Doorgaan naar hoofdcontent

De dag van vandaag


Ken je dat? Dat je van alles wilt doen maar dat er niets uit je handen komt. Dat bedacht hebt dat je van alles wilt afmaken? Maar dat je eraan begint, maar afkomen doet het niet. We noemen dat een nutteloze dag. Vandaag was zo'n nutteloze dag. Ik had me heilig voorgenomen niet aan bepaalde verleidingen toe te geven, maar het is weer niet gelukt. Ik wilde van allerlei dingen doen, en bedenken, maar het is er niet van gekomen. Ik ben begonnen met het uitzoeken van iets, maar halverwege gestopt omdat ik niet kon vinden wat ik wilde. En zo ging het de hele tijd door. Wachten op een email die moet komen omdat bepaalde dingen klaar gemaakt moeten worden, en je raad het al. De mail komt niet. Dus frustratie omhoog. Komt er eindelijk wel een mail? Kan ik er niets mee, spam. Gaat de telefoon. Denk je een lang verwacht gesprek. Neehoor SPAM. Het is vandaag echt een wat mij betreft nutteloze dag. Maar bestaat het eigenlijk een nutteloze dag?

Want als het echt bestaat, zou je het moeten kunnen vervangen. Want iets wat nutteloos is vervang je onder normale omstandigheden. Dus bestaat een nutteloze dag wel? Ik kan hem niet vervangen. Ik kan hem alleen maar leven, en het maar accepteren dat het zo is. Dus eigenlijk is mijn uitdrukking we noemen het een nutteloze dag, niet juist. Hij is niet nutteloos. Hij heeft een doel. Maar wat is het doel van vandaag dan? Dan ik leer afwachten en sterk zijn? Hoop het niet, want dan moet ik nog heel veel leren. Dus het zal juist wel. Maar het kan ook een ander doel zijn. Leren dat ik niet overal invloed op heb. Leren dat niet alles op de mij bedachte manier gaat. Misschien moet ik me daar maar aan overgeven. Leren...

Leren. Ik heb er nooit moeite mee gehad. Maar nog minder moeite had ik moet korte termijn leren. Vlak voor een toets alles opslaan. Tijdens de toets alles noteren at ik had onthouden. En als er later iets over werd gevraagd dan wist ik de helft niet meer. Leren dat ik niet alles krijg op de manier zoals ik het wil, is wel iets wat mij vanaf mijn vroege jeugd geleerd is. Je kunt namelijk niet altijd alles krijgen, ook al denk je van wel. Je moet soms ook genoegen nemen met iets waar je niet op had gerekend. Soms krijg je dingen op een andere manier dan je had gedacht.  Op andere momenten krijg je dingen die je al veel eerder had willen hebben. Dingen waar je niet meer op had gerekend. Ik denk dat de dag van vandaag zo'n dag is. Dat het me dingen leert waar ik nu nog geen weet van heb, maar waar ik straks van denk oh dat heb ik toen geleerd. Ik leer heel snel, maar snap niet altijd alles direct.

Leren dat een nutteloze dag niet bestaat, heb ik ondertussen wel geleerd. Want ik heb namelijk dit mogen schrijven, en mogen nadenken over het wel of niet bestaan van een nutteloze dag. Maar er is vast nog veel meer wat ik mag leren vanuit deze dag, maar het is mij nog niet gegeven. Ik zal de dag van vandaag dus maar niet meer nutteloos noemen. Hoe ik deze dag wel noem ga weet ik niet. Ben er naast deze blog nog niet achter wat ze me precies leert. En jij? Noem je sommige dagen nutteloos? Of ben je net als ik er achter dat ze je iets leren, maar weet je nog niet wat? Misschien kunnen we elkaar dan nog leren wat sommige dagen precies voor ons betekenen.

Ik ga maar verder met het leven van deze dag. Geen idee at ze me allemaal nog gaat brengen, zal me vast nog wel eens geopenbaard worden. Tot die tijd is het misschien wel verstandig om te zeggen: "Carpe Diem"

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...