Wat ik van mijzelf momenteel niet begrijp is dat ik het weekend vervelend begin te vinden. Voorheen was er niets aan de hand, vond ik het heerlijk om een paar dagen niet bezig te zijn met werk, maar nu? Man ik ben alle structuur die er anders is op eens helemaal kwijt. Alles is opeens anders, heel raar. Je zou toch denken dat er wat dat betreft niets veranderd is in de afgelopen weken. Want het werk gaat gewoon door, en het contact met mensen gaat gewoon door. Dus geen idee wat er gaande is, maar dat ik het vervelend en raar vind is zeker.
Maar ondanks deze veranderingen lopen we de laatste weken op de zaterdag en zondag wel erg mooie wandelroute met z'n tweeën. Heerlijk door de natuur dwalen. Genieten van vogels, bloemen en planten. Mooie luchten en de warmte van de zon. Maak foto's met m'n telefoon tijdens het wandelen die ik met m'n gewone camera nog nooit gemaakt heb. Daar geniet ik zo van, dat ik er over denk om van al deze foto's maar een aparte map ga maken en plaatsen op Facebook. Mensen laten genieten van de dingen die we zien onder weg. Mensen mee laten kijken naar alle mooie dingen die wij zien. Vandaag in de onlanden geweest. Na jaren eindelijk weer eens de koekoek gehoord. Wat een machtig geluid is dit toch, en wat draagt dit geluid ver zeg, geweldig. Echt genoten. Jammer genoeg geen foto van. Ook geen foto kunnen maken van de ganzen met al hun jongen. We zagen een stel dat 15 jongen tussen zich in had. Geweldig.
Al deze dingen die we meemaken tijdens het wandelen maken deze dagen maken het doorkomen wel dragelijker. Deze mooie dingen zorgen ervoor dat we nog kunnen en mogen genieten. Bovenal maakt het me erg blij dat we dit kunnen doen met z'n tweeën. Dat we routes kunnen vinden die ons allebei liggen en dat misschien wel eens een onvertogen woord valt, maar dat we dit direct uit de wereld helpen en samen gaan genieten van de route die we lopen. Soms geen enkel idee waar we langskomen en soms is het een route met heel veel herinneringen. We komen door en tijdens het wandelen steeds nader tot elkaar. Best wel gaaf eigenlijk. Als dit virus er niet geweest was, dan had ik veel gefietst en weinig gelopen. Veel bij huis geweest en weinig samen met mijn vrouw gedaan en nu? We lopen samen vele routes. Bedenken samen waar we heen gaan.
Nu is het niet zo dat er helemaal geen strubbelingen meer zijn hoor. We maken ook heus nog wel ruzie, maar het is gewoon gaaf om dingen samen te doen.
Zoals ik al aan het begin al zei, ik merk dat ik het weekend vervelend begin te vinden. Misschien wordt het tijd dat we in het weekend ook de normale dingen weer kunnen doen. Hierdoor komen we ook dan weer in de normale sleur, en krijg ik ook weer zin aan het weekend. Maar helaas zal dit nog wel even duren denk ik, dus moet ik me maar proberen op te trekken aan de wandelingen die we vast nog gaan maken Aan alle mooie dingen die we vast nog zullen gaan zien. En als ik daar nu aan denk dan word ik daar best wel blij van.
Maar ondanks deze veranderingen lopen we de laatste weken op de zaterdag en zondag wel erg mooie wandelroute met z'n tweeën. Heerlijk door de natuur dwalen. Genieten van vogels, bloemen en planten. Mooie luchten en de warmte van de zon. Maak foto's met m'n telefoon tijdens het wandelen die ik met m'n gewone camera nog nooit gemaakt heb. Daar geniet ik zo van, dat ik er over denk om van al deze foto's maar een aparte map ga maken en plaatsen op Facebook. Mensen laten genieten van de dingen die we zien onder weg. Mensen mee laten kijken naar alle mooie dingen die wij zien. Vandaag in de onlanden geweest. Na jaren eindelijk weer eens de koekoek gehoord. Wat een machtig geluid is dit toch, en wat draagt dit geluid ver zeg, geweldig. Echt genoten. Jammer genoeg geen foto van. Ook geen foto kunnen maken van de ganzen met al hun jongen. We zagen een stel dat 15 jongen tussen zich in had. Geweldig.
Al deze dingen die we meemaken tijdens het wandelen maken deze dagen maken het doorkomen wel dragelijker. Deze mooie dingen zorgen ervoor dat we nog kunnen en mogen genieten. Bovenal maakt het me erg blij dat we dit kunnen doen met z'n tweeën. Dat we routes kunnen vinden die ons allebei liggen en dat misschien wel eens een onvertogen woord valt, maar dat we dit direct uit de wereld helpen en samen gaan genieten van de route die we lopen. Soms geen enkel idee waar we langskomen en soms is het een route met heel veel herinneringen. We komen door en tijdens het wandelen steeds nader tot elkaar. Best wel gaaf eigenlijk. Als dit virus er niet geweest was, dan had ik veel gefietst en weinig gelopen. Veel bij huis geweest en weinig samen met mijn vrouw gedaan en nu? We lopen samen vele routes. Bedenken samen waar we heen gaan.
Nu is het niet zo dat er helemaal geen strubbelingen meer zijn hoor. We maken ook heus nog wel ruzie, maar het is gewoon gaaf om dingen samen te doen.
Zoals ik al aan het begin al zei, ik merk dat ik het weekend vervelend begin te vinden. Misschien wordt het tijd dat we in het weekend ook de normale dingen weer kunnen doen. Hierdoor komen we ook dan weer in de normale sleur, en krijg ik ook weer zin aan het weekend. Maar helaas zal dit nog wel even duren denk ik, dus moet ik me maar proberen op te trekken aan de wandelingen die we vast nog gaan maken Aan alle mooie dingen die we vast nog zullen gaan zien. En als ik daar nu aan denk dan word ik daar best wel blij van.
Reacties
Een reactie posten