Ik schrijf mijn gedachten en gevoelens hier omdat ik het fijn vind om op deze wijze dingen van me te laten afglijden. Echter is het de vraag of het toegevoegde waarde heeft voor anderen. Ik ben daar nu mee bezig inmijn hoofd omdat ik weer vele dingen van me af moet laten glijden. Ik begin dan met schrijven en bedenk dan als eerste dat ik het idee heb dat ik anderen verveel en lastig val met mijn zorgen. Maar nu ik mijn kleine typefoutjes heb verbeterd bedenk ik me dat iedereen die dit niet wil lezen, dit niet leest en verder gaat. Gelukkig weer een zorg minder.
Als ouder is het best wel moeilijk om je te verplaatsen in je kinderen. Dit geldt zeker als je kinderen deels op je lijken. Ze doen dan de foute dingen die jij ook al deed, waardoor de goede dingen niet opvallen. Of ze doen de dingen op een manier zoals je niet gewent bent dat ze doen, waardoor er continue strubbelingen zijn. En juist die laatste dingen vreten energie. Je wil het beste voor ze, en denkt ze met tips en het aanbieden van hulp op weg te helpen, maar het wordt niet geaccepteerd. En dan gaat het fout... En bij wie komen ze als eerste terug? Juist!
Ik vraag me altijd weer af hoe het voor mijn ouders geweest moet zijn om een boefje, lees rat, als mij te hebben gehad. Ik was echt een heel raar en soms naar mannetje, maar zorgde er eigenlijk wel voor zoveel mogelijk buiten de radar van de lange arm der wet te blijven. Ik ontkwam niet altijd aan de priemende blik van mijn moeder, maar met het meeste kwam ik weg. Tenminste dat denk ik. Maar het zal wel weer (helaas) zo zijn als dat mijn vader altijd verteld over oma "Al moeten de kraaien het van het dak af roepen, gewaar worden zal ik het" Maar voorlopig gaat het nog goed. Overigens geeft mij dit ook het gevoel dat het karma is wat ons nu overkomt. Dat door mijn "slechte" daden van vroeger, sommige van mijn kinderen zijn zoals ze zijn.
Nu zeg ik niet dat ik niet van mijn kinderen houd. Absoluut niet! Ik zou ze alleen op bepaalde vlakken graag zo anders zien, maar ja dat zal voor andere ouders waarschijnlijk niet anders zijn. Om ze ook ong even op te hemelen die boefjes; Ze vinden het wel heerlijk om af en toe even mee te luisteren met de muziek die papa en mama draaien. Vinden het af en toe heerlijk oom even mee te luisteren met het rust uurtje tussen 7 en 8 's avonds. Genieten stiekem van de knuffels die ze onverwacht krijgen. En juist door al deze kleine dingen zijn we zo blij met ze. Maakt het dat we door dingen heen kunnen kijken, en dat we kunnen denken dat ze wel goed terecht zullen komen.
Onze kinderen; Boefjes en lieverds. Moeilijk en makkelijk tegelijk. Soms heel erg wijs, maar ook regelmatig een beetje dom. Maar ondanks al deze dingen zijn wij zo blij met ze. Zullen we er altijd voor ze zijn, wat er ook moge gebeuren. Kinderen we houden van jullie zoals jullie zijn en hopen dat er nog vele jaren zullen zijn om te genieten van muziek, liefde, en geluk.
Reacties
Een reactie posten