Doorgaan naar hoofdcontent

Rustig en heerlijk

Je herkent het vast wel. Je hebt jezelf van alles voorgenomen om te doen, maar het komt er niet van. Er komt of iets tussendoor, of je wilt het heel graag maar vind niet de moed om er aan te beginnen. Dat laatste is het meest erge want je weet dat het af moet zijn vandaag, maar het wil niet. De drive om het te doen is er niet. Dit is vast voor iedereen heel erg herkenbaar. Vandaag had en heb ik zo'n dag. Me voorgenomen een heleboel te doen, maar het gaat er niet van komen. De zon is te fijn, de temperatuur buiten is te lekker om heel hard in huis aan het werk te zijn. Dus dat gaat hem niet worden. Overigens wil ik nog graag iets toevoegen aan het lijstje waar ik net mee ben begonnen, je pakt iets anders op dan dat je van plan was.




Ik stond vanmorgen vroeg buiten, heerlijk in de ochtend zon. Het was aangenaam om daar te staan. De vogels waren heerlijk bezig met hun nesten en het zoeken van voedsel, en de wind was er niet. Het was gewoon heel aangenaam kalm om daar buiten te staan. Maar in mijn gedachten was het helemaal niet kalm, want ik bedacht dat ik vandaag een heleboel moest gaan doen. En ik was in gedachten al bezig met een tijdsplanning om alle werkzaamheden in te delen, toen ik opeens bedacht dat ik vandaag geen 24u nodig zou hebben maar minimaal 48. Dus heb ik alles maar vergeten wat ik van plan was om te gaan doen. Ik bedacht dat ik wel zou zien wat er om mijn weg zou gaan komen vandaag.




Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik behalve de dagelijkse arbeid nog niets gedaan heb van wat ik had
bedacht. Dus dat gaat de goede kant op. En alles gaat tot op dit moment ook van hé dat komt op mijn pad, laat ik dat eens doen. Het gaat echt zoals de oosterlingen zeggen "Henig an" , en dat voel echt wel goed. We gaan dus ook maar op dezelfde voet verder heb ik bedacht. De planning is nog steeds vergeten en de rust in het hoofd is momenteel net zoals weer en het plaatje was vanmorgen vroeg buiten.
De enige gedachte daarover is dat ik hoop dat het de komende dagen ook zo mooi rustig buiten mag zijn. Want dan is het heerlijk om te fietsen en de dag rustig te beginnen.




Rustig buiten,
Druk in het hoofd,
Alles vergeten, nieuwe dingen doen
Rustig buiten
Rustig in het hoofd

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...