Doorgaan naar hoofdcontent

The Passion, onduidelijk??

Al kijkend naar de "the Passion" besef ik mij opeens dat de nummers die gezongen worden dit jaar eigenlijk niet mee kan zingen. Voorgaande jaren was dat geen probleem, maar zag ik het ook pas achteraf. Had ik op deze avond koor...Maar dat is niet meer. Ik zing tegenwoordig op woensdag, ik vind dat geweldig. Ondanks onze "aparte" dirigent, maar daar gaat nu niet om. Het ging over het feit dat ik niet mee kan zingen met "the Passion". Eigenlijk vind ik dat best wel jammer, want juist dat maakte het verhaal van deze tijd en zette het in deze tijd. Natuurlijk het is apart om een verhaal van bijna 2000 jaar geleden na te spelen, maar het heeft iets. We zijn ondertussen weer een paar liedjes verder maar nog steeds zing ik niet mee. Ik ken het verhaal, ik hoor het mijn hele leven al, maar dit jaar is het anders. Zou dat alleen komen van de nummers? Of zou het ook mee spelen in mijn achterhoofd dat er een aantal van die gekken uit "geloofsovertuiging" anderen opblazen in een metro en op een vliegveld? Of zou het komen  van de grappen die ik vandaag gemaakt het over het overlijden van Johan Cruijf, die ze de verlosser noemden? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik weer niet een haan heb gehoord bij het verraad van Petrus, en dat het zo bekende verhaal mij niet pakt.

Misschien pakt het verhaal me dit jaar me ook niet omdat ik nog niet zo veel bj bepaald ben. Dat ik in mijn eigen doen laten misschien wel teveel op Judas lijk momenteel. Heel blij in het begin, maar hoe langer het duurt hoe meer ik de conclusie trek dat alles mooier lijkt dan het is. Wie ben ik? Wie ben jij? Ik word een beetje moedeloos van mezelf. Ga ik straks ook overstag voor 30 zilverlingen? EN trek dan uiteindelijk de conclusie dat toch wel waar was? Dat het toch wel zo mooi is als dat het leek.

Ondertussen zijn we bij Pilatus aangekomen en hoor ik het eerste bekende liedje. En juist dit nummer geeft mijn hele zijn weer momenteel. Want ik denk wel heel erg zwart/wit, hoe zeer ik ook probeer dit niet te doen. Ik probeer nog zo goed mn best te doen, om niet zwart/wit te denken maar het lukt me niet. Wie wil helpen?

Al is de wereld nog zo groot,
De meeste liefde is niet meer, is dood
Maar als er iets onverwachts gebeurd,
dan is deze dode wereld opeens wel gekleurd
Dan kan ze opeens een heleboel,
Begrijp je wat ik bedoel?

Nu ben ik geen profeet,
maar dit is wat ik weet,
Dat het niet zo door kan gaan,
dat we eens moeten leren stilstaan,
Bij het leven van een ander

Wil je helpen?
Kijk dan om je heen,
Probeer eens bij een ander het bloed te stelpen.
Als iedereen dat één keer doet,
Geeft dat weer een beetje hoop en moed
Dat het toch goed gaat komen,
dat de Liefde weer gaat stromen.


Populaire posts van deze blog

Leerproces: blij en trots zijn

Sinds ik weet dat mijn zusje haar droom achterna aan het jagen is, en dat doet ze wat mij betreft zeer verdienstelijk, was ik eerst een beetje verbolgen. De reden ligt voor de hand, ik wil immers graag het alleen recht hebben. Maar ja dat kan niet ben ik in de loop der jaren achtergekomen, dus heb ik het heel gauw laten varen toen het in mijn gedachten kwam. En ik ben gaan lezen... En leuk dat het is!! Geweldig! Ik zou nu graag willen dat ze er veel eerder aan begonnen was, maar ja achteraf... Precies.

Afgelopen zaterdag waren we even bij hen omdat hun oudste dochter jarig was en toen hebben we eindelijk weer eens een beetje bijgeklept. Heel gezellig, en heel warm om toch een gezamenlijk iets te hebben. Iets waar je samen over kunt bomen zonder dat een verplichting is. Dit voelt dan zo vertrouwd, en dat maakt je blij. Ik was en dan ook zeer verheugd toen ik haar laatste blog las over de broer en zus liefde die dieper zit dan dat broer en zus zelf weten.
Bedankt zusje, ik heb hem echt …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…