Doorgaan naar hoofdcontent

Buiten in de tuin

Het fijne aan een vroege vogel zijn is dat je dingen op een andere manier ziet dan dat anderen zien. Je ziet en hoort vogels fluiten op manier die je tot vrolijkheid stemmen. Ze ziet de natuur ontwaken op een manier dat het prettig is. Je kunt buiten zitten en genieten van de kleine dingen om je heen en nog tijd over hebben om dit soort dingen te overdenken. Ik vind het heerlijk buiten.
Nu ben ik mij er terdege van bewust dat ik niet altijd zo vroeg ben. Als het aan mij lag dan lag ik nog heerlijk in mijn bed, maar nu ik er toch ben... Ik zie de zon stijgen. Het raam van de deur weerkaatst de stralen en ik merk dat deze steeds hoger komen in mijn ogen beginnen te schijnen. Aparte gewaarwording.
Ik ken wel het idee van de ondergaande zon, maar heb nog nooit zo sterk de opkomende zon gemerkt. Wat een heerlijkheid om buiten te zijn.


Wij kochten voor een aantal weken terug een lounge zet, ja ja wij gaan ook mee in de vaart der volkeren. Maar ik had niet kunnen vermoeden dat het mij zoveel plezier zou geven. Ik denk dat ik nog nooit zoveel en zo vaak buiten heb gezeten. Genieten. Beetje kijken, beetje luisteren. Echt genieten dat buiten zitten. Ondertussen is de zon alweer hoger geklommen en weerkaatst het raam van de deur haar licht nu bijna volledig in mijn oog. Een stijgende lijn die opkomende zon.


Hoe langer ik buiten ben hoe meer dingen ik hoor, ondanks het feit dat ik ook mijn best doe om de radio te horen. Ik heb namelijk één van de boxen naar buiten gebracht. Een vrachtauto, een auto, een merel, een scholekster, een spreeuw de buurvrouw die alweer heel vroeg buiten bezig is in haar tuin. Een kraai laat weten dat hij er in, ook meneer duif wil aandacht. De bus? Hé de bus? Die is te laat. Jammer dat er geen vogels in de tuin bezig zijn momenteel, want dat is ook geweldig om te zien. Een paar mussen die elkaar achterna vliegen. Door bomen, struiken, om vervolgens naast elkaar op de schutting plaats te nemen. Man wat een heerlijkheid om buiten te zijn.


Buiten zijn, geeft de vrijheid die je nodig kunt zijn om de energie van de dag te krijgen. Om door te kunnen gaan. Als ik nu kijk naar de weerkaatsing van de lichtstralen van de zon, dan heeft deze haar stijgende lijn nog steeds te pakken. Ze is uit mijn gezicht, en heeft de deur bijna verlaten. Ze klimt al hoger in haar stijgende lijn. Eigenlijk als je het goed bekijkt laat de zon zien wat een mensen leven is en kan zijn. Een stijgende en een dalende lijn, maar hoe laag ook gekomen, je klimt altijd weer omhoog.

Wat een heerlijkheid buiten in de tuin zitten, luisteren en kijken naar de natuur om ons heen. Leren kijken naar wat ons is gegeven om te leren. Geniet ervan als je naar buiten gaat.

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…