Wat is dat toch met de huidige mensheid? De een slaat de ander neer omdat hij het niet eens is met de uitslag van een Covid-test, een ander roept op tot protest omdat de regering niet eerlijk is. En een derde vindt dat we maar weer in een lockdown moeten zodat alles uitgeband wordt. Stapel krankjorum , totaal mesjogge, knettergek meer superlatieven wil ik maar niet neerzetten. Want als zelfs burgemeesters gaan twijfelen of ze de opdrachten vanuit Den Haag wel moeten accepteren, denk ik dat het tijd wordt dat er veranderingen komen. Man man waar zijn we mee bezig...
Dat het een rare wereld is bedacht ik mij gistermiddag op de fiets ook al. Want daar waar ons seizoen als amateur fietsers over is, zijn de profs net halverwege. Zij die anders mogen denken aan trainen in warme oorden mogen nou de mooiste koersen van het haar nog rijden. Door regen, wind, zonnewarmte en kou. Zouden ze het anders willen? Vast! Ze hadden vast graag de klassiekers gereden in het voorjaar. Maar wat zullen ze blij zijn dat ze ze als nog nu kunnen rijden. Dat ze niet ziek zijn en dat ze in hun bubbel kunnen mogen blijven. Zijn er dan helemaal geen bezwaren? Jawel hoor. Die komen van vrouw/vriendin en kids. Want ze zijn reeds een maand van huis geweest voor de tour en nu moeten ze alweer een maand zonder. Ze zullen het als zeer vervelend ervaren, maar ook blij zijn dat man/vriend vrouw/vriendin weer kan en mag koersen om zo de nodige verdiensten binnen te halen.
Aan de andere kant betekend deze omslag van de fietskalender ook dat wij als supporters de koersen nu ook kunnen zien. Dat we thuis op de bank, of tijdens werk thuis, kunnen zien hoe hard deze profs moeten rijden voor hun geld. Hoe raar het is om gedurende 6 uren naast iemand te mogen fitsen, en direct na de streep naast dezelfde persoon te staan maar dan met een mondkapje. Als amateur fietser herken ik dit. Zodra we aan het trainen zijn, dus fietsen is er niets aan de hand, maar zodra we stilstaan worden we geacht 1,5 meter afstand te houden. Naast elkaar fietsen is geen probleem, maar als er een tegenligger voorbij komt, worden we geachte 1,5 meter afstand te bewaren. Ik vind het vreemde regels, maar goed men wil het zo dus...
Eigenlijk is dit hele gebeuren met Covid net als de wolken die zojuist dreigend opkwamen. Het ging van strak blauw naar bewolkt met dreiging van regen. Maar door de wind werden ze weer uiteen gedreven, was er geen regen en is de lucht weer strak blauw geworden. Een metafoor voor als je maar gewoon afwacht komt alles vanzelf weer goed? Overigens dien ik erbij te zeggen dat ik wel even buiten gekken heb of ik nog dingen moest opruimen. Dus wel de nodige voorzorgmaatregelen had genomen. Heb ik het nu ook terug gezet? Neeh niet echt.
Wat ik eigenlijk wil zeggen, maar daar weer heel veel woorden voor gebruik is; Leer luisteren naar mensen die het goede met ons voor hebben. Het kan heel erg vervelend zijn, maar eerst het zuur en dan het zoet. We hadden best al in het zoet kunnen zitten als niet iedereen direct een hand genomen had in plaats van een vinger. Maar nu beland ik weer in mijn ergernis van niet het snappen dat mensen niet willen accepteren. Dus laten we met z'n allen gaan voor het genieten van mooie koersen op tv. Laten we met z'n allen net als de wielrenners, voetballers, basketballers, enz. gaan voor onze eigen bubbel en op die manier proberen te zorgen voor een goed toekomst perspectief.
Geen idee wat jullie gaan doen, maar ik ga vanaf vanmiddag heerlijk genieten van het WK wielrennen en hopen dat we thuis kunnen mogen juichen voor een Nederlandse wereldkampioen.
Reacties
Een reactie posten