Mijn columns en gedachten

Is Frans, hetgeen letterlijk betekend 'weggaan dat is een beetje sterven' Ook heeft het de betekenis: 'het is héél moeilijk om afscheid te nemen' Het is een citaat van de Franse dichter Edmont Haraucourt (1857-1941), het is de eerste regel van het gedicht Rondel de l'Adieu (1891). Voluit luidt de eerste strofe: "Partir c'est mourir un peu, C'est mourir à ce que l'on aime: On laisse un peu de soi-même En toute heure et dans tout lieu. Wat letterlijk betekend 'Weggaan is een beetje sterven, Dat is sterven aan wat men liefheeft. Men verliest een beetje van zichzelf in ieder uur en op elke plek'. Zo voelt het voor velen van ons inderdaad als we afscheid moeten nemen van een geliefde. Maar velen van ons voelen dit ook als een dierbare collega besluit om iets anders te gaan doen. Niet langer in de buurt is en soms is de afstand klein, maar toch zal het verwateren. Daarmee sterft de binding en sterft er een klein beetje van jezelf. Niet elk afschei...

Ik heb besloten om ook dit jaar maar weer mee te doen met een terugblik over het afgelopen jaar. Of besloten is een groot woord, ik heb er de behoefte aan. Want het is weer een raar jaar geweest. En ook dat is weer geen goede benaming, het is weer een apart jaar geweest. Maar ook een mooi jaar en leerzaam jaar en een openbarigsjaar. Een jaar waarin vriendschappen werden beklonken, maar ook werden afgesloten. Een jaar waarin afscheid werd genomen, maar ook met vreugde kennis van nieuw leven werd gevierd. Kortom een jaar waarin we veel mochten meemaken. Er was in dit jaar minimaal één ding waar ik me verschrikkelijk aan heb ge-ergert, en dat zijn die omgekeerde vlaggen aan de kant van de weg. Ik snap dat je het beleid van een regering niet accepteert en niet leuk vind, maar ik snap niet dat je dan je land op deze manier moet beledigen. Ik heb nergens een omgekeerde vlag van een provincie gezien. Neeh alleen maar het mooie rood-wit-blauw onderste boven. Wat bereik je er mee? Niets! Of toc...

 Zojuist de foto's van een geweldige week in Dubai ge-upload naar Facebook ( https://www.facebook.com/media/set?vanity=johan.kruiger&set=a.5856076617791186 ) Een dankbare week omdat we voor het eerst met z'n tweeën op vakantie zijn geweest. De kids alleen thuis hebben gelaten. Het was fijn om het te kunnen doen, maar dat loslaten is toch wel een dingetje. De toekomst zal zijn dat het normaal is omdat we dan nog maar met z'n tweeën wonen. Maar dit doen terwijl er 4 alleen samen thuis zijn? Het was apart. Eigenlijk was het zelfs zo dat ik een beetje heimwee gevoelens had. Heimwee naar het drukke bestaan van thuis. Maar gelukkig was dit gevoel na anderhalve dag over, en heb ik volledig kunnen genieten van alle mooie dingen die we hebben gedaan. Tijdens één van deze mooie dingen vertelde iemand dat het basis inkomen in Dubai niet meer is dan 300 Dirham. Omgerekend, betekend dit dat iemand +/- €100 p/m verdient. Hierbij moet ik wel vermelden dat het bedrijf de zorgverzekerin...

 Ergens in de afgelopen jaren heb ik geschreven over de eenzame wandelaar, en ook over hoe sterk deze als fietser zou zijn. Welnu ik bedacht toen uiteindelijk dat je net zo sterk bent als je laatste voetstap of pedaalslag. Vandaag voeg ik daaraan toe, net zo sterk als de laatste glimlach die je kreeg. Want door de glimlach werd ik weer vrolijk en was ik niet meer zo down. Was ik weer mijzelf en niet één of andere gemaakte, aanwezige eenzaat in een gezelschap. Nu weten de meeste van jullie ondertussen dat ik niet altijd even vrolijk ben. Dat ik niet altijd de gezelligste ben, en dat ik regelmatig een negatieve invloed ondervindt. Dit is iets waar ik mee moet leren leven, en vaak gaat dat ook best wel goed. Echter vandaag was dit best wel moeilijk. Had ik weer van die momenten dat ik het allemaal niet zo fijn meer vond. Dat mijn omgeving niet geaccepteerd werd en dat alles stom, dom en minderwaardig was. Ondanks deze negatieve invloeden ben ik er aan het einde van de middag toch maar...

Ken je dat gevoel dat je iets heel graag wilt? Maar dat het niet lukt of mag? Of het gevoel dat je iets zoekt, maar niet kunt vinden? Ik heb dat met een muziek stuk. In mijn hoofd hoor ik het spelen, en denk ik de woorden te weten, maar ik kan het niet vinden. Ik heb al mijn speellijsten op Spotify al doorgekeken maar nergens staat deze tussen. In de hoop dat ik hem toch ergens over het hoofd gezien heb, ben ik maar weer overnieuw begonnen met luisteren. En eerlijk gezegd is dat ook wel leuk hoor. Ik heb alweer muziek gehoord waarvan ik denk, heey dat is lang geleden. Maar nog steeds niet het nummer wat ik zoek, en welke ik wil delen. Gisteren tijdens het jaarlijkse teamuitje had ik ook al zoiets. Ik wilde heel erg graag met een karretje over het zand rijden, maar doordat het zo'n geweldig mooie dag was zonder wind ging dit niet door. Tevens bleek bij aankomst bij de locatie waar we dit zouden, doen mijn lichaam toch nog te reageren op de val van een avond eerder. En dus ben ik op ...

Soms zijn er van die momenten in je leven die je bij blijven. Gisteravond was er zo'n moment. Terwijl de hele wereld zijn adem inhield of The Queen zou leven of sterven, waren mijn zoon en ik toe aan ons avond eten. Ik had de hele middag al geluisterd en gekeken naar de BBC en was er heilig van overtuigd dat The Queen reeds was overleden, en zo dacht ook zoonlief. We hebben ons eten opgeschept en zijn gezamenlijk voor de tv gaan eten. Heerlijk discussiërend over die dingen die ze lieten en vertelden. Nadat het eten op, en het toetje naar binnen was gewerkt was het tijd voor het vast ritueel de stukje uit de bijbel en een korte overdenking. Ik wil jullie deze niet onthouden dus dat staat hieronder: Handelingen 2: 29 Volksgenoten, u zult mij wel toestaan dat ik over de aartsvader David zeg dat hij gestorven en begraven is; zijn graf bevindt zich immers nog steeds hier. 30  Maar omdat hij een profeet was en wist dat God hem onder ede beloofd had dat een van zijn nakomelingen zijn troo...

Mij is altijd geleerd om geen oordeel te hebben over anderen totdat je weet hoe de vork in de steel zit. Wel ik geef direct toe dat mij dat in vele gevallen niet altijd lukt. Maar mijn oordeel over zwarte auto's van een bepaald merk laat ik niet meer afhangen van hoe de bestuurder denkt of iets van dien aard. Verschrikkelijke mensen zijn het gewoon. Toen wij afgelopen vrijdag terug naar huis reden vanaf onze heerlijke vakantie bestemming in Denemarken, werden wij onderweg bij Hamburg geconfronteerd met file vorming vanwege werkzaamheden. Nu is mijn navigatie dan zo ingesteld dat deze probeert om de file te vermijden. Zo ook deze keer. Hierdoor werden wij echter dwars door de stad gestuurd. Op zich niet zo erg, als je de tijd hebt om om je heen te kijken, maar dat had ik niet. Dus met volle aandacht links, rechts, rechtdoor, stoppen en optrekken. En tot onze grote vreugde schoten we mooi op. Tot het moment dat ik dacht dat de navigatie mij een optie gaf die er niet was. Neeh ik ben ...