Doorgaan naar hoofdcontent

Niet vergeten!!

De elfde van de elfde
Ze werd bijna een anagram van de liefde
Het werd de dag dat de oorlog stopte
Dat de bellen weer klonken
En de mensen op straat zongen
Na vier lange jaren van ellende
Was daar eindelijk weer de stilte van vrede

In die jaren,
Wilde er niets meer groeien
Niets meer bloeien op het veld
Moesten gaten worden gevuld
Graven werden gegraven en velden opengesteld
Mannen, jongens nog, kwamen niet meer thuis
Families werden verscheurd uiteen gerukt

Nu jaren later is er niemand meer,
Niemand die meer kan vertellen
Maar wel zijn er de brieven en de kaarten
De beelden van toen
Ze maken immer nog indruk
Ze vertellen ons nog altijd het verhaal

Laten we niet vergeten
Laten we blijven herinneren
Sta eens stil bij de vrede van nu
En denk dan aan de levens van toen
En sta dan ook eens stil bij de levens van nu
Die worden gegeven opdat wij in vrede leven

Laat ons niet vergeten
Mens te willen heten
Die vergeven en liefde geven kan
Laat ons niet vergeten

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...
Een reactie posten
Meer lezen