Doorgaan naar hoofdcontent

Ik wil het niet weten!!


Ik snap Jibbe wel. Want eigenlijk voel ik het ook wel zo. Alleen gaat het in onze gevallen wel over iets anders. Hetgeen Jibbe bedoeld is dat hij straks niet meer verschijnt in het ND, door een verandering van koers, en hetgeen ik bedoel is dat ik niet meer begrijp waar we in de wereld mee bezig zijn. Maar toch we voelen allebei hetzelfde. Onrechtvaardigheid! Waarom? Wat is er mis met ons? We doen toch niets verkeerd? Of moeten we, en kunnen alleen maar doen wat ons van bovenaf opgelegd wordt?
Ik pas!

Ik ben echt niet van plan om ook maar iets aan te passen van datgene wat ik nu doe. Kom op zeg! Zijn ze nu helemaal van de... Sorry dat mag ik niet zeggen, alleen maar denken. Het past mij niet om zo te schrijven over de mensheid. Wat mij wel past is dat ik er absoluut voor pas om eenzelfde maatschappij te gaan krijgen als bijvoorbeeld Zuid-Afrika. Wat een kolder van de mensheid om

Ik maak bijna fout waar Jibbe me voor wil waarschuwen. Ik zal m'n eigen denkwijze gewoon voor mij houden en er voor zorgen dat er niets op mij aan valt te merken. Want ik wil het niet weten, ik wil er eigenlijk ook niet van lezen, want ik wil het niet weten. Want mensheid denk nou eens na! Het  is van de zotte dat jullie elkaar niet accepteren. En om in Nederland te blijven, artikel 1 van de grondwet die we hebben aangenomen: Iedereen is gelijk en mag denken en doen wat hij/zij wil ongeacht ras, kleur, geloof of wat dan ook... Dus houdt op met zeuren en accepteer elkaar zoals je bent, dan kunnen we weer over tot de orde van de dag en wil ik het ook wel weer weten.

Zo is het toch? Beter is het om ons zorgen te maken over de klimaat verandering waar we in terecht zijn gekomen, dan elkaar de hersens in te slaan omdat je iets anders bent? Dan de winkelruiten in te slaan en leeg te roven omdat je anders bent? Beter is het om gezamenlijk op de hoek van de straat met elkaar te laten zien dat je elkaar accepteert dan op elke hoek van de straat een auto in de brand te steken of de politie te bekogelen met bierflesjes en stenen. Houd toch op man, ik wil het niet weten! Ik wil weten wat we gaan doen aan het vasthouden van het water in Nederland. Ik wil weten wat we gaan doen aan de vele mensen die thuis zitten omdat ze geen werken meer hebben. 

Ik wil er toch nog iets over kwijt. Als ik in het buitenland ben respecteer ik de mensen daar zoals ze zijn. Respecteer ik alles zoals het daar is. Zijn de winkels dicht omdat het sjabbat is? Dan heb ik pech en moet ik wachten tot de volgende dag. Waarom is dat dan voor derden hier ons landje zo moeilijk? Ik denk maar weer dat Jibbe gelijk heeft. Ik wil het niet weten!

Ik ga het kereltje missen als ik straks op zondag de krant van zaterdag in alle rust zal lezen. Ik zal zijn beschouwelijkheid in de krant gaan missen. Dus dat wordt vaker naar https://jibbes.nl om zo toch nog even weer anders te denken.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...