Doorgaan naar hoofdcontent

Smile aan het einde van het jaar

Ik heb besloten om ook dit jaar maar weer mee te doen met een terugblik over het afgelopen jaar. Of besloten is een groot woord, ik heb er de behoefte aan. Want het is weer een raar jaar geweest. En ook dat is weer geen goede benaming, het is weer een apart jaar geweest. Maar ook een mooi jaar en leerzaam jaar en een openbarigsjaar. Een jaar waarin vriendschappen werden beklonken, maar ook werden afgesloten. Een jaar waarin afscheid werd genomen, maar ook met vreugde kennis van nieuw leven werd gevierd. Kortom een jaar waarin we veel mochten meemaken.

Er was in dit jaar minimaal één ding waar ik me verschrikkelijk aan heb ge-ergert, en dat zijn die omgekeerde vlaggen aan de kant van de weg. Ik snap dat je het beleid van een regering niet accepteert en niet leuk vind, maar ik snap niet dat je dan je land op deze manier moet beledigen. Ik heb nergens een omgekeerde vlag van een provincie gezien. Neeh alleen maar het mooie rood-wit-blauw onderste boven. Wat bereik je er mee? Niets! Of toch wel, een al groter wordende groep van mensen die zich hier kapot aan ergeren en de neiging gaan hebben de vlaggen te verwijderen.

Overigens heb ik nog een andere actie voor de boeren in dit land. Ben je het niet eens met de regering? Wil je echt met z'n allen een statement maken? Biedt dan met z'n allen je boerderij te koop aan. Stop dan met allemaal. Dan pas raak je iedereen en laat je ze nadenken. Dan is er geen vlees, melk, kaas, boter, eieren meer voor handen. Dan moet alles ge-importeert worden. Dan wordt het meer te betalen. Overigens is het niet van de boerderij vertrekken, maar de activiteiten stoppen. Echt alles. Geen akkerbouw, geen veeteelt meer, gewoon alle agrarische activiteiten stoppen. Kijken wat ze dan doen. Want dan is er opeens een hele grote werkloosheid. Dan reizen de kosten voor uitkeringen de pan uit. Dan zijn de kosten voor het importeren van boter, kaas, eieren, vlees te hoog om het nog verkoopbaar te maken. Dan pas pak je iemand aan. Nu met dat domme gezwaai en standaard laten staan naast de kant van de weg bereik je helemaal niets.

Goed dat was het meest negatieve van dit jaar. We mochten een zilveren huwelijks jubileum vieren, Sara leren kennen, een eerste verre reis maken met z'n tweeën. Allemaal eindelijk redelijk gezond blijven. Op vakantie gaan naar een land waar we als gezin nog nooit eerder waren geweest. Het gaat allemaal nog niet zo slecht, het is alleen de denkwijze. Het is alleen datgene wat ons wordt opgelegd en opgedragen van overheidswege. Het is datgene wat ons in het afgelopen jaar is voorgeschoteld door de nieuwszenders. Weinig positiviteit, terwijl we allemaal zulke mooie positieve dingen hebben meegemaakt. 

Ik laat me dus ook maar leiden door de positieve dingen van dit jaar. Ook al zit je nu in de lappenmand denk dan toch, net als ik, terug aan de mooie dingen die je hebt meegemaakt. Probeer dan toch terug te denken aan datgene waar je plezier in hebt gehad in het afgelopen jaar, aan die dingen waarvan je een glimlach van op je gezicht krijgt. Want die glimlach zorgt ervoor dat een ander ook vriendelijker wordt, en misschien ook wel een glimlach krijgt. En samen zorgen we er dan voor dat de wereld er weer een beetje mooier uit gaat zien. 

Ik vind het allemaal best wel moeilijk om dit zo neer te zetten. Zeker het lange verhaal over de vlaggen komt misschien verkeerd over terwijl ik het niet verkeerd bedoel. De glimlach van jou kan me misschien helpen er minder zwaar over te denken dan dat ik nu doe. Die glimlach zorgt er misschien ook wel voor dat de postbode die weer een grote stapel post op pad moest, vrolijker bij je huis weggaat als dat hij er is gekomen. Hij zorgt er in ieder geval voor dat ik verder wil gaan met schrijven. Zorgt ervoor dat ik blij en vrolijk wordt door te denken aan het feit dat ik misschien wel een glimlach op je gezicht heb getoverd. Die glimlach maakt me blij.


Ik wens iedereen fijne dagen. Een blij en vrolijk Kerstfeest en een goed en gezond begin van 2023. Ga glimlachend het nieuwe jaar in en wie weet wat het je allemaal brengt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...