Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe hoop!

De afgelopen maanden waren rare maanden, druk, verwarrend en veel eisend. De operatie, de breuk, het ongeluk. De pijn in de rug. Allemaal dingen waar we aan het begin van het jaar geen rekening hadden gehouden. Dingen die, behalve de operatie, onverwachts kwamen. Die ad-hoc vroegen om een oplossing en die gelukkig allemaal wel goed opgepakt zijn, maar toch. Het vreet aan je, het doet wat met je en je hebt er last van. En juist dat laatste dat werkt zich dan op momenten dat je er helemaal niet op rekent. Meestal zijn het kleine dingen die de emmer doen overlopen, maar soms...
Gelukkig heb ik net op tijd de kraan gedicht, maar het scheelde niet veel of de emmer stoomde keihard over. En deze keer was het niet iets kleins. Maar iets geks. Iets waar je geen rekening mee houdt, maar wat gebeurd in het leven. Wat het is laat ik in het midden, want ik heb geen toestemming gevraagd of ik het mocht gebruiken in mijn blog. Laten we het er op houden dat het echt vervelend is, en dat je er knap last van hebt.


Het gaat niet eens om mijn zelf, maar om een ander. Een ander waar het contact niet heel regelmatig mee is, maar wel hartelijk en warm. En juist deze persoon moet zoiets overkomen. Ik snap het allemaal niet meer. Ik snap niet dat het leven ons op sommige momenten zo slecht behandeld. Ik begrijp niet dat wij dit op ons bordje krijgen. Okay waar je niet dood aan gaat, maakt je sterker (Nederlandse vertaling) maar toch... Waarom? Maar dat zal de meest gestelde vraag zijn van iedereen heb ik zo'n vermoeden. De tegen vraag is hoe ga ik hiermee om? Hoe zorg ik er inderdaad voor dat het me sterker maakt? Ik heb nog geen idee, dat gaan wel weer mee maken.


In mijn geval betekend het in ieder geval dat ik weer voer gevonden heb voor deze blog. En dat zorgt weer voor een stukje ontspanning, en dat helpt me weer omhoog. Daarnaast heb ik vandaag besloten dat ik een lang weekend ga houden. Gewoon omdat de mogelijkheid bestaat, en het verschrikkelijk mooi weer lijkt te gaan worden. Rare combinatie van woorden eigenlijk! Verschrikkelijk en mooi weer. Mooi weer is toch geweldig? Maar ja dat zal wel komen van het Nederlands zelf. Want ik heb geen idee wat een betere combinatie zou zijn. U als lezer wel? Laat het weten in het commentaar onder deze blog.


Laat ik dit zeggen van alle dingen die mij en ons de afgelopen maanden zijn overkomen, het is zoals het is. We hebben de draad weer opgepakt en zijn verder gegaan. Hebben mooie dingen samen gedaan en kijken met z'n allen vooruit naar de toekomst. Naar vakanties, vrije dagen en mooi weer. Naar liefde en geluk, naar vriendschap en blijdschap, naar alle mooie dingen die ons nog gaan overkomen. En wat betreft mijn vrienden met de negatieve ervaringen van de afgelopen periode, ook zij komen er overheen. Dat weet ik zeker, want:


What doesn't kill you makes you stronger

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…