Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe hoop!

De afgelopen maanden waren rare maanden, druk, verwarrend en veel eisend. De operatie, de breuk, het ongeluk. De pijn in de rug. Allemaal dingen waar we aan het begin van het jaar geen rekening hadden gehouden. Dingen die, behalve de operatie, onverwachts kwamen. Die ad-hoc vroegen om een oplossing en die gelukkig allemaal wel goed opgepakt zijn, maar toch. Het vreet aan je, het doet wat met je en je hebt er last van. En juist dat laatste dat werkt zich dan op momenten dat je er helemaal niet op rekent. Meestal zijn het kleine dingen die de emmer doen overlopen, maar soms...
Gelukkig heb ik net op tijd de kraan gedicht, maar het scheelde niet veel of de emmer stoomde keihard over. En deze keer was het niet iets kleins. Maar iets geks. Iets waar je geen rekening mee houdt, maar wat gebeurd in het leven. Wat het is laat ik in het midden, want ik heb geen toestemming gevraagd of ik het mocht gebruiken in mijn blog. Laten we het er op houden dat het echt vervelend is, en dat je er knap last van hebt.


Het gaat niet eens om mijn zelf, maar om een ander. Een ander waar het contact niet heel regelmatig mee is, maar wel hartelijk en warm. En juist deze persoon moet zoiets overkomen. Ik snap het allemaal niet meer. Ik snap niet dat het leven ons op sommige momenten zo slecht behandeld. Ik begrijp niet dat wij dit op ons bordje krijgen. Okay waar je niet dood aan gaat, maakt je sterker (Nederlandse vertaling) maar toch... Waarom? Maar dat zal de meest gestelde vraag zijn van iedereen heb ik zo'n vermoeden. De tegen vraag is hoe ga ik hiermee om? Hoe zorg ik er inderdaad voor dat het me sterker maakt? Ik heb nog geen idee, dat gaan wel weer mee maken.


In mijn geval betekend het in ieder geval dat ik weer voer gevonden heb voor deze blog. En dat zorgt weer voor een stukje ontspanning, en dat helpt me weer omhoog. Daarnaast heb ik vandaag besloten dat ik een lang weekend ga houden. Gewoon omdat de mogelijkheid bestaat, en het verschrikkelijk mooi weer lijkt te gaan worden. Rare combinatie van woorden eigenlijk! Verschrikkelijk en mooi weer. Mooi weer is toch geweldig? Maar ja dat zal wel komen van het Nederlands zelf. Want ik heb geen idee wat een betere combinatie zou zijn. U als lezer wel? Laat het weten in het commentaar onder deze blog.


Laat ik dit zeggen van alle dingen die mij en ons de afgelopen maanden zijn overkomen, het is zoals het is. We hebben de draad weer opgepakt en zijn verder gegaan. Hebben mooie dingen samen gedaan en kijken met z'n allen vooruit naar de toekomst. Naar vakanties, vrije dagen en mooi weer. Naar liefde en geluk, naar vriendschap en blijdschap, naar alle mooie dingen die ons nog gaan overkomen. En wat betreft mijn vrienden met de negatieve ervaringen van de afgelopen periode, ook zij komen er overheen. Dat weet ik zeker, want:


What doesn't kill you makes you stronger

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...