...steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.
Sorgen quälen und werden mir zu groß.
Mutlos frag ich: Was wird Morgen sein?
Doch du liebst mich, du lässt mich nicht los.
Vater, du wirst bei mir sein.
Meine Zeit steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Du gibst Geborgenheit, du kannst alles wenden.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.
Hast und Eile, Zeitnot und Betrieb
Nehmen mich gefangen, jagen mich.
Herr ich rufe: Komm und mach mich frei!
Führe du mich Schritt für Schritt.
Een fantastisch lied wat mij betreft. Op dag dat Spotify mij laat zien wat ik volgens hen het afgelopen jaar allemaal heb geluisterd, komt deze voorbij op de radio. Het kan niet beter wat mij betreft. Want wat wil nu allemaal nog meer? Mijn tijd staat vast, alle dingen die ik nog ga beleven, alles ligt reeds vast. En wanneer ik moeiten ervaar, weet ik dat ik geborgenheid kan vinden bij Hem die altijd de rust zelf is. Ik vind dat mooi en ik kan er heel veel mee.
Ik ben mij er zeer zeker van bewust dat niet iedereen hier zo over denkt, en dat mag ook. Want ik weet ook dat de meeste van jullie dan iets anders hebben waar ze op terug kunnen vallen. Ik vind dat fantastisch. Ik houd ervan dat we allemaal ons zelf kunnen zijn, en toch elkaar kunnen vinden in dingen waar we tegenaan lopen. Want dat maakt dat we elkaar in ere houden, en ervoor zorgen dat we elkaar ook in de waarde laten die een ieder verdient.
Kan het mooier? Ik denk van niet. Gezien alle dingen die spelen in de wereld. Gezien het feit dat er weer groepen mensen worden uitgesloten. Weet je? Een klein beetje liefde voor elkaar, een klein beetje erkenning voor elkaar kan zoveel meer betekenen dan elkaar zwart maken, of uitsluiten. Het is verschrikkelijk dat iemand je niet wil groeten omdat je bent zoals je bent. Het is verschrikkelijk om te weten dat je niet welkom bent omdat je bent zoals je bent. En zelfs dan durf ik het lied waar ik mee begon te zingen, althans? Dat denk ik.
Ik bedenk mij nu dat ik eigenlijk helemaal niet weet of ik dit lied zo maar zou durven zingen als ik in één van de beschreven situaties kom. Ik weet niet of ik straks als papa er niet meer zal zijn, wel kan zingen mijn tijd staat in Uw handen. En dat ik dan durf zeggen, Heer kom en maak mij vrij. Ik weet het echt niet. Ik vermoed dat ik wel veel zal zingen dan, maar weet niet of het meine Zeit zal zijn. Misschien durf ik het nadien nog wel eens vertellen.
Ik hoop nog steeds dat wij elkaar in liefde blijven begroeten, corrigeren en helpen. Dat we anderen niet uitsluiten en dat we in de gekregen tijd elkaar zullen blijven erkennen. Wees lief, en vindt je weg in de dingen die al ergens zijn vastgelegd zonder dat wij dit weten.
Reacties
Een reactie posten