Doorgaan naar hoofdcontent

FOMO? Of najagen van Wind?

Omdat ik jullie het stukje wat geleid heeft tot onderstaande niet wil onthouden:


Heb jij ook last van FOMO (Fear of Missing Out), de angst dat je dingen mist? Prediker heeft echt alles onderzocht en geprobeerd alles wat er tussen hemel en aarde is, te begrijpen. Maar wat levert het me werkelijk op, vraagt hij zich af. In onze angst om dingen te missen, om niet te bereiken wat we graag zouden willen, werken we soms heel hard om het toch voor elkaar te krijgen. Maar als je het dan voor elkaar gebokst hebt, ben je er soms niet eens echt blij mee.

Welke dingen wil jij graag bereiken? Hoe hard moet je daarvoor werken?


Vorige week werd ons bovenstaande gevraagd. De schrijver had hiervoor een stukje tekst gebruikt uit Prediker 1. Voornaamste geluid daar is dat het meeste wat de mens doet is het najagen van wind. Conclusie die vervolgens veel getrokken wordt is dat dit najagen van wind, dingen zijn die te hooggelegen / gegrepen zijn. Maar dat de mens het toch wil bereiken. Maar wat bereik je ermee? Wat laat je ervoor? Dat raakte mij in de korte verklaring van het gelezen gedeelte.


Ik moet zeggen dat ik soms inderdaad wel last heb van FOMO. En dat steekt mij. Want het is niet nodig. Ik krijg namelijk precies wat ik nodig heb, en wat ik aan kan. Soms denk ik het niet te kunnen, maar lukt het gewoon super goed. En ja soms lukt het ook net niet. En juist dan denk ik wat zouden ze nu over mij zeggen? Wat zouden ze van me denken? Ben ik nog goed genoeg? FOMO...

Maar uiteindelijk kom ik na heel veel stress en moeiten tot de conclusie dat alles eigenlijk voor niets is geweest. Alle stress en moeiten hebben me niets opgeleverd. Najagen van wind.


Ik zal vast niet de enige zijn die dit heeft. Wel ben ik er sinds gisteren wel meer van overtuigd geraakt dat het inderdaad najagen van wind is. Want ik word er niet beter van. Het komt allemaal wel goed, maar niet altijd op het door mij bedachte tijdstip. Ik moet gewoon leren wachten. Mag ik dan helemaal geen dromen hebben? Natuurlijk wel. Ik mag ze ook zeer zeker najagen, maar moet er rekening mee houden dat ze soms ook bijgesteld moeten worden omdat het te hooggegrepen is. En als ik dat goed leer, dan is niets onmogelijk. Maar tot dat ik dit goed beheers moet ik goed om de wind denken. 


Overigens besef ik mij dat FOMO en het najagen van wind niet hetzelfde zijn, maar wel verschrikkelijk veel met elkaar te maken hebben. Dus ga ik er als ik weer eens voor de wind fiets of wandel er eens goed over nadenken of ik nu de wind najaag, of dat de wind mij vooruit blaast.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen