Ken je dat gevoel dat je iets heel graag wilt? Maar dat het niet lukt of mag? Of het gevoel dat je iets zoekt, maar niet kunt vinden? Ik heb dat met een muziek stuk. In mijn hoofd hoor ik het spelen, en denk ik de woorden te weten, maar ik kan het niet vinden. Ik heb al mijn speellijsten op Spotify al doorgekeken maar nergens staat deze tussen. In de hoop dat ik hem toch ergens over het hoofd gezien heb, ben ik maar weer overnieuw begonnen met luisteren. En eerlijk gezegd is dat ook wel leuk hoor. Ik heb alweer muziek gehoord waarvan ik denk, heey dat is lang geleden. Maar nog steeds niet het nummer wat ik zoek, en welke ik wil delen.
Gisteren tijdens het jaarlijkse teamuitje had ik ook al zoiets. Ik wilde heel erg graag met een karretje over het zand rijden, maar doordat het zo'n geweldig mooie dag was zonder wind ging dit niet door. Tevens bleek bij aankomst bij de locatie waar we dit zouden, doen mijn lichaam toch nog te reageren op de val van een avond eerder. En dus ben ik op de bank blijven zitten kijken naar de anderen die wel aan het sporten waren. Balende dat ik niet mee kon doen, maar genietend van het feit dat mijn collega's zoveel plezier konden hebben. En om toch zelf ook iets te bewegen besloot ik om maar een kleine strandwandeling te gaan maken.
Tijdens mijn wandeling zag ik een strandlopertje naast mij komen vliegen om vervolgens op een paar meter voor mij neer te dalen, op zoek naar voedsel. Heerlijk brutaal liep het beestje naar de golven toe omdat daar schijnbaar het lekkerst eten zat. Uitdagend tegen het opkomende water zeggend, je kunt me toch niet krijgen. En telkens als het water middels de kleine golfslag probeerde het vogeltje te pakken, sprong deze weer weg richting het strand. Het was geweldig om te zien. Het leek echt op iets wil iets hebben maar kan het niet krijgen dus daag ik je gewoon uit.
Mijn gedachten waren al een heel eind met mij op de loop over dit kleine vogeltje en zijn dagelijkse manier van doen, toen ik bedacht dat het bij ons mensen net zo werkt. Al van kleins af aan willen we dingen gedaan hebben. In onze jeugd jaren van onze ouders, tijdens onze jongeling jaren van onze vrienden en de leraren, en nu we volwassen geworden zijn willen wij iets van onze kinderen, maar ook zeker iets van onze werkgever. Willen we iets van systemen ook al zijn ze ondeugdelijk. Willen we dat alles loopt zoals we gepland hadden. Dagen we het systeem uit om iets gedaan te krijgen of om ons te pakken en springen we gauw weg als het te dichtbij komt. Zijn we boos als het ons toch te pakken heeft gekregen.
Ik zou willen, kijk daar ga ik alweer... Kan beter zeggen dat het beter voor mij zou zijn om alles wat gemakkelijk op te nemen. Niet zo zwaar te tillen aan bepaalde dingen. Gewoon doorgaan met zoeken dus. Net zolang totdat je het vonden hebt en kunt delen. Niet gefrustreerd rondlopen, maar de handschoen oppakken en zorgen dat het niet langer in de weg zit. Dus niet langer iets willen. Op zoek gaan naar wat je zoekt, zodat je het kunt vinden en blij kunt zijn dat je het hebt gevonden. Ik zoek dus nog maar even verder, maar eerst luister ik de muziek af die nu speelt. Geniet ik van een heerlijk kopje koffie en tover weer een glimlach op mijn gezicht omdat ik jullie op een bijzondere manier weer deelgenoot heb mogen maken van mijn gedachten.
Reacties
Een reactie posten