Doorgaan naar hoofdcontent

Stap voor stap



Het grote probleem van een denker en is dat hij teveel denkt, en als hij dan ook nog eens wil schrijven leidt tot grote conflicten. Want elke keer is het begin van een blog moeilijk. Elke keer moet er weer na gedacht worden over het onderwerp of over de woorden die gebruikt gaan worden om het onderwerp duidelijk te maken. Eigenlijk zou ik wel willen dat deze blog zo voldoende zou zeggen.
Maar helaas dat zit er niet in, dus gebruik ik onderstaande foto voor een blogje over hoe het in het leven werkt en wat wij mensen eigenlijk allemaal willen.


Want ik ben een denker, schrijver, fotograaf en misschien zijn er nog wel enkele benamingen te bedenken voor mij, ik verneem ze graag als reactie. En omdat  ik ben zoals ik ben heb ik nu maar eens drie dingen gecombineerd. En jullie raden het al ik ben weer niet tevreden. De fotograaf vindt de foto compositie wel mooi, maar niet meer als dat. Denker denkt het onderwerp van deze blog niet duidelijk genoeg is. En de schrijver? Hij typt zijn woorden, maar eigenlijk verteld hij een verhaal van iets waarvan hijzelf niet eens weet wat  hij bedoeld en wat hij er mee wil zeggen.

Weet je de foto zoals deze nu in deze blog staat zegt eigenlijk al wel een heleboel. De skutjes zijn al weer voorbij, ze gaan onderweg naar het volgende doel (boei) om daar vervolgens opnieuw hun best te doen om deze als eerste te ronden. Als je deze skutjes nu eens als mensen voorstelt of nog beter als jezelf. Je maakt elke keer een stap voorwaarts tot dat je je doel het bereikt, zodra je deze hebt bereikt ga je stapje voor stapje naar het volgende doel, om deze ook weer met goed gevolg af te ronden. Elke keer beter worden en mooiere dingen bereiken. Dat is het streven van ons allemaal.

Zo heeft de schrijver toch zijn woorden gevonden. De denker zijn woorden op papier gekregen en is de fotograaf tevreden gesteld met de uitleg van zijn foto. Geniet van het leven, zorg dat je de doelen welke gesteld zijn bereikt en stel nieuwe. Elk nieuw doel is immers een nieuwe uitdaging.

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen