Doorgaan naar hoofdcontent

Sorry, dat ik wel heb genoten

Waarschijnlijk word ik met de nek aangekeken als ik vertel dat ik het na de eerste helft van vanavond wel gezien had, en ben gaan wandelen. Mocht dat inderdaad zo zijn, dan kan het me niets schelen want ik heb genoten tijdens mijn wandeling. Was en ben er regelmatig een keer langs gekomen, maar nog nooit op de voet. Ze ziet de natuur dan toch anders als op de fiets. Heel gek, maar toch is het zo. Gelukkig ben ik niet chagrijnig, en snap het probleem van de meeste mensen niet. 

De dag van vandaag heeft immers toch mooi weer gebracht, een schitterende overwinning van Max Verstappen. Een geweldige overwinning van Matthieu van der Poel. Vrijheid om te doen wat je graag wilt. En aan het einde van de avond blijkt het ook nog eens zo te zijn dat je voorlopig niet meer lastig gevallen wordt met oranje slingers, toeters, lampionnen en weet ik veel wat nog meer. Iedereen zou er blij om moeten zijn. Maar neeh hoor, alles wat ik hier gemeld heb is 90% van de mensen vergeten. Waarom? Omdat ze vinden dat koning voetbal, en dan met name het Nederlands elftal, het team is wat altijd moet winnen. Elke tegenstander aan moet kunnen. En dan ook nog voordat ze er tegen gespeeld hebben. 

Tja ik heb dan een trieste mededeling voor deze 15 miljoen bondscoaches, jullie hebben nooit naar Johan geluisterd. Hij zei het al: Om te winnen moet je meer scoren dan je tegenstander. (vrij vertaald)

Zolang je dit niet doet? Tja dan verlies je. 

Maar er is hoop voor alle mensen... Over een aantal weken zijn er de Olympische Spelen. Dan mag iedereen weer achter de Oranje sporters gaan staan en hen naar medailles schreeuwen. Mogen de 15 miljoen bondscoaches zich weer laten horen bij de hockey wedstrijden van de dames en heren, en zich ergeren aan de dames van Oranje die hun wedstrijden mogen spelen. 

Dus mensen schud alle ergernissen van u af, bereid u voor op mooie sportwedstrijden die er aan komen, ga genieten van de mooie ritten. En zet u voor de tv voor de wedstrijden van de Denen. Maar wat e ook kunt gaan doen? Ga naar buiten. Ga genieten van het mooie weer. Geniet van je vakantie als je die hebt. Je bent namelijk niet langer verplicht om binnen te zitten tv te kijken. Je hebt je handen weer vrij.

Wat wil je nog meer? Je zou bijna denken dat men het expres voor jullie gedaan heeft.

Beetje sarcastisch blogje geworden voor iemand die graag naar voetbal mag kijken. Maar ik kan zo slecht tegen mensen die niet kunnen accepteren dat sport zich niet laat leiden. Een bal is rond en om te winnen... Sorry sorry sorry.

Ik zal stoppen en naar binnen gaan. Mijn wandeling op strava zetten en tv gaan kijken naar de Belgen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Glück Auf

Wat ik heel vervelend vind aan mijn lijf is dat tegenwoordig geen idee meer heb wat ik wel en wat ik niet aan kan. Op de momenten dat ik denk dat het wel lekker gaat, blijkt mijn lijf opeens heel erg veel moeite te hebben gehad. Maar op de momenten dat ik het heel erg moeilijk had, dacht ik, blijkt achteraf dat mijn lijf vond dat het wel mee viel. Ik snap er helemaal niets meer van. En het gekke wil dat het ook doorwerkt. Want als ik denk dat het wel lekker gaat met bijvoorbeeld werk, dan is het bagger. Ik heb geen idee wat dat allemaal is. Hebben jullie dat ook? Of is dat heel persoonlijk. Ik ken dit gevoel in het schrijven ook heel erg. Ik merk dat ik veel vaker dingen wil delen, maar vervolgens weet ik geen onderwerp en vliegt mij niets aan. Daarmee denk ik dan weer, nou misschien is het tijd om te stoppen want er komt toch niets meer. Kom dan telkens in zo'n negatieve spiraal. Ik haat dat, want dan gaan dingen verder door ook helemaal niet lekker, en dat werkt ook in huis door....