
Bedankt dat je me zo goed kent
Bedankt dat je van me houdt
En dat je me vertrouwd

Ik ben ik
Jij bent jij
Zij zij en hij hij

Vriendschap voor goed
Dat vergt best wel een beetje moed
We gaan altijd door
Tot het einde, daar gaan we voor

Dan is het
Ik was ik
Jij was jij
Samen waren we zij

Nieuwe hoop!

De afgelopen maanden waren rare maanden, druk, verwarrend en veel eisend. De operatie, de breuk, het ongeluk. De pijn in de rug. Allemaal dingen waar we aan het begin van het jaar geen rekening hadden gehouden. Dingen die, behalve de operatie, onverwachts kwamen. Die ad-hoc vroegen om een oplossing en die gelukkig allemaal wel goed opgepakt zijn, maar toch. Het vreet aan je, het doet wat met je en je hebt er last van. En juist dat laatste dat werkt zich dan op momenten dat je er helemaal niet op rekent. Meestal zijn het kleine dingen die de emmer doen overlopen, maar soms...
Gelukkig heb ik net op tijd de kraan gedicht, maar het scheelde niet veel of de emmer stoomde keihard over. En deze keer was het niet iets kleins. Maar iets geks. Iets waar je geen rekening mee houdt, maar wat gebeurd in het leven. Wat het is laat ik in het midden, want ik heb geen toestemming gevraagd of ik het mocht gebruiken in mijn blog. Laten we het er op houden dat het echt vervelend is, en dat je er knap la…

Vriendschap

Vriendschap
Met zijn tweeën zijn of soms met drie Lief en leed delen Er voor elkaar zijn Boos worden als je iets verwacht waar de ander niet aan heeft gedacht Bij elkaar blijven komen Ook al wil je het niet  Waar de één gaat, volgt de ander Geven geven maar nooit teveel Worden gemist als je er niet bent
Deze vriendschap kent niet iedereen Deze wil wel graag iedereen Maar niet iedereen vindt er één Je vindt wel je vriend, je maatje Maar er ontbreekt altijd iets Het is nooit helemaal af De band ontbreekt Dat is wat menigeen dan steekt
O liefde zo oneindig groot En vriendschap zo oneindig diep Vertel mij het geheim dat u schiep En laat mij zien de liefde die u bood Wees waakzaam in ons leven En zorg dat wij dit ook leren geven Zodat niemand meer alleen hoeft zijn En wij kunnen mogen delen in liefde en pijn

100 keer IK

Het gevaar van altijd over je eigen situatie schrijven is dat het soms te persoonlijk kan gaan worden. En dat is geen goede basis is mijn mening. Het mag best een beetje persoonlijk, want dat gebeurd toch. Maar het mag niet te worden. Ik ben van mening dat ik in de afgelopen 99 blogs soms heel persoonlijk ben geweest, en soms ook heel ver van mijzelf weg ben gebleven. Ik denk dat het in de afgelopen periode goed geweest is, zoals het is geweest. Dat er in de 99 voorafgaande blogposts heel mooie dingen zijn geschreven, maar ook rommel. Dat laatste is niet erg, maar het moet wat mij betreft niet te vaak voorkomen, want dan haken de lezers af.

Ik heb geschreven wat ik heb geschreven, zei Pilatus toen men hem kwam vragen om het bordje boven de gekruisigde Jezus weg te halen. En dus bleef het hangen. Ik wil mijzelf niet vergelijken met Pilatus, maar ik ben het wel met hem eens, ook ik heb geschreven wat ik heb geschreven. Nu kan dat al gauw natuurlijk want niemand heeft invloed op wat ik s…

Voorjaars perikelen

Zo weer een waardeloze week achter de rug. Waardeloos? Dan kun je toch niet zo maar zeggen. Want je hebt vast mooie dingen meegemaakt, het is vast niet allemaal niets geweest. Dan zal de eerste gedachte zijn van vele van jullie die deze blog lezen. Nou bereid je er maar op voor, alle mooie dingen van deze week wegen niet op tegen het waardeloze van deze week. En ik ben niet van plan om verdere uitleg te geven. Er namelijk genoeg over gezegd en geschreven. Ik wil het alleen maar op deze manier nog een keertje kwijt.

Gelukkig kan ik mezelf ook resetten en zijn er menesen in mijn omgeving die daar een bijdrage aanleveren. IK denk met veel  plezier terug aan afgelopen zondag. Dat was heel gezellig. IK denk met veel plezier terug aan de alle andere mooie dingen van deze week, maar desalniettemin blijft het door alle gebeurtenissen een waardeloze week. Er zijn teveel dinegn in deze rare wereld die een nigatieve invloed hebben. Soms kunnen mensen daar neits aan doen, en soms wel. Soms willen…

Schreeuw

Als je wereld klein is
En je niet meer weet wat liefde is?
Wat moet je dan?


Als je denkt dat mensen je pijn niet begrijpen
En je dus alleen in het donker zit
Wat moet je dan?


Als alles van je weg glijdt
En je tegen alledaagse dingen strijd
Wat moet je dan?


Waar moet je heen?
Waar vindt je de schouder om op te huilen?
Waar die liefdevolle arm?
Waar de knuffel die je nodig hebt?


Weet je? er is altijd één die je hoort
Die altijd luistert en je nooit ergens mee stoort
Soms moet je er op gewezen worden
Soms vindt je hem in één keer


Blijf niet alleen in pijn en verdriet
maar zoek degene die je ziet
Want alleen? Red je het niet!
Vergeet het dus niet! Er is altijd één die je ziet!


Dan wordt donker licht
Zwart wordt wit
Pijn wordt accepteren
En dat door opnieuw liefde te leren!

Zoals ik ben

Hoe herkenbaar het verhaal hieronder voor een blogger zoals ik ben. Misschien zelfs wel voor de persoon die ik ben. Maar wat verschrikkelijk heerlijk dat er dit soort verhalen zijn.

==============================================================

De eekhoorn zat op de tak voor zijn deur en voelde zich moedeloos. Het was een eigenaardig gevoel dat hij wel vaker had als het slecht weer was of als er een hele dag niemand toevallig langskwam. De mier had hem verteld dat dat gevoel moedeloosheid heette.

Het was een grijze dag en de eekhoorn kon maar niet besluiten om naar binnen te gaan. Hij pakte een stuk berkenschors dat naast zijn deur lag en begon zomaar een brief te schrijven. ‘Beste’ schreef hij. Toen stopte hij. Beste wie? dacht hij. Hij kon niemand bedenken. Hij zuchtte en schreef verder. Beste, Ik wou dat ik eens Meer schreef hij niet. Dat heb ik altijd als ik me moedeloos voel, dacht hij. Dan weet ik niet wat ik wil.

Er stak een klein briesje op dat de brief uit zijn handen blies e…

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…

Nieuwjaar

Ik had mijn gedachten er al over klaar
Maar die zijn bij te stellen niet waar??
Want wie weet wat het ons brengt

Nu nog onbekend
Nu nog onbemint
Nu nog heerlijk onbevlekt
Nu nog schoon en fris

Kijkend naar wat is geweest
Dan overheerst de puinhoop toch het meest
Want ik was niet zo schoon
En niet zo onbevlekt
Maar met schuld en zonden overdekt
Ik heb me laten gaan
Waardoor er ruzie, verkeerde dingen zijn ontstaan
Ik ben verkeerd geweest
Zeg nu sorry tegen ieder die dit leest

Gelukkig Nieuwjaar gewenst
En heel veel liefde en plezier,
Want er is weer een nieuw begin!