Zoals aangekondigd in het laatste schrijven, deze keer zou ik waarschijnlijk gaan schrijven over Les sept Paroles du Christ. En inderdaad vind ik daarin nu mijn inspiratie. Dat klinkt gek, maar ik zal proberen uit te leggen hoe dit komt. Sinds een paar maanden zing ik weer. En dat is zo heerlijk. Ik had niet verwacht dat ik het gemist zou hebben, maar blijkbaar is dit wel het geval. Ik dank mijn vader dat hij mij heeft gevraagd of ik samen met hem dit zou willen doen. Voor hem was het makkelijk, want dan kon zijn zoon hem halen en brengen en voor mij was het leuk om weer datgene te gaan zingen wat ik plezierig vond. En inderdaad, ik heb genoten (en geniet) van datgene wat er gezongen is en word op dit het koor waar wij beiden (en ook mijn vrouw) lid van zijn. In deze stille week worden er in verschillende kerken Vespers georganiseerd. Ik heb daar niet zoveel mee, maar als koor mochten wij gisteren deze openen. Dit hebben wij gedaan middels het zingen van een tweetal stukken over psalm ...