Wat een ongelofelijke rollercoaster hebben wij achter de rug. Van happy family naar down family terug naar happy family. Althans dat is de bedoeling van het hele feestje maar we hopen dat het ook gaat lukken. Wat er aan de hand is? Nou dat zal ik jullie vertellen, maar daarvoor moeten we wel een goede week terug in de tijd.
Aan het einde van de vorige week waren we heerlijk aan het eten, ook ons aan huis komende kind was aanwezig. Tijdens deze maaltijd werd één van de meiden overvallen door zulk een sterke niesbui dat wij massaal zeiden Corona! Oh wij arme onwetenden! Hierop werd een zelftest uit de doos gehaald en getest. Vol ongeloof en en vol bravoure bleek binnen de minuut na testen dat deze positief uitsloeg. Ik kan jullie niet uitleggen wat er dan met je gebeurd... Echt niet! Als je al zolang zonder testen, en met bijna geen contact door deze periode heen komt en dan zomaar uit het niets is er iemand uit het gezin positief? Nogmaals je kunt je niet voorstellen wat dat met je doet.
Maar goed dan moet je handelen, en dit gebeurde ook. Dochterlief zonderde zich af en wij maakten aan tafel de meeste gekke grapjes hierover. Oh wij arme onwetenden! Na het eten is ons aan huis komende kind direct naar huis gegaan en hebben wij haar ouders maar ingelicht wat er aan de hand was. Het arme kind stuurde daags hierop bericht dat ze werd behandeld als zijnde melaats. Maar goed wel begrijpbaar. Liever voorkomen dan genezen.
Dochterlief zelf had direct een testafspraak gemaakt voor een PCR test. Papa ga jij met mij heen? Dus wij zijn de volgende dag naar de GGD geweest. Na thuiskomst verliep op de afzondering na alles redelijk normaal. De avond, de nacht niets aan de hand. Maar 's morgens kwam het verwachte antwoord CORONA positief. Dus vanaf toen waren we als huis melaats. Niemand de deur uit, en hopen op... Echter werd deze hoop bij mij deze zelfde middag keihard vals. De uren die tussen dat moment en zondagmiddag 12u zaten heb ik dubbel geteld denk ik. Wat heb ik een pijn gehad en wat ben ik voor mijzelf ziek geweest in periode. Gelukkig gaat het nu de goede kant alweer op. Door ook mijn ziek zijn hebben we afgelopen dinsdag een familie uitje gepland, je raad wel waar heen zeker... Juist de GGD test straat. En direct 's avonds werd al bevestigd wat ikzelf nog probeerde te ontkennen, ook CORONA ook mijn vrouw bleek besmet, waardoor onze melaatsheid van de grote wereld nog niet over is.
Gelukkig hebben we nog drie kids die niet besmet zijn en waarvan er twee ons stelselmatig uit de weg gaan en de jongste zegt ik houd gepaste afstand en geef jullie wel een tijdje geen nachtkus. Gelukkig zijn we allemaal thuis kunnen blijven en hebben we relatief milde klachten. Beetje spierpijn, zwaar verkouden met her en der een verdwaalde hoestbui en in mijn geval totaal geen smaak en geur. En dat laatste vind ik het meest vervelende wat er is. Ik schreef al eerder dat je je niet kunt voorstellen wat er gebeurd als iemand in je gezin positief blijkt wel, je kunt je als je het niet hebt meegemaakt ook niet voorstellen wat het is om zonder geur en smaakt rond te lopen. Spruiten eten, terwijl je ziet dat het spruiten zijn, maar je proeft ze niet. Koffie en theedrinken zonder smaak? Ik geef je het te doen. Niets aan...
Ondertussen ben ik het niets mogen en kunnen doen zo erg zat dat ik dit verhaaltje maar ben gaan schrijven. Ondanks alle spierpijnen, verlaagde concentratie lukt het gelukkig aardig. En het grappigste van al? Onze dochter aan huis is niet ziek geworden ondanks het feit dat het virus zich ook bij hen thuis openbaarde.
En wij? Wij zijn herstellende... Bakken brood, spelen spelletjes, luisteren tv, kijken series en schrijven onze ervaringen op, en hopen hierbij op herstel zodat we na 24u klachten vrij eindelijk weer naar buiten mogen, daar waar het grijs grauw en nat mag zijn, maar waar wel onze vrijheid ligt.
Fijn weekend!
Reacties
Een reactie posten