Ik heb vanavond gekeken naar de film "boychoir" en moet eerlijk bekennen dat ik best wel een beetje onder de indruk ben van datgene wat de film zegt en probeert te vertellen.
Zonder de plot van het verhaal te willen vertellen, kan ik wel vertellen waar de film over gaat. Een jongen (Stet) groeit in een achterstandswijk op voor galg en rat en verliest zijn moeder waarmee hij alleen woont. Zijn vader is niet in beeld. Doordat zijn moeder een dodelijk ongeval krijgt wordt hij in op een kostschool geplaatst. Hier op deze school leert hij zijn talent kennen. Dat is de de inleiding op de film, nogmaals ik wil niet de plot vertellen omdat ik van mening ben dat jij als lezer de film zelf moet gaan kijken. Maar wat ik wel wil vertellen is dat de film je uiteindelijk, althans dat heeft ze bij mij gedaan, je wel laat nadenken over je eigen talent. Wat is je talent? Gebruik je het? Of gooi je het weg? Neem je de kansen om je talent te gebruiken waar?
Ik ben nu tijdens dit schrijven nog onder de indruk van de vragen die ik zojuist opwierp. Wat ik kan ze eigenlijk niet goed beantwoorden. Ik denk best wel dat ik talent heb, maar ik weet nog steeds niet precies waarvoor. En daarmee kan ik ook de vraag over het gebruik niet beantwoorden, want ik heb geen idee of ik het gebruik of weggooi. Ik heb geen idee of ik kansen om mijn talent te gebruiken heb weggegooid. Ik weet het niet, maar ik wil het wel graag weten. Maar wat is talent? En hoe herken je het? Ligt het er dik bovenop? Of maakt een ander je er op attent? Wie het antwoord heeft mag het me vertellen.
Maar er ligt nu ook een gevaar op de loer. Ik verwacht de meeste van de lezers dit wel kunnen raden. Het gevaar van het teveel op zoek zijn naar het talent, waardoor alle andere dingen gaan vervagen, niet belangrijk meer zijn. Dat de zoektocht naar het talent alles beheersend gaat worden. Alles moet wijken, want ik heb immers een talent wat ik moet gaan ontdekken. Mocht ik zo gaan doen, willen jullie me dan tegenhouden? Want ik wil wel op zoek gaan naar het talent wat ik heb, maar niet op deze wijze.
Terug naar de film; Ik ben me ervan bewust dat er een bepaald idee wordt neergezet, arm tegenover rijk. Goed tegenover slecht, maar toch... Deze film heeft het allemaal, maar het komt niet als vervelend naar voren. Ik zou haast zeggen, dat het deze film juist versterkt. Het goede wat slecht kan zijn, het slechte wat goede dingen kan doen. De arme die de rijke helpt, en de rijke die de arme laat zien dat hij rijker is dan hijzelf denkt. Ja ik ben echt onder de indruk van deze film, je zou bijna zeggen dat ik nu een recensie van de film aan het schrijven ben. Misschien is dat het ook wel....
Ik heb het nog niet gehad over de muziek uit de film, want die vond ik ook geweldig en super toepasselijk. Precies op het juiste moment en ook op het juiste moment hard of zacht gezet. Echt super gaaf. Het enige nadeel wat ik aan deze film vind, is dat hij op het verkeerde moment werd afgekapt, waardoor het open einde wel heel erg open eindigt. Gelukkig kan ik daardoor nu weer een blog schrijven, maar toch. Een open einde, of was het dat toch niet? Misschien was het ook maar beter zo dit einde, want nu blijft deze blog over. Een blog die ging over een film en over talent. Over het benutten van kansen en talent. Die ging over mij en over jou. Over een film die mij ontroerde en waar ook mijn jongste dochter van zei: "Papa en moet een tweede deel komen"
Een tweede deel boychoir? Neeh ik denk het niet. Ik denk dat in de komende periode wij allemaal maar eens moeten gaan kijken en luisteren naar ons talent. En misschien elkaar moeten gaan helpen met het herkennen van ons talent.
Zonder de plot van het verhaal te willen vertellen, kan ik wel vertellen waar de film over gaat. Een jongen (Stet) groeit in een achterstandswijk op voor galg en rat en verliest zijn moeder waarmee hij alleen woont. Zijn vader is niet in beeld. Doordat zijn moeder een dodelijk ongeval krijgt wordt hij in op een kostschool geplaatst. Hier op deze school leert hij zijn talent kennen. Dat is de de inleiding op de film, nogmaals ik wil niet de plot vertellen omdat ik van mening ben dat jij als lezer de film zelf moet gaan kijken. Maar wat ik wel wil vertellen is dat de film je uiteindelijk, althans dat heeft ze bij mij gedaan, je wel laat nadenken over je eigen talent. Wat is je talent? Gebruik je het? Of gooi je het weg? Neem je de kansen om je talent te gebruiken waar?
Ik ben nu tijdens dit schrijven nog onder de indruk van de vragen die ik zojuist opwierp. Wat ik kan ze eigenlijk niet goed beantwoorden. Ik denk best wel dat ik talent heb, maar ik weet nog steeds niet precies waarvoor. En daarmee kan ik ook de vraag over het gebruik niet beantwoorden, want ik heb geen idee of ik het gebruik of weggooi. Ik heb geen idee of ik kansen om mijn talent te gebruiken heb weggegooid. Ik weet het niet, maar ik wil het wel graag weten. Maar wat is talent? En hoe herken je het? Ligt het er dik bovenop? Of maakt een ander je er op attent? Wie het antwoord heeft mag het me vertellen.
Maar er ligt nu ook een gevaar op de loer. Ik verwacht de meeste van de lezers dit wel kunnen raden. Het gevaar van het teveel op zoek zijn naar het talent, waardoor alle andere dingen gaan vervagen, niet belangrijk meer zijn. Dat de zoektocht naar het talent alles beheersend gaat worden. Alles moet wijken, want ik heb immers een talent wat ik moet gaan ontdekken. Mocht ik zo gaan doen, willen jullie me dan tegenhouden? Want ik wil wel op zoek gaan naar het talent wat ik heb, maar niet op deze wijze.
Terug naar de film; Ik ben me ervan bewust dat er een bepaald idee wordt neergezet, arm tegenover rijk. Goed tegenover slecht, maar toch... Deze film heeft het allemaal, maar het komt niet als vervelend naar voren. Ik zou haast zeggen, dat het deze film juist versterkt. Het goede wat slecht kan zijn, het slechte wat goede dingen kan doen. De arme die de rijke helpt, en de rijke die de arme laat zien dat hij rijker is dan hijzelf denkt. Ja ik ben echt onder de indruk van deze film, je zou bijna zeggen dat ik nu een recensie van de film aan het schrijven ben. Misschien is dat het ook wel....
Ik heb het nog niet gehad over de muziek uit de film, want die vond ik ook geweldig en super toepasselijk. Precies op het juiste moment en ook op het juiste moment hard of zacht gezet. Echt super gaaf. Het enige nadeel wat ik aan deze film vind, is dat hij op het verkeerde moment werd afgekapt, waardoor het open einde wel heel erg open eindigt. Gelukkig kan ik daardoor nu weer een blog schrijven, maar toch. Een open einde, of was het dat toch niet? Misschien was het ook maar beter zo dit einde, want nu blijft deze blog over. Een blog die ging over een film en over talent. Over het benutten van kansen en talent. Die ging over mij en over jou. Over een film die mij ontroerde en waar ook mijn jongste dochter van zei: "Papa en moet een tweede deel komen"
Een tweede deel boychoir? Neeh ik denk het niet. Ik denk dat in de komende periode wij allemaal maar eens moeten gaan kijken en luisteren naar ons talent. En misschien elkaar moeten gaan helpen met het herkennen van ons talent.
Reacties
Een reactie posten