Er is zoiets als een onbestemd voorgevoel. Dat is zoiets raars en nog veel erger vind ik het als het uitkomt. Dan kan ik er helemaal niets mee en dan weet ik ook helemaal niet hoe ik er mee moet omgaan. Dan word ik heel erg onrustig, op het benauwde af soms, en dan ga ik allerlei dingen doen om maar bezig te zijn. Heel raar is dat. Een totaal niet fijn gevoel als zo'n onbestemd voorgevoel uitkomt. Ik denk eigenlijk dat het komt omdat het een negatief iets is wat uitkomt en daar kan ik gewoon niet goed genoeg mee. Dat roept iets op wat weerstand aan boord, dus gauw maar weer vergeten en verder gaan.
In het afgelopen weekend las ik een boek uit over Jan van Leiden, de zelf benoemde koning van de Wederdopers. Deze Jan is de oorsprong zegt men van de uitspraak: "Je ergens met een Jantje van Leiden van afmaken" Of te wel, je ergens gemakkelijk van af maken. Al lezend in dit boek, kwam ik er achter dat deze Jan eigenlijk helemaal niet de oorsprong van dit gezegde zou moeten zijn. Dat wil zeggen als het boek volledig historisch correct is Want ik kwam er achter dat hij juist heel erg alles af probeerde te maken. Of dit in ieder geval deed in het begin van zijn leven. Later deed hij bij negativiteit juist iets heel raars. Dan werd hij of heel erg boss en begon in een soort tongentaal te spreken die niemand begreep, of hij trok zich volledig apathisch terug in zichzelf. Als dit laatste gebeurde kon het soms tot drie dagen duren voordat Jan weer terug kwam in de wereld. Werd bij terugkomst opeens zo fanatiek dat hij nog erger te vrezen was dan hiervoor.
Ik heb een tik van de molen gekregen als het gaat om geschiedenis, dus ik heb door dit boek weer veel geleerd. Maar wat mij vanuit het boek het meeste bijgebleven is dat ik het heel bijzonder vind dat mensen zo gemakkelijk een "profeet" volgens. Dat mensen alles voor je willen doen als je ze iets heel erg moois in het vooruitzicht stelt. Mensen zijn op een gegeven moment zo blind dat zelfs wanneer een voorspelling niet uitkomt, en deze recht gepraat wordt. Dat is iets waarvan ik zeer onder de indruk was. Waarom accepteert een mens dat bij een overschot aan vrouwen polygamie een oplossing is? Waarom accepteert iemand dat je geen commentaar mag hebben? En als je het wel hebt dat je wordt vermoord? Ik zag en zie gelijkenissen met het vroegere en huidige Russische bewind.
En daar komt weer zo onbestemd voorgevoel Er iets dat me waarschuwt voor wat er komen gaat. Iets dat zegt pas op en zorg voor dekking. Zo voor bescherming van datgene wat je lief is, want straks is het te laat. En ik wil er niet aan toegeven omdat ik niet weet waarom. Ik heb geen idee wat ik met dit onbestemde gevoel moet. Immers ik mag hier in Nederland nagenoeg alles schrijven en zeggen, denken, doen en voelen dus waar moet ik bang voor zijn? Waarom waarschuwt mijn geweten mij voor iets wat ik niet kan duiden? Ik weet echt niet hoe ik hiermee om moet gaan. Ik volg wel een Koning, maar dat is geen koning van deze wereld. Maar het is de meeste van jullie ook bekend dat ik deze Koning volg. Maar ik neem niet zo maar alles aan van deze Koning. Ik ben niet zoals de burgers van het "Koninkrijk Sion" (de huidige stad Münster) dat ik alles voor lief neem en dus maar blijf. Nee ik zoek uit en als ik het er niet mee eens ben zeg ik het. Mocht ik niet gehoord worden, dan verlaat ik de stad. Dus dat kan het niet zijn. Overigens zie ik ook hier gelijkenissen met het huidige Rusland. Gelukkig is het een gevoel en gevoelens kunnen ook nog overgaan houd ik mezelf voor. Het is daarom dat ik niet bang ben voor negativiteit waardoor ik gewoon verder kan met leven, door kan gaan met proberen positief te blijven.
(https://www.dagvantoen.nl/voormalig-koning-jan-van-leiden-ter-dood-gebracht-in-munster/)
Reacties
Een reactie posten