Mijn columns en gedachten

Nu je ja hebt gezegd,  Begint het belijden pas echt.  Je koos voor de kerk,  Dat is in deze tijd erg sterk.  Je wilt je onderscheiden,  Je conformeren aan Jezus lijden.  Dat zal niet makkelijk zijn,  En zal je kosten soms erg veel pijn.  Maar na een korte tijd van lijden,  Zal Christus je bevrijden.  Dan zul je weten,  Hoe het is een kind van Christus te heten. Nu mag je verder gaan, Samen met Jezus in het leven staan. Heer ik bid U wees hen nabij, Sta hun verdere leven hen terzij!

50e 50 keer een blog 50 keer een deel van jezelf opgeschreven 50 tinten grijs 50 is Abraham of Sara zien 50 is een magisch getal Als je 50 bent heb je heel wat bereikt in het leven, maar wat als je 50 keer wat over jezelf of van jezelf hebt geschreven? Is dat ook magisch? Is dat een deel grijs? Zal deze ook 50 keer gelezen worden? De 50e is best wel heel speciaal, maar zal ik dat elke keer voelen? Want ik stop echt niet na deze 50. Ik hoop er nog wel 50 te schrijven en/of te dichten. Dan heb ik er honderd, dat is 2 keer 50. Zal ik dan net als nu zover van te voren weten dat ik wil gaan schrijven over de 100e? Of kies ik dan als titel de tweede 50? Geen idee, ik ben al heel blij dat ik deze 50 heb kunnen mogen maken. Al gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik af en toe ook wel eens ééntje uit de oude doos heb gehaald. Maar die oude doos is de meeste van jullie niet bekend. Ik denk namelijk dat ik de helft van deze 50, dat is 25, geschreven had voor de CHF en daar had geplubli...

Ik wil schrijven, schrijven over de dingen die gebeuren in de wereld, maar ik krijg het niet op papier. Ik wil jullie vertellen dat het goed met me gaat, maar ik kan het niet duidelijk op papier zetten. Ik heb geen idee hoe ik het moet brengen zonder dat het geforceerd lijkt. Ik kan het niet. Ik wil zo graag maar kan het niet. Hoe kan ik schrijven, Zonder ongewoon te blijven? Hoe kan ik duidelijk overkomen, Zonder dat vervelende gevoelens blijven komen? Is iets waardoor ik me beter voel, Iets waardoor het schrijven beter gaat? Of blijven negatieve gevoelens komen? En beland in weer in die diepe put? Al schrijvend bedenk ik me dat er iets moet zijn dat me uit deze negatieve spiraal brengt. Op de televisie speelt sister-act, en ze zijn toe aan het moment dat er voor het eerst goed gezongen wordt in de kerk. En ik heb zo waar weer een glimlach op m'n gezicht. Ik dat dat de muziek het juiste medicijn is. En dat gevoel heb ik wel vaker gehad. Dat de muziek me er bovenop hel...

Het grote probleem is dat ik al weken weet waarover ik wil schrijven als ik toe ben aan mijn 50e blog. Het is bijna zover maar nog niet! Dus moet ik iets anders bedenken, of beter hopen dat zich een ander onderwerp aandient. Nu is het zo dat ik volgens mij onderwerpen genoeg heb om over te schrijven, maar niet alles is geschikt om hier neer te zetten. Je hebt ook je beperkingen als je blogt, men mag als van je weten maar ook weer niet. Je mag alles schrijven maar ook weer niet. Want er zijn bepaalde dingen waarover je gewoon niet schrijft. Bijvoorbeeld rechtstreeks over collega's, of over het werk. Dat ligt gevoelig en daar moet je je vingers niet aan willen branden. Nu ben ik de week voor het schrijven van deze blog ziek geweest. Zaterdagavond begon het. Tijdens het drinken van mijn biertje werd ik gewoon niet lekker, de maag wilde niet en het lichaam was ook gewoon bleeeeeh. Dus geen halve liter leeggemaakt en vervolgens maar op bed gegaan,  man dan begint de echte ellende...Sl...

Al kijkend naar de "the Passion" besef ik mij opeens dat de nummers die gezongen worden dit jaar eigenlijk niet mee kan zingen. Voorgaande jaren was dat geen probleem, maar zag ik het ook pas achteraf. Had ik op deze avond koor...Maar dat is niet meer. Ik zing tegenwoordig op woensdag, ik vind dat geweldig. Ondanks onze "aparte" dirigent, maar daar gaat nu niet om. Het ging over het feit dat ik niet mee kan zingen met "the Passion". Eigenlijk vind ik dat best wel jammer, want juist dat maakte het verhaal van deze tijd en zette het in deze tijd. Natuurlijk het is apart om een verhaal van bijna 2000 jaar geleden na te spelen, maar het heeft iets. We zijn ondertussen weer een paar liedjes verder maar nog steeds zing ik niet mee. Ik ken het verhaal, ik hoor het mijn hele leven al, maar dit jaar is het anders. Zou dat alleen komen van de nummers? Of zou het ook mee spelen in mijn achterhoofd dat er een aantal van die gekken uit "geloofsovertuiging" an...

Vakantie in aantocht. Laatste dagen op school en op het werk. Moeders die gestresst door het huis heen gaat want dit moet nog gauw even schoon dat moet nog gauw even schoon... En iedereen verzucht, was het alvast maar vakantie. En als dan de dag aanbreekt voor dat de vakantie daadwerkelijk begint is iedereen er klaar mee. Prikkelbaar, vermoeid, niet van plan om ook nog maar iets te doen.Moeders pakt de tassen in en de kids ieder hun eigen spulletjes om te spelen. Vaders begint nu alvast te mopperen hoe hij dit toch allemaal in de auto kwijt moet en zo kabbelt het onrustig en druk verder tot het moment dat iedereen slaapt. En dan?! Breekt de dag daadwerkelijke dag van de het op vakantie gaan aan. Alleen het inpakken van de auto en het rijden naar de vakantie bestemming levert nog wat stress momentjes op en dan is iedereen opeens alles vergeten. Bestaat er geen stress meer, mag en kan alees en maakt het niet meer uit of er om half zes of zes uur gegeten wordt, hoief je niet meer perse vr...

Terwijl ik dit aan het schrijven ben speelt "toy hunter" op de tv, en ben ik verschrikkelijk jaloers. Jaloers omdat ik eigenlijk best wel dat gene wil doen wat hij doet. Namelijk speelgoed bekijken, aankopen en vervolgens met wist verkopen. Allerlei zeldzame speelgoed in handen hebben, er wat over kunnen vertellen en dan ook nog goedkoop aankopen en met winst verkopen ook!! Man man ik ben echt jaloers! Maar aan de andere kant als ik nu kijk naar alles wat wij hebben, en wat we in voorraad hebben dan mag ik niet klagen. Ik bedoel dit, toen ik zojuist de koelkast opende zat deze vol. Ik liep toen de nieuw gekochte koffiemachine, en dan hebben we nog niette klagen. Alles wat we willen doen kan, de kinderen lijden geen gebrek en we hebben een dak boven ons hoofd. Rijden vanwege werk allebei in onze eigen auto en zijn op dit moment gezond. Wat wil een mens nog meer? Speelgoed aan en verkopen? Of is het een kwestie van geld?  Is het het geld wat het genereerd waardoor ik het...