Doorgaan naar hoofdcontent

Verkiezingen

Verkiezingen... Jij en ik gaan naar de stembus, in het lokaal of sporthal, gemeentehuis, ouderen centrum, om het mega grote papier met 1 rood gemaakt rondje te laten vallen in een gleuf. De papier valt op de overige papieren die hier al in liggen. En we gaan we terug naar ons eigen leven. Want het enige wat we komen doen is dat vakje kleuren. We hebben geen aandacht voor onze omgeving waar we heen gegaan zijn om te kleuren. We hebben geen idee of het een sporthal is die gaat worden afgebroken. Of het verzorgingstehuis moet sluiten vanwege personeelsgebrek. Nee we denken alleen aan ons zelf. Want wij gaan kleuren, en kleur bekennen. Zijn alleen maar bezig met het feit wie er wel en wie er niet op het pluche mag gaan plaats nemen. 

Nu gaan we weer naar huis. Terug naar ons eigen stekkie en laten we ons verder informeren over wat een ander allemaal gestemd heeft. Denken we niet meer aan de mensen die we zagen in het stemlokaal. Hebben we geen enkel oog meer voor de ouderen die ons aanstaarden toen we het verzorgingstehuis binnen liepen. Bijna niemand van ons heeft stil gestaan bij het feit dat de sportavond van de kinderen niet heeft kunnen doorgaan omdat volwassen mensen de ruimte opeisten. Nee we zijn liever op ons zelf.

Verkiezingen. Ik heb weer een poging gedaan om te kijken of ik iets anders zou moeten gaan stemmen als dat ik altijd doe. Maar ik ben er niet uitgekomen. Ik heb geen idee wie voor mij het beste op kan komen. Ik heb de indruk gekregen dat ze allemaal graag vooraan staan om te zeggen dat ze het beste met je voor hebben, maar als ze eenmaal je stem hebben? Ik heb de indruk dat ze mij in de regio allang vergeten zijn als de het stemmen voorbij is. En de onderwerpen? Ik wil er niet over praten. Ze hebben geen aandacht voor de mensen die hard gewerkt hebben voor Nederland. Ze hebben geen aandacht voor de mensen die door dom onrecht in de problemen gekomen zijn. Er is geen aandacht voor kinderen die achtergesteld worden. Nee, pas als er iets gebeurd in de verschillende provincies dan struikelen ze over elkaar heen om te zeggen hoe goed ze het voor hebben met. Verkiezingen, ik doe er liever niet aan mee.

Maar goed ik wil mijn rood gemaakte rondje ook niet verloren laten gaan. Dus ik stap voor 2100u vanavond samen met vrouw en waarschijnlijk een paar kids naar het stemlokaal. Zal denken aan het feit dat deze gaat worden afgebroken en dat we een sportavond hebben verknald. En zal daarbij weten dat ik er niets aan heb kunnen doen. Tijdens het kleuren zal ik weten dat mijn stem in de grote massa gaat worden meegenomen en dat ik niet het verschil heb gemaakt. Bij het terug lopen naar huis zullen we vast en zeker grappen maken over het stemmen, en afspraken over de dag van morgen. Zullen we vast en zeker constateren dat onze kinderen iets anders stemmen dan wij hebben gedaan. En zo gaat dat elke stemronde opnieuw, en veranderd er in dat landschap niets anders dan het aantal vakjes wat je kunt inkleuren op het mega grote formulier wat je krijgt voordat je het hokje inloopt.


En jij? Ga jij bewust stemmen? Weet je waar je stemt? Het maakt me niet uit, als jij maar eerlijk kunt zeggen dat je weet wat je hebt gedaan en waarom. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...