Doorgaan naar hoofdcontent

Het gaat zo

Tijdens mijn jaardag woensdag krijg ik een appje van iemand die schreef "En dan ineens ben jij jarig" Ze schreef nog veel meer, maar het feit dat ze ook nog uitlegde dat het zo gaat, dagen, weken maanden die voorbij vliegen zette mij wel even aan het denken. Want het is inderdaad zo. De de dagen, weken en maanden vliegen inderdaad voorbij. Voor mijn gevoel was het gisteren nog dat ik met iemand sprak die ik al maanden niet gezien heb. Dat ik in gedachten koffie gehaald heb voor iemand die al anderhalf jaar niet meer bij ons is. Het gaat inderdaad zo, de dagen, weken en maanden vliegen voorbij. En voor je het weet zijn het jaren en hoeft het niet meer. Dat is een rare gedachte en gewaarwording als je erbij nadenkt. En juist dat laatste wil ik niet teveel doen. Want dan kunnen er opeens wel heel veel momenten de laatste zijn. Dus ja ze vliegen allemaal snel voorbij, maar niet zo snel dat we telkens stil zouden moeten staan bij de laatste.

Woensdag jarig, donderdag een afscheidsfeestje. Weer een moment waarvan ik denk waar is de tijd gebleven? Er werd in de aanloop van dit feest gevraagd om je gedachten op papier te zetten en deze dan in te sturen. Maar dat is dan het gekke, ik had helemaal geen gedachten meer. Ik kon mij helemaal niets meer herinneren van de afgelopen jaren waarin wij hebben samen gewerkt. Alleen een dingetje wat ik jammer vind, maar verder helemaal niets. Waar blijft de tijd? Het gaat zo, dagen weken , maanden, jaren die vliegen voorbij. Hoe zou het gaan straks? Zouden we veel terug denken? Of blijft het zoals het nu is? We gaan het meemaken...

Volgende week gaan we vakantie vieren met de familie. Dit hebben we een aantal jaren geleden ook al eens gedaan. Maar ik kan me er niets meer van herinneren. Het enige wat ik nog weet is dat er veel kleine kinderen waren die aandacht vroegen. Meer weet ik echt niet meer. Mijn vrouw en schoonzus hadden het er gisteravond over, en zij blijken veel meer herinneringen hieraan te hebben. Misschien moet ik eens foto's gaan kijken om te zien of ik me er dan nog wel iets meer van kan heugen. Het gaat zo, dagen, weken, maanden ze vliegen voorbij.

Het gekke is dat we met z'n allen de hoge heren en dames in den Haag uitlachen als ze zeggen er geen actieve herinneringen aan te hebben. Maar eigenlijk zijn we zelf geen haar beter, want we vergeten actief veel meer dan we in de gaten hebben. Passief blijft het wel hangen hoor. Want als je foto's ziet komen er opeens herinneringen boven. Als je muziek hoort spelen, komen er opeens herinneringen boven. Maar actief weten we ze niet meer. Het gaat zo, dagen, weken, maanden die vliegen voorbij.

Ik weet dat er mensen zijn bij wie de actieve herinnering echt er niet meer is, en ik heb in geen geval hen willen beledigen. Want deze ziekte is verschrikkelijk, wij hebben alleen maar last van verdringing, en proberen dingen te vergeten waar we niet actief mee bezig zijn. Daarom gaat het zo, dagen, weken maanden die vliegen voorbij. We kunnen het gewoon allemaal niet bijhouden, maar slaan de herinneringen wel op.

Ik hoop dat er nu een hoop herinneringen naar boven komen waarvan je dacht dat ze waren verdwenen, want het is soms heerlijk om een glimlach op je gezicht te hebben zonder dat een ander weet waarom.

Het gaat zo, dagen, weken, maanden zo gaan voorbij

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...
Een reactie posten
Meer lezen