Doorgaan naar hoofdcontent

Zichtbaar onzichtbaar

Ik vraag me wel eens af wat mensen van mij zouden vinden als ik geen Facebook had, geen Twitter, geen Instagram of WhatsApp. Niet schreef of fietste maar gewoon een grijze muis was. Zouden mensen mij dan net zo waarderen als nu? Zouden ze me dan net zo accepteren als nu? Of zouden ze me niet herkennen? Of niet willen kennen? Zou ik überhaupt in beeld zijn bij andere mensen? Of zou ik een grijze muis zijn en gewoon m'n dingen doen zonder dat iemand hier iets van zou moeten/willen/kunnen vinden? Zo heel af en toe vraag ik mij dat af.

En jij? Heb jij dat ook? Of doe je er sowieso niet aan mee? Houdt je je sowieso alleen maar bezig met je eigen leven? Ik ben er best wel benieuwd naar.

Ik merk dat ik het vervelend begin te vinden om overal iets van te moeten vinden. Het gaat me ergeren dat alles wat je mee maakt op sociale media gedeeld moet worden. Terwijl mensen in het openbaar aanspreken er soms niet meer bij is. Wel iemand online durven neersabelen, maar in de praktijk niets zeggen. Ik heb daar moeite mee. Maar ja, misschien ben ik wel anders dan een ander. Ben in ieder geval uniek. Niet enig in mijn soort, maar wel uniek.

Het mooie is dat ik mijzelf gecontroleerd heb en zag dat ik de sociale media eigenlijk weinig meer gebruik. Alleen op Facebook komen af en toe wat foto's en zo'n twee keer per maand een blog link. Maar verder? Ik lees alleen maar mee. Misschien veroorzaakt dat mijn gedachten wel. Komt het daardoor dat ik me er niet zo thuis meer voel. Ergens ben ik er ook niet zo rouwig om. In de komende tijd zal ik wel weer enige albums plaatsen en ook de blogs zullen wel geschreven worden. Maar toch...

Al typend op mijn telefoon, terwijl ik buiten onder de overkapping lig, vind ik het een heerlijke gedachte dat ik dus ook best zonder alle media besta. Dan lijk ik misschien minder aandacht te krijgen, maar leef ik gewoon door. En heel erg eerlijk? Ik zou willen dat ik het kon, maar ja mijn nieuwsgierigheid hé. En dat moet ook gezegd worden, ik heb een account nodig voor mijn werkzaamheden voor de website die ik beheren mag.

Mocht je me de komende tijd dus eens missen op de sociale media? Bel me dan eens op, misschien ben ik wel in de buurt of maken we gewoon een afspraak. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...
Een reactie posten
Meer lezen