Toen mijn fietsmaat afgelopen woensdag uit de grap, en hij sloeg me zelfs even vriendschappelijk op de rug, zei dat ik nu vast een blog ging schrijven over kuddedieren, zei ik vol overtuiging: "Ja vast, maar dacht het niet." Niet wetend dat het onderwerp mij steeds meer bezig ging houden gedurende de dag erna, en zie hier het begin is er. Kuddedieren, volgens het internet: Een dier als lid van een kudde // 1) Iemand zonder individualiteit 2) Mens met geringe persoonlijkheid 3) Onzelfstandig mens 4) Persoon zonder individualiteit 5) Rund 6) Volgzaam persoon 7) Volgzame massamens 8) Meeloper De kennis van deze betekenissen had ik al wel, maar nu ik ze ook nog weer op gezicht heb, komen ze nog wel even weer binnen. Waarom precies? Geen idee, maar ik heb wel de bevestiging dat niet alles wat we doen, voortkomt uit eigen beweging. Vaak wordt het ingegeven door wat onze omgeving doet. We gaan dan maar mee, want anders val je misschien wel buiten de boot. En juist dat laatste dat ik datgene wat me eigenlijk helemaal niet zoveel meer kan schelen. Ik heb mijn eigen werkwijze, mijn eigen denkwijze en doe de dingen op mijn eigen manier. Dit heb ik in de afgelopen jaren allemaal moeten leren. Want eerlijk is eerlijk ik ben zeker een kuddedier geweest. Ga ik niet ontkennen.
Wat betreft kuddedieren, heeft de huidige publiektrekker van sbs wel gelijk met de titel van zijn programma: De massa is kassa. Hij heeft dat goed gezien. Overtuig de juiste mensen en je zult merken dat de rest vanzelf volgt. Raar gegeven, maar het is wel waar. Eigenlijk is de mens net een schaap of olifant. Schaap omdat wanneer je één roept, de rest ook komt. Olifant want de leider gaat, en de nummer twee pakt zijn staart, nummer drie die van nummer twee enz... En ze volgen blindelings, geen idee hebbend waarheen of wat ze gaan doen. Volgens mij zijn er nog wel meer dieren die zo zijn, maar de twee genoemde zijn wat mij betreft de bekendste. Dat de leider volgen is ook de oorzaak dat ik de vriendschappelijke klap kreeg, en dat het in mijn brein bleef hangen. Zoals de meeste lezers wel zullen weten heb ik af en toe een beetje moeite met het juist ordenen van de dingen die tegen mij gezegd worden. Hierdoor mis ik nog wel eens de essentiële zaken. Zo ook afgelopen woensdag, helaas. En of dit nu kwam door het mooie weer, of door de Jansen prik? Ik heb geen idee, maar mijn hoofd tolde. Er kwam van alles binnen maar en bleef maar bitter weinig hangen.
Juist op die momenten dat mijn hoofd zo tolt is het voor mij erg moeilijk om volgzaam te zijn, om te doen wat iedereen doet. Dan ben ik dat zwarte schaap wat niet meekomt naar de boer als die roept. Ben ik de laatste olifant die de andere kant uit gaat als de rest. Ik denk het wel alleen te kunnen, neeh ik wil het alleen kunnen. Nu vind ik dit laatste geen probleem, maar het wordt niet altijd geaccepteerd. Je wordt direct aangekeken als je iets anders doet als de groep. Overigens dit is woensdag niet gebeurd hoor, ik ben achteraan gaan fietsen zodat er geen ongelukken konden gebeuren. Als je een beetje anders bent, doet, denkt dan een groep mensen ben je raar. Waarom? Je kunt toch als groep wel dingen samen doen, maar behoeft toch niet in lijdzaamheid alles maar toe te laten?
Weet je wat ik eigenlijk wil zeggen? Doe maar normaal dan doe je gek genoeg. Neem je eigen beslissingen en bedank daarbij dat het goed moet zijn voor jou, voor je omgeving en voor iedereen die je lief is. Is dit niet het geval? Dan moet je de beslissing niet nemen. Als je dit principe hanteert bij de dingen die je doet, wordt je misschien in het begin wat raar aangekeken, maar na verloop van tijd accepteert men hoe je bent. Dan ben je niet langer een kuddedier. Je behoort dan wel tot de kudde, maar nemet je eigen beslissingen als het erop aan komt. En terwijl ik dit schrijf klinkt op de achtergrond "Ik kan het niet alleen" van "De Dijk" Misschien moest het zo zijn....
Reacties
Een reactie posten