Zojuist de foto's van een geweldige week in Dubai ge-upload naar Facebook (https://www.facebook.com/media/set?vanity=johan.kruiger&set=a.5856076617791186) Een dankbare week omdat we voor het eerst met z'n tweeën op vakantie zijn geweest. De kids alleen thuis hebben gelaten. Het was fijn om het te kunnen doen, maar dat loslaten is toch wel een dingetje. De toekomst zal zijn dat het normaal is omdat we dan nog maar met z'n tweeën wonen. Maar dit doen terwijl er 4 alleen samen thuis zijn? Het was apart. Eigenlijk was het zelfs zo dat ik een beetje heimwee gevoelens had. Heimwee naar het drukke bestaan van thuis. Maar gelukkig was dit gevoel na anderhalve dag over, en heb ik volledig kunnen genieten van alle mooie dingen die we hebben gedaan.
Tijdens één van deze mooie dingen vertelde iemand dat het basis inkomen in Dubai niet meer is dan 300 Dirham. Omgerekend, betekend dit dat iemand +/- €100 p/m verdient. Hierbij moet ik wel vermelden dat het bedrijf de zorgverzekering betaald, een huis regelt en nog enkele dingen. Verwacht echter van het huis niet een super groot of makkelijk ding. Nee wat er geregeld wordt is een 1 kamer appartement. Als je dus je familie meeneemt dan moet je daarin met z'n allen leven. Gelukkig zijn er niet heel veel mensen die zo weinig verdienen. Echter is het wel zo dat hoe meer je verdient hoe minder het bedrijf voor je regelt. Waarmee er dus een omslagpunt is waarin je alles zelf moet regelen. En dan moet je weten dat de gemiddelde huren op zo'n 1100 á 1200 Dirham liggen. Op dat moment was ik dankbaar voor het systeem dat Nederland heeft, maar me ook direct bewust van het feit dat ik in Dubai met mijn salaris zou kunnen overleven, terwijl het in Nederland steeds minder waard wordt.
Dit gegeven is in mijn hoofd blijven zitten. En het maakt dat ik mij momenteel niet prettig voel. Dat ik mezelf terug zie in een baan die mij eigenlijk niet meer past, maar waar ik in blijf omdat we het inkomen nodig zijn. Ik kan niet zo maar de gok nemen om te stoppen. Ik kan wel proberen te gaan zoeken naar iets nieuws maar daar zitten haken en ogen aan. Want er moet immers wel voldoende binnenkomen om alle vaste lasten te blijven betalen. Het kan niet zo zijn dat door een baan wissel de huidige levenstandaard naar beneden gaat. Met andere woorden is ben vastgeroest en zit in een spagaat. En dit kwam binnen tijdens de vakantie in Dubai, tijdens een tour. Het kan verkeren.
Het leuke aan vakantie is dat je ongegeneerd de toerist mag uithangen. Dit hebben ook gedaan en daardoor hebben we mensen ontmoet die we elke keer als we de foto's zien ons zullen herinneren. Miss Obama, mister en miss Denemarken die ons versloegen met maximale tax level. Het kleine kind met zijn dino ei. Gewone mensen die we tegen kwamen in tijdens onze vakantietrips. Mensen die net als wij gewoon toerist waren en niets anders wilden doen. En als je dan samen dingen mag doen, en samen kunt genieten van de mooie dingen die er waren dan is het leven goed. Dan denk je niet meer aan de lage inkomens. Dan denk je niet meer aan de kids thuis. Dan geniet je samen omdat het kan en omdat het mag. Dan is het leven goed, en ben je bezig om herinneringen te maken die je bij blijven en waar je met plezier aan terug denkt. Herinneringen die er voor zorgen dat als je er aan denkt er een glimlach op je gezicht komt waardoor het negatieve waar je op dat moment misschien last van hebt verdwijnt.
Ik mag dan een wat negatieve inslag hebben, maar de glimlach die de herinneringen op mijn gezicht brengt is zeer groot en maakt me heel blij. Ik wens iedereen hetzelfde toe.
Reacties
Een reactie posten