Doorgaan naar hoofdcontent

Nochtans zal ik juichen

Zojuist naar zeer lang tijd weer eens een gedicht gemaakt en geplaatst op mn google blog. De reden hiervoor was een column uit de bundel van Antoine Bodar. De titel van de column is: Feest van Tederheid. Deze is opgenomen in het boek "Nochtans zal ik juichen" Elke keer als ik de titel lees, gaat ze zingen in mijn gedachten. Ben al op zoek geweest of dit misschien de titel van een lied is, maar ik heb ze niet gevonden. Vrees dat ik daarmee een ander lied gebruik voor de titel en de zelf bedachte tekst van dit lied. Want het lied gaat als volgt:

"Ja nochtans zal ik juichen, voor God mijn Heer. Ja nochtans zal ik juichen, tot U oh God mijn Heer."

Ik vind het een erg sterke tekst en heb ook sterk het gevoel nogmaals dat het uit een bekend lied komt. Wie hem heeft of weet waar ik het vandaan heb, laat het me weten. Mocht het zo zijn dat ik het mijzelf toch heb aan geleerd dan ben ik toch meer betrokken bij mijn geloof dan ik mij wel bewust ben. Want ik zeg dat ik juichen zal in alles wat  mij overkomt. Juichen tot mijn God en Heer. Juichen omdat ik denk dat Hij het is die mij begeleidt en leidt in voor en tegenspoed.

Gaan de weg deze column komt er in mijn gedachte ook iets op dat mij waarschuwt niet teveel te dwepen met mijn geloof. Dit is immers niet het beste wat er is, of het sterkste wat er is. Ik heb te vaak het idee dat ik het zelf allemaal wel kan en zal doen, en pas in mijn nood roep ik uit de diepte van ellende tot mijn God en Heer. Dan gaat het vervolgens weer een tijdje goed, om dan vervolgens weer te vervallen in oude gewoonten. Om vervolgens weer een heel tijd lang als automatische christen te leven. Ik ben dus nog lang geen goed voorbeeld voor mijn kinderen en mijn omgeving.

Ik las in het boek wat ik eerder al heb aangehaald een verhaal over een tweede komst van Jezus. Bodar vertelt dit verhaal als terugblik op zijn eigen jeugd. Het is het kerstverhaal zoals wij deze kennen maar dan geschreven naar deze tijd. Bodar gaat zelf verder met het verhaal over Jezus gewoonten als Hij inderdaad een tweede keer op aarde zou leven. Maakt duidelijk dat er teveel verdeeldheid is in christelijk Nederland, om vervolgens te constateren dat de tweede komst van Jezus de eind der tijden is. Ik heb om af te sluiten de tekst hieronder gekopieerd:

De tweede komst van Jezus is die van het einde der tijden. Hij bekommert Zich allereerst zoals toen – tweeduizend jaar geleden – om bekering in geloof. Oekumene beduidt bekering in geloof. Vast gelovend en oprecht bekerend belijden wij christenen alle Christus als de Zoon van God Die destijds als de Verlosser is gezonden naar de wereld. Te zelfder tijd verbeiden wij allen, die in Zijn naam durven spreken, Hem Die Zelf uitmaakt wie van ons het dichtst komt bij Hem als weg en waarheid en leven. Misschien zijn dat heidenen die menig keer liefdevoller zijn dan lieden die Christus’ naam dragen. Onderscheiden gelovige christenen zijn geroepen tot trouw aan Christus in trouw aan zichzelf en tot trouw aan zichzelf in trouw aan Christus.

Definitieve afsluiting is dat ik mij niet bezorgt hoef maken over mijzelf en de dwalingen die mij overkomen. Ik kan immers onderscheid maken...


Populaire posts van deze blog

Leerproces: blij en trots zijn

Sinds ik weet dat mijn zusje haar droom achterna aan het jagen is, en dat doet ze wat mij betreft zeer verdienstelijk, was ik eerst een beetje verbolgen. De reden ligt voor de hand, ik wil immers graag het alleen recht hebben. Maar ja dat kan niet ben ik in de loop der jaren achtergekomen, dus heb ik het heel gauw laten varen toen het in mijn gedachten kwam. En ik ben gaan lezen... En leuk dat het is!! Geweldig! Ik zou nu graag willen dat ze er veel eerder aan begonnen was, maar ja achteraf... Precies.

Afgelopen zaterdag waren we even bij hen omdat hun oudste dochter jarig was en toen hebben we eindelijk weer eens een beetje bijgeklept. Heel gezellig, en heel warm om toch een gezamenlijk iets te hebben. Iets waar je samen over kunt bomen zonder dat een verplichting is. Dit voelt dan zo vertrouwd, en dat maakt je blij. Ik was en dan ook zeer verheugd toen ik haar laatste blog las over de broer en zus liefde die dieper zit dan dat broer en zus zelf weten.
Bedankt zusje, ik heb hem echt …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…