Hoe begin je een eerste blog in een nieuw jaar? Afgezaagd? Of ga je gewoon schrijven? Ik heb besloten dat ik het maar gewoon afgezaagd doe, door iedereen een gelukkig en fijn 2022 te wensen. Ik hoop dat al onze wensen waarheid mogen worden dit jaar. Zo dat was het begin. Afgezaagd misschien, maar het geeft wel een prettig gevoel. Welkom allemaal in het jaar 2022 waarin ik hoop verder te gaan zoals ik in de afgelopen tijd aldoor heb gedaan. Schrijven over datgene wat me in mijn hoofd bezighoudt, en wat ik daardoor wil delen.
De tweede nacht van dit nieuwe jaar was er direct één die direct in het boek der vergetelheid mag wat mij betreft. Al waren de herinneringen die boven kwamen wel grappig. Bleek ik toch nog meer te weten over vroeger dan ik dacht. Maar dat was ook het enige voordeel. Want zoals jullie vast uit eigen ervaring weten, is er niets vervelender dan niet in slaap kunnen komen. Ook al ben je moe genoeg, maar het lichaam wil niet. Bij mij gaat het dan zo dat direct mijn gedachten de vrije loop nemen. Normaal gesproken gaan mijn gedachten dan allerlei vagen dingen bedenken. Beleef ik in gedachten allerlei avonturen die ik graag wil meemaken, maar nooit zal meemaken. En dat levert weer extra energie, en dus slaap ik nog later.
Gisteravond was het iets anders. Het was wel zo dat ik niet in slaap kon komen, maar mijn gedachten namen me mee terug naar mijn jeugd. Naar de dingen die ik meemaakte voordat we verhuisden. De nieuwbouw die we bezochten, de karpers die we probeerden te vangen. Het verstoppen wat sommige va mijn vriendjes deden. Dit omdat ze een hut hadden waar ik het bestaan nog niet van wist. De snoep die we kochten van 50 cent. De blikjes drinken die wel haalden bij de winkel omdat we weer eens wat geld hadden gevonden. De stiekem gerookte sigaretten achter in de hut. Het brandje wat we hebben gestookt langs de spoorbaan. Mijn gedachten kwamen langs mijn hele jeugd. Alle leuke en minder leuke dingen kwamen voorbij.
Er kwam ook voorbij dat ik brood mocht halen bij de bakker. Dit was van ons huis ongeveer een 10 minuten fietsen voor een kleine jongen. Ik kan me herinneren dat het op een woensdagmiddag was, en dat één van de broden in een blauwe zak zat. Dit brood was nog warm, en volgens mij was het een witbrood. Samen met een vriendje opgehaald en terug naar huis fietsen. Onderweg eerst het kapje opgegeten, daarna het plakje wat daarvoor zat, en zo ging het door. Kan me niet herinneren dat we langzamer fietsen als anders, maar wel dat het brood heel snel ging. Bij thuiskomst bleek dat er van het witbrood niet veel meer over was. Volgens mij was de reactie van mama ook precies wat je ervan mocht verwachten en heb ik dat niet gesnapt. Immers ik had toch gegeten? En dat was toch de bedoeling? Er staat me ook iets bij dat ik tegen het desbetreffende vriendje heb gezegd dat mama het niet erg vond en het wel zou snappen....
De glimlach op mijn gezicht is zo groot dat ik bijna hardop begin te lachen. Dit zijn echt de mooie herinneringen. Met dat ik hieraan denk, denk ik ook terug aan de busreizen naar Leens. Alleen en later met één van m'n broertjes. En de glimlach blijft op mijn gezicht. Deze herinneringen komen nu en zijn er niet geweest gisteravond, maar het is wel leuk en fijn om er even aan terug te denken.
Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen, maar ik heb verdorie geen herinnering aan de herinnering waarbij dit gebeurde. Schijnbaar was de ontspanning door het hier aan denken zo groot dat mijn lichaam zich overgaf aan de slaap. Misschien was ik wel op bezoek bij een van de "oom en tantes" die we in die tijd rijk waren. Moe en voldaan... Maar misschien ben ik wel in slaap gevallen na de herinnering aan het enige doelpunt wat ik ooit met mijn hoofd heb gescoord. Ik weet het niet, het was fijn en ik heb heerlijk geslapen totdat de wekker ging en ik dacht nu al?
En nu schrijf ik het voor de lezer op, en hoop ik dat je in gedachten zelf terug gaat naar die prettige herinneringen. Ik hoop dat je ze vandaag kunt vasthouden? Want dan zal de wereld er weer een klein beetje mooier uitzien, en begint het jaar gewoon weer goed. Schijnt de zon voor jou en mij een beetje meer en mooier. Op naar een een mooi, gelukkig, gezond en heel fijn 2022.
Reacties
Een reactie posten