Doorgaan naar hoofdcontent

Onafhankelijkheidsdag

Independance day, of te wel Onafhankelijkheidsdag. Vieren dat je zelfstandig bent geworden. Ik zag een mooie foto voorbij komen van Nederlandse marinemensen op Times Square, mooi wit tropen uniform en de pet in de lucht en toegejuicht door omstanders. Een mooie manier om te vieren dat je vrij bent. Maar ook een mooie manier om aan te geven dat je je vrij voelt. Dat je kunt zijn wie je bent.


Vrijheid een gekregen iets dat je moet waarderen en niet weggooien. Maar of die vrijheid ook die onafhankelijkheid betekend? Ik heb geen idee. Op het moment dat ik vrij was van school was ik niet direct onafhankelijk, toen ik mijn diploma haalde was ik wel vrij, maar niet direct onafhankelijk. Ja ja hoor ik jullie als lezers nu denken, dat is een verkeerde vergelijking. Okay eens, maar het was ook maar een voorbeeld. Een ander voorbeeld is 5 mei 1945, we waren vrij maar niet direct onafhankelijk. We hadden nog wel hulp nodig om alles weer op te bouwen. We konden nog niet direct op eigen benen staan.


Eigenlijk vieren wij dus op 5 mei dus ook gewoon onze Onafhankelijkheidsdag, maar ook weer niet want we waren immers nog niet onafhankelijk. Misschien zouden we de laatste dag van de Marshall hulp als Onafhankelijkheidsdag in moeten stellen. En die net zo groots moeten vieren als aan de overkant van de grote plas. Met een vrije dag, met plezier en een hoop lol. Met vuurwerk afsluiten en de volgende dag gewoon door gaan. En weer een jaar wachten. Of draaf ik nu weer te ver door?

Ik trek hier buiten de conclusie dat er nog een heleboel dingen te vertellen zijn over vrijheid, onafhankelijkheid en alle daar aan gekoppelde zaken. Ik voel me vrij hier buiten op de bank, ik voel me onafhankelijk hier buiten op de bank. Weet je eigenlijk voel ik me gewoon opgelucht dat ik dit soort dingen schrijven kan.
Fijne Onafhankelijkheidsdag voor iedereen die zich wil bevrijden van juk en slavernij, van moeite pijn en verdriet. Fijne Onafhankelijkheidsdag voor iedereen die zich vrij voelt en geniet van het leven.

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…