Doorgaan naar hoofdcontent

The Passion, onduidelijk??

Al kijkend naar de "the Passion" besef ik mij opeens dat de nummers die gezongen worden dit jaar eigenlijk niet mee kan zingen. Voorgaande jaren was dat geen probleem, maar zag ik het ook pas achteraf. Had ik op deze avond koor...Maar dat is niet meer. Ik zing tegenwoordig op woensdag, ik vind dat geweldig. Ondanks onze "aparte" dirigent, maar daar gaat nu niet om. Het ging over het feit dat ik niet mee kan zingen met "the Passion". Eigenlijk vind ik dat best wel jammer, want juist dat maakte het verhaal van deze tijd en zette het in deze tijd. Natuurlijk het is apart om een verhaal van bijna 2000 jaar geleden na te spelen, maar het heeft iets. We zijn ondertussen weer een paar liedjes verder maar nog steeds zing ik niet mee. Ik ken het verhaal, ik hoor het mijn hele leven al, maar dit jaar is het anders. Zou dat alleen komen van de nummers? Of zou het ook mee spelen in mijn achterhoofd dat er een aantal van die gekken uit "geloofsovertuiging" anderen opblazen in een metro en op een vliegveld? Of zou het komen  van de grappen die ik vandaag gemaakt het over het overlijden van Johan Cruijf, die ze de verlosser noemden? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik weer niet een haan heb gehoord bij het verraad van Petrus, en dat het zo bekende verhaal mij niet pakt.

Misschien pakt het verhaal me dit jaar me ook niet omdat ik nog niet zo veel bj bepaald ben. Dat ik in mijn eigen doen laten misschien wel teveel op Judas lijk momenteel. Heel blij in het begin, maar hoe langer het duurt hoe meer ik de conclusie trek dat alles mooier lijkt dan het is. Wie ben ik? Wie ben jij? Ik word een beetje moedeloos van mezelf. Ga ik straks ook overstag voor 30 zilverlingen? EN trek dan uiteindelijk de conclusie dat toch wel waar was? Dat het toch wel zo mooi is als dat het leek.

Ondertussen zijn we bij Pilatus aangekomen en hoor ik het eerste bekende liedje. En juist dit nummer geeft mijn hele zijn weer momenteel. Want ik denk wel heel erg zwart/wit, hoe zeer ik ook probeer dit niet te doen. Ik probeer nog zo goed mn best te doen, om niet zwart/wit te denken maar het lukt me niet. Wie wil helpen?

Al is de wereld nog zo groot,
De meeste liefde is niet meer, is dood
Maar als er iets onverwachts gebeurd,
dan is deze dode wereld opeens wel gekleurd
Dan kan ze opeens een heleboel,
Begrijp je wat ik bedoel?

Nu ben ik geen profeet,
maar dit is wat ik weet,
Dat het niet zo door kan gaan,
dat we eens moeten leren stilstaan,
Bij het leven van een ander

Wil je helpen?
Kijk dan om je heen,
Probeer eens bij een ander het bloed te stelpen.
Als iedereen dat één keer doet,
Geeft dat weer een beetje hoop en moed
Dat het toch goed gaat komen,
dat de Liefde weer gaat stromen.


Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Zoals ik ben

Hoe herkenbaar het verhaal hieronder voor een blogger zoals ik ben. Misschien zelfs wel voor de persoon die ik ben. Maar wat verschrikkelijk heerlijk dat er dit soort verhalen zijn.

==============================================================

De eekhoorn zat op de tak voor zijn deur en voelde zich moedeloos. Het was een eigenaardig gevoel dat hij wel vaker had als het slecht weer was of als er een hele dag niemand toevallig langskwam. De mier had hem verteld dat dat gevoel moedeloosheid heette.

Het was een grijze dag en de eekhoorn kon maar niet besluiten om naar binnen te gaan. Hij pakte een stuk berkenschors dat naast zijn deur lag en begon zomaar een brief te schrijven. ‘Beste’ schreef hij. Toen stopte hij. Beste wie? dacht hij. Hij kon niemand bedenken. Hij zuchtte en schreef verder. Beste, Ik wou dat ik eens Meer schreef hij niet. Dat heb ik altijd als ik me moedeloos voel, dacht hij. Dan weet ik niet wat ik wil.

Er stak een klein briesje op dat de brief uit zijn handen blies e…