Doorgaan naar hoofdcontent

BESTE WENSEN VOOR 2021

 Ik droomde vannacht dat ik zou opstaan, fietskleding aantrekken, brood smeren, eten om vervolgens een aantal kilometers te gaan trappen op de fiets. Eenmaal aangekomen op het werk, douchen, aankleden en de collega's begroeten. Iedereen onderweg de beste wensen wensen en dan heerlijk aan de koffie de sterke verhalen van de jaarwisseling aan horen. En toen ging de wekker, en kwam direct het besef dat ik deze dag niet mijn collega's zou zien. Misschien wel horen aan de telefoon, maar niet zien. Ik zou niet 50 keer horen: "De beste wensen, of gelukkig nieuwjaar" 

Ik mis het fysieke contact met mijn collega's dus zo erg dat ik er al over begin te dromen. Best wel eng voor iemand die in 2020 aldoor riep niemand te missen, omdat het zo wel lekker rustig werken was. Heel eng omdat ik geen idee heb hoelang dit allemaal nog gaat duren. Heel eng omdat ik sinds het wakker worden in mijn onderbewust zijn hier best wel mee bezig ben, en dat terwijl ik nog steeds de gedacht heb dat het me allemaal niet zoveel doet. Ik snap het niet meer...

In een gesprek wat ik laatst had met mijn vrouw constateerde ik het volgende; Als ik mij nu ziek zou melden veranderd er niets in de situatie thuis. Zij zou gewoon naar haar werk gaan en ik "gewoon" thuis blijven. De kinderen zouden gewoon aan het werk of naar school gaan en ik? Ik zou nog steeds "gewoon" thuis zijn. Het enige verschik zou zijn dat de monitor op kantoor niet aan zou staan. En dat is best wel een gekke constatering. Die is net zo gek al beseffen dat je al ruim 9 maanden thuis bent zonder dat je ziek bent.

Al met al bevat deze eerste blog van 2021 nog weinig positief nieuws. En ik ben van mening dat we er dit jaar gewoon weer een mooi van jaar van zouden moeten kunnen gaan maken. Ja natuurlijk hebben we nog te dealen met het virus. Ja natuurlijk kunnen we voorlopig nog niet weer naar kantoor, maar als we denken aan het moment dat het wel weer kan hebben we iets om naar uit te zien. Kijk de eerlijkheid gebied mij ook om te zeggen dat ik niet weer alle weken terug  naar de kantoortuin hoef. Maar ik zie uit naar de dag dat het wel weer kan voor een paar weken.

Heerlijk genieten van alle rumoer om je heen. Genieten van de telefoons die afgaan. Van het gelach van collega's. Van de vragen die je krijgt. Genieten van de teamleider die je weer eens ongevraagd komt storen. Van die collega die vindt dat zij het beter weet dan die collega die het werk al 40 jaar doet. Ik kan echt niet wachten. Wat een heerlijk vooruitzicht.

Nu ben ik alweer aan het dromen en is er geen wekker die kan gaan om me hieruit te wekken. Nee deze droom zal voorlopig wel blijven duren... Oeps de mailbox zit alweer vol, de telefoon gaat. Het is weer tijd om aan de slag  te gaan in mijn eigen stille kantoor. DE BESTE WENSEN VOOR 2021 dat we er maar een mooi jaar van mogen maken



  

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...
Een reactie posten
Meer lezen