Doorgaan naar hoofdcontent

Toch terug kijken

De laatste dag van het jaar, en als ik op mijn facebook tijdlijn kijk, zie ik iedereen elkaar nu al de beste wensen sturen voor het nieuwe jaar. Het nieuwe jaar wat nog moet beginnen. Eerst het oude jaar maar eens afsluiten. Moet ik dan ook mee gaan doen met de alle anderen? Moet ik dan ook terug gaan kijken? Geen idee. Ik weet ben niet zo van het achterom kijken, ook niet van het ver naar voren kijken overigens. Ik blijf liever bij het moment of de dag zelf. Dingen doen die op dat moment goed voelen. Met dat ik dit nu op schrijf moet ik wel even terug denken aan de negatieve moment die deze manier van leven me hebben opgeleverd. Maar dit er niet voor hebben gezorgd dat ik anders ben gaan denken. Die moment hebben er alleen maar voor gezorgd dat ik sterker ben geworden en anders tegen mensen aan ben gaan kijken.

Zoals ik al schreef ik ben niet van het terug kijken, maar ik denk wel dat 2015 mij heel erg mooie dingen heeft gegeven. Dat ik in het afgelopen jaar vriendschappen heb kunnen bevestigen en wijzer heb mogen worden in mijn antwoorden. Rustiger ben geworden, en bewuster van mezelf. Na 10 jaren van lief en leed weg bij de beltel en in 2016 heerlijk beginnen bij de cdiu.

Eigenlijk pas het stukje hiervoor helemaal niet bij mij. Ik ben helemaal niet zo. Ik doe dat alleen maar om andere te plezieren. En ook dat is weer niet waar, ik doe het omdat anderen het ook doen en dus moet ik het ook wel doen. En dat is flauwekul, dus ik had het gewoon ook kunnen laten. Ik luister de afgelopen dagen naar de top2000, dat deden we helemaal niet de laatste jaren maar merk dat het toch best wel ontspannend werkt. Het geeft een bepaalde rust in het huis waardoor alles makkelijker loopt heb ik het idee. Ook dit schrijven waar ik weer iets van had dit is geen blog waardig, komt makkelijker uit mijn handen nu.

O jaar wat is afgelopen, 
wat ons liefde, verdriet,hoop en geluk bracht
Dank voor alles wat ons is gegeven,
spaar ons ook in de komende uren.

O jaar wat voor ons ligt,
wil ons geven, liefde, hoop, voorspoed en geluk
Doe ons uitzien naar alle dingen die mogen komen
en geef ons de kracht die nodig is bij verdriet

O Heer van alle leven,
die ons altijd nabij bent geweest
Wees ons in de komende uren, en in het komende jaar ook nabij
Geef ons datgene wat wij nodig zijn,
en geef dat wij onze kracht bij U zoeken

O Heer geef dat wij ons niet schamen
maar dat we mogen zijn wie we zijn
Geef dat we U liefde mogen delen
dat we het licht in de wereld mogen zijn. 

Ik wens iedereen een mooi en gezegend 2016 toe. En hoop ook in ik in 2016 nog vele blogs voor u mag schrijven.

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...