Doorgaan naar hoofdcontent

Kijk in de spiegel


 Het probleem met het schrijven van blogs is dat je soms een onderwerp in je hoofd hebt zitten, maar dat deze er niet uit wil. Nu heb ik wel vaker problemen tijdens het schrijven van blogs, maar dat gaat dan meestal over het feit dat ik eigenlijk niet weet waarover ik wil schrijven. Niet zoals nu dat ik wel een onderwerp heb, maar dat deze er niet uit wil. Nu hoor ik je denken, wat zit er in je hoofd dan? Wel dat gaat over een beeld van een pion voor een spiegel. Deze ziet zichzelf niet als pion terug in de spiegel, maar als koning. Ik vind dat zo'n mooi beeld, kan er ook zeer zeker wat mee, maar weet niet hoe ik het aan jullie kan overdragen.

Dit beeld van de pion laat mij niet los. Want het geeft wat mij betreft zo goed weer hoe het in elkaar steekt. De pion ziet zichzelf in de spiegel terug als koning. De omgeving van de pion ziet hem echter alleen maar als pion en behandeld hem ook zo. Er zijn maar een paar die hem behandelen op de manier zoals hij het zelf ook ziet namelijk als koning. Natuurlijk is hij geen koning. Natuurlijk neemt hij geen beslissingen als ware hij koning, maar hij is het wel. Hij is in zijn eigen wereld en omgeving een koning die gewaardeerd wordt, die kan leven in zijn eigen pracht en praal. Dat dit niet de pracht en praal is van een ander? Jammer dan. Kijk maar in zijn spiegel. Daar staat een pion voor, en het spiegelbeeld laat een koning zien.

Dat beeld van deze pion heeft ook een keerzijde. Die keer zijde is dat er pionnen zijn die dit beeld ook zien, maar er zich ook zo naar gedragen. Zij leven als koning, gedragen zich als koning en alle andere pionnen zijn minderwaardig. Immers zij zijn de beste pion. Er kan niemand aan het tippen. Zij wijzen op het spiegelbeeld. Kijk daar zie je me. Een prachtige, machtige koning! Dus doe wat ik zeg en betuig mij mijn respect.
Deze pionnen maken het kapot voor de rest, en zorgen voor een negatieve uitstraling van de pionnen naar de rest van de stukken. Hier hebben de rest van de pionnen last van, waardoor hun zelf beeld lager en minder wordt. 

Als ik bovenstaande beeldspraak zou moeten gaan vertalen naar de huidige praktijk, dan ben ik bang dat er hele rare dingen gezegd gaan worden. Dat ik ga wijzen naar mensen waar ik niet naar wijzen wil. Ik laat het dus graag over aan de lezer om een eigen beeld te gaan vormen. Wees die pion die voor de spiegel staat. Kijk om je heen naar de andere pionnen, en bedenk of ze last hebben van pionnen die zorgen voor een negatief zelf beeld. Help hen om terug te keren naar hun eigen spiegel zodat ze weer die koning terug gaan zien. Die koning die ze zijn.

Ik wens jullie veel schaakplezier, en hoop dat je als pion verder over het schaakbord van het leven mag lopen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...