Doorgaan naar hoofdcontent

Die van het lelijke eendje

Ik probeer nog steeds elke dag een wandeling te maken, heb ons dorp wel gezien eigenlijk maar ja waar moet je heen als je maar een uurtje hebt... Zo ook vandaag. Mijn gedachten gaan en gingen met me op de loop en daarom besloot ik om er maar even uit te gaan. De lucht grijs en bijna zwanger van de regen, kon mij er niet van weerhouden om te gaan. Dus de jas gepakt, nou dikke vest, schoenen aan én vast en gaan.

Toen ik na ongeveer een anderhalve kilometer twee dames uit de gemeente tegen kwam werden mijn gedachten ruw verstoord. Moet jij niet werken? Was de eerste vraag. Jawel hoor antwoordde ik schuldbewust en kijkend naar mijn dienst telefoon. Maar ik heb de vrijheid om mijn eigen uren in te delen. O je werkt thuis? Was direct daarop de conclusie. Inderdaad antwoordde ik, terwijl ik eigenlijk heel graag verder wilde. Oh nou dan snappen wij het wel, want het is ook zo gezond dat wandelen. Toen had ik me stil moeten houden en doorlopen... Maar ja

Ik moest natuurlijk wel even zeggen dat ik al sinds 19 december 2020 aan de wandel was. Ik bedoelde natuurlijk te zeggen dat ze wel een beetje respect voor me mochten hebben. Maar daar waren de dames niet zo van onder de indruk. Oh? Nou heel goed, maar het is ook gezond. Waarop ik nu wel het juiste deed, namelijk hen een goedemorgen te wensen en door te lopen.

Dit akward moment, of in beter Nederlands, niet prijzenswaardig moment, zette mij wel aan het denken. Had ik dit niet eerder gedaan? Was dit niet één van de verbeterpunten voor mij? Ik zal jullie alle overige voorbeelden welke in mij opkwamen besparen, maar wil wel zeggen dat ik mezelf de rest van deze wandeling heel veel dingen heb afgevraagd.

Het was de bedoeling om met een lege gedachtenkop terug thuis te komen... Maar zoals jullie waarschijnlijk wel begrepen hebben is dit niet gelukt. Ik heb me zoveel verbeterpunten voor genomen dat ik toen ik een half afgebroken boerderij zag dacht, hè dat is een mooie metafoor voor mij.

Al het oude breken we weg, dat wat hergebruikt kan worden leggen we aan de kant en de rest bouwen we nieuw op.

Het moest en moet eerst nog even iets minder worden, maar straks wordt het allemaal weer heel erg mooi.

Straks een heerlijke lunch, en dan vanmiddag weer knetterhard aan het werk, want ja ook lelijke eendjes moeten door.  

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...
Een reactie posten
Meer lezen