Doorgaan naar hoofdcontent

Dankdag

Binnenkort is het dankdag. Volgens de website van de EO: Dankdag is een christelijke feestdag die in Nederland vooral door protestanten gevierd wordt. De volledige naam is: dankdag voor gewas en arbeid. Op dankdag danken ze voor de oogst, voor werk, voor inkomen.

Voor mij persoonlijk een reflectie moment. Een moment waarop ik na wil nadenken over waar ben ik eigenlijk dankbaar voor. Dat ik dankbaar ben voor eten en drinken, gezondheid, werk klopt wel. Maar is dat alles om dankbaar voor te zijn? Ik denk eigenlijk van niet. Want er zijn zoveel meer dingen om dankbaar voor te zijn. In mijn geval vrouw en kinderen, ouders, schoonouders, vrienden. Mensen die iets aanbieden in tijden van nood. Er is zoveel meer om dankbaar voor te zijn. En juist daar wil ik bij nadenken tijdens dankdag. Dat ik dit ook ’s avonds in de kerk doe, is mijn persoonlijke beleving. Maar ik nodig je wel uit om mee na te denken over datgene waar je dankbaar voor bent.

Want ben je wel dankbaar? Of is het allemaal gewoon wat je hebt en krijgt? Vindt je het niet meer dan normaal dat je gezond bent? Dat je werk hebt? Dat je een dak boven je hoofd hebt? Denk je dat het een recht is die aan jou toe behoort? Eerlijk gezegd heb ik dat wel een tijdje gehad. Echt hoor. Gedacht dat het normaal was dat ik in een huis sliep, gezond was en eten en drinken had. Het besef dat dit niet normaal was drong pas echt tot mij door nadat ik in ons trouwen een tijdlang overspannen thuis zat. Toen drong het echte besef door, dat niet alles normaal is. En ook pas toen ben ik echt bewust gaan nadenken over deze dag.

Met dat ik dit nu allemaal schrijf voor jou en natuurlijk ook voor mijzelf, bedenk ik mij dat ik echt heel dankbaar kan en mag zijn over de dingen die ik kan en mag. De dingen die doe en niet doe. Want het is allemaal net zo vanzelfsprekend. Ik vraag mij wel af nu, of ik mijn dankbaarheid wel genoeg toon. Laat ik wel genoeg zien dat ik dankbaar ben voor alles wat ik heb? Ben ik niet te zelfzuchtig omdat ik het allemaal heb? Moet ik niet vaker laten zien dat ik dankbaar ben? Is nadenken over dankbaarheid op deze dag voldoende? Moet ik niet vaker laten zien dat het leven goed is? Dat het fijn is om te leven op de manier zoals ik doe? De twijfel slaat toe…

Ik ben opeens niet meer zo vol van alle mooie en goede dingen die ik heb. Want jullie zien misschien wel te weinig van alle dankbaarheid die heb. Want ondanks het feit dat ik het niet heel druk heb op mijn werk, dat ik het best wel moeilijk heb met de manier waarop de dingen gaan, ben ik wel heel dankbaar voor alles wat ik heb.  Waarom dan toch opeens zoveel negatieve gedachten over de dankbaarheid?

 Dankdag voor gewas en arbeid, eigenlijk zou het in de kerk beter kunnen heten dankstond (uur) voor gewas en arbeid. En de dag zelf zou bij iedereen hoog in het vaandel moeten staan als dag dat we extra duidelijk maken dat we dankbaar zijn voor alles wat we hebben en krijgen.

En zo gaat mijn ADHD kop weer alle kanten op in dit epistel. Dat is iets waar ik maar niet aan kan wennen. Dat ik dit heb, en dat ik momenteel niet weet hoe ik weer terug kan komen in de modus van een redelijk normaal denkend mens. Want hierdoor is dit ook weer een onsamenhangend blog geworden. Een overdenking ontsproten uit mijn warrig brein. Ach het is aan de andere kant ook wel weer iets om dankbaar voor te zijn. Want het zet me weer aan het denken waarom ik ben zoals ik ben, en dan kom ik weer bij mijn gezin en dat maakt me dan weer dankbaar. En zo is de cirkel rond.

Volgende week woensdag is het dankdag, ga jij nadenken? Ga jij dan eens extra stil staan bij de dingen waar je dankbaar voor bent?

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen