Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduiken terwijl ze langzamer rijden. Raar denk ik, waarom moet je me dan zojuist zo hard en snel inhalen? Ga ze dus voorbij, en op dat moment bedacht ik mij dat dit precies is wat me in mijn leven ook vaak gebeurd. Ik ga met een constante door het leven word link en rechts, dat dan wel weer, ingehaald door kennissen en anderen die zonder reden sneller gaan. Die in mijn ogen precies gelijk zijn, en waar hetzelfde voor geldt als voor mij, maar toch mogen ze sneller carrière maken. Mogen eerder die dingen bereiken die ik ook wil. En als ik ze dan heb bereikt, dan blijken ze daar ook nog steeds te zijn. Dan staan ze stil, of lopen in de pas mee. Dan is alle snelheid eruit. Ik vind dat heel bijzonder.

En met dat ik dit nu schrijf en weer bedenk vind ik dit nog steeds erg bijzonder. Maar ook erg raar. Want wat is dan de drang om dat te doen? Waarom accepteer je niet dat het ook anders kan? Omdat dit laatste meer frustratie oplevert? Of meer moeite kost? Of is het omdat ik ben zoals ik ben? Of stel ik nu weer gekke vragen? Geen idee, ik blijf het bijzonder vinden. Maar hoe ga ik het nu gebruiken? Hoe plaats ik dit in mijn leven? Ik weet het niet. Ik heb het vermoeden dat ik een metafoor gevonden heb, waarvan ik nu zie hoe het werkt, maar dat de manier waarop ik dit kan gebruiken nog niet helemaal duidelijk is.

De stroom auto's aan mijn linkerkant in combinatie met de auto's die mij telkens inhalen deed mij ook denk aan de gedachten stroom in mij hoofd. En aan de telefoondraden in mijn ruggengraat. Dat laatste moet ik even uitleggen. Mij is vroeger geleerd dat in mijn ruggengraat de telefoonlijnen van mijn lichaam lopen. Dat de botten van de ruggengraat zorgen dat de lijnen worden beschermt, waardoor ik kan blijven functioneren op de manier zoals ik nu doe. dat het niet klopt op de manier zoals ik het beschrijf, maar ik heb dit beeld nu eenmaal. Overigens ik zou het ook hebben kunnen vergelijken met onze hersenen want daar werkt het wel op dit manier. Daar lopen lijnen waar het net een snelweg is. Waar er heen en weer gereden wordt op een snelheid die voor ons niet bevatbaar is. Dat zijn net de auto's die ik zie komen als tegenliggers. Een eindeloze stroom. Soms kort onderbroken, maar veelal een lange sliert van lichten die fel en minder fel, compleet en incompleet maar blijven komen zonder dat ik er iets aan kan doen. En achterop komen dezelfde lichten. Maar die zorgen dat ik de weg beter zien kan. Daardoor komt er soms iets meer duidelijkheid hoe de weg er precies uit ziet. Niet dat mijn eigen verlichting dit niet doet, maar dat stukje extra licht is vaak wel erg makkelijk.

Ik schrijf verder en bedenk mij dat de zin die ik zojuist opschreef precies dat degene is waarom het beeld van mijn leven zo in mij op kwam. De brandende autolichten die achterop komen en mij inhalen, en middels hun extra licht mij de weg extra laten zien, laten mij ook zien wat ik niet moet doen. Laten mij zien dat er een kuil in de weg zit waar je liever niet doorheen wilt rijden. Laten zien dat er een grote plas ligt die wanneer je er doorheen rijd minder wordt, en je auto schoon kan spoelen. Maar laten ook zien dat het tijd wordt om de auto schoon te maken. Dat het dus tijd wordt om dingen weg te gooien, waardoor andere dingen eer zichtbaar worden. Dat is de reden. Dus beide dingen laten zien dat autorijden niet alleen goed is voor de gedachten, maar dat het ook goed is om...? Neeh, daar is helemaal geen issue. Ik merk gewoon dat wanneer ik iets kwijt moet dat het autorijden dan vaak de plek is waar het begin gemaakt word. Waarna ik dit soort dingen op een uitgebreide wijze neer mag zetten. 

Heb de kans gehad zojuist om op GNR het nummer Stillness van Lion & Bear te laten horen. Zoek de lyrics eens op. En kijk eens of er een plek is waar je dit ervaart en waarna je dingen kwijt wilt of moet. Voor mij vaak de auto als ik alleen ben, maar ook in de stilte van een kerk kom ik tot deze rust. Daar waar mijn gedachten een open boek worden voor anderen. Daar waar woorden van boven mij laten zien dat het tijd is om dingen te laten gaan en een plek te geven. Ik wens je toe dat je deze plek mag vinden zodat je tot rust kunt komen.