Doorgaan naar hoofdcontent

te open? of gewoon eerlijk?


Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.

Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en daarnaast zijn de secundaire voorwaarden wel erg goed. En dat overboord gooien is best heel erg lastig voor mij. Eigenlijk ben ik een beetje vastgeroest bij de organisatie waar ik werk. Niet in het werk. Neeh absoluut niet. Ik denk zelfs dat ik qua werk het mooiste werk heb wat je maar kunt bedenken. Er zijn er weinig die zoveel vrijheid en mogelijkheden hebben gekregen en krijgen van hun werkgever en teamleider. Neeh daar mag ik zeker niet over klagen. Maar…. Ach laat maar

Ik heb op deze manier weer een blog te pakken over een onderwerp wat in mijn eigen wereld zit. Iets wat aan mijzelf vasthangt en niet aan een ander. En ik geef op deze manier weer een inkijkje bij mijzelf. Breek weer een beetje van de muur af welke om mij heen gebouwd is in de loop van de jaren. Ik hoor de lezer denken, dat heb jezelf gedaan. Dat klopt, maar ik breek hem nu toch ook zelf beetje voor beetje af? Ik laat dingen van mijzelf zien die ik nog niet heb uitgesproken. Dus no problemo lijkt me. Maar goed ik dwaal af… Weer een eigen blog klaar. Weer een persoonlijk eigen blog klaar gemaakt. De lezer weer meegenomen zoals ik al schreef in mijn eigen hoofd.

Zal mij dit opleveren wat ik graag wil? Denk het niet. Zal dit een discussie op doen waaien? Misschien wel. Je weet het niet, of eigenlijk wel. Want op het moment dat ik dit plaats is het voor iedereen te lezen en is voor iedereen duidelijk dat ik toe ben aan verandering, maar niet weet wat. En heel eigenlijk? Kan het me ook allemaal niet zoveel schelen wat er gebeurd. Ik ben en blij vrij om te schrijven en te denken wat ik wil, zolang als ik mijn werkgever maar niet beschadig.

Moraal van mijn verhaal deze keer? Doe waar je zin aan hebt en blij niet te lang hangen. Neem de kansen waar die er zijn, want anders komt het er niet van.  

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen