De vraag die mij tijdens mijn laatste wandeling door de natuur van het Reitdiepdal en Paddepoel overviel was: Waarom wandel ik eigenlijk? Waarom zet ik mijn auto ergens neer en ga dan wandelen? Waarom doe ik dit? Ik zou natuurlijk ook gewoon thuis kunnen blijven. Gewoon niets doen. Beetje veldrijden kijken of voetbal. Beetje bezig zijn met een bouwplaat, een boek lezen. Dus waarom wil ik zo graag door de natuur wandelen. Wat is de drang om buiten te zijn en de ene voet voor de andere te willen zetten?
Ik schrijf nu al een tijdje mijn blogs en publiceer ze op de verschillende media, waarom? Waarom heb ik ooit besloten om ze te delen? Ik had ze immers online gezet omdat ik niet wilde dat ze verloren zouden gaan als mijn pc zou crashen. Waarom heb ik besloten ze gaan delen?
Bovenstaande onderwerpen zin een ideaal begin van een blog over waarom. Want ik heb namelijk geen enkel idee meer waarom ik de blogs openbaar gezet heb, en ben gaan delen via de sociale media. Ik heb nog wel een idee waarom ik ben gaan wandelen. Dat is omdat ik in mijn lunchpauze thuis eigenlijk geen tijd had om te gaan fietsen. Want als ik dat zou gaan doen, zou ik die dag langer door moeten gaan. Tja en dan kun je beter een half uurtje wandelen. Dat half uurtje is ondertussen al iets langer geworden, maar het doorweken is ook meer gewoonte dan uitzondering dus dat heft elkaar wel op. Maar dat half uurtje wandelen was leuk en gezellig, voelde goed en bleek een goede bron van beweging naast het fietsen. Tja en als je iets leuk vind dan doe je het met plezier, en ga je dingen uitproberen. Dus daarom wandel ik, en wandel ik veel.
Maar dat is alleen het wandelen nog maar. En het geeft ook nog steeds niet weer waarom ik het nog steeds elke dag doe. En er van baal als ik een dag niet heb kunnen wandelen vanwege regen. Want eerlijk is eerlijk ik ben natuurlijk wel een droog weer loper, of althans het mag niet harder regenen dan heel zachtjes druppelen. En ik weet eigenlijk niet precies waarom ik het nog steeds elke dag doe. Is het verslaving zoals mijn werkzusje zegt? Of is het een vorm van vluchten uit de dagelijkse sleur zoals ik zelf denk? Of is het om inspiratie op te doen voor het schrijven? Wat het ook is, het is verschrikkelijk leuk om door gebieden heel te lopen die je kent, maar dan opeens anders leert kennen. En het is ook erg leuk om te merken dat het ook kan leiden tot inspiratie van een blog.
Eigenlijk is het lopen dus gewoon een goede uitlaatklep en een goed leerschool. Maar waarom schrijf ik dan openbaar? Wil ik graag de aandacht van mensen? Wil ik graag laten zien dat ik schrijven kan? Ik ben ondertussen dat ik dit schrijf bij mijzelf te rade gegaan en heb de echte reden van schrijven niet kunnen achterhalen. Want ik heb altijd al wel geschreven. Niet heel vaak en heel veel, maar ik heb het wel gedaan. Dus dat is iets wat wel gewoon bij mij past, maar dat publiceren? Ik weet niet waarom. Misschien is het publiceren wel een eerste aanzet om een tweede bundel te gaan publiceren. Een bundel die bestaat uit gedichten en blogs/columns. Misschien heb ik in het verleden gedacht eens kijken hoe vaak ze worden bekeken. Als het vaak genoeg is dan... Ik weet het echt niet meer. En ik merk dat het me nu eigenlijk ook niet zoveel meer kan schelen. Net als met het wandelen vind ik het gewoon leuk. Al zit er geen echte druk achter nog. Maar wat is kan nog komen.
Hoe verder ik kom in deze, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat het schrijven en het wandelen gewoon bij mij hoort. Dat het me maakt tot wie en wat ik nu ben. Dat het laat zien dat wanneer je in de knoop zit je dit kunt delen, maar dat je ook iets kunt delen als het allemaal z'n gangetje gaat. Dat je kunt genieten van de natuur op fiets, maar dat het wandelend mooier kan zijn.
Dus als jullie het niet erg vinden wandel ik nog maar even door, en schrijf ik mijn ervaringen en gedachten ook nog maar even een tijdje hier neer. En wie weet komt er inderdaad wel een tweede bundel. En misschien komen daar dan ook wel een paar wandelroutes bij in die ik en wij hebben gelopen.
Heb ik nu echt een antwoord gegeven op de vraag waarom ik schrijf en wandel? Weet ik niet. Heb jullie in ieder geval weer een inkijkje gegeven in mijn gedachten. Ik wens jullie heel veel wandel en lees plezier want zoals ik al schreef, ik ben nog niet van pan te stoppen.
Reacties
Een reactie posten