Toen ik vanmiddag mijn ouders op ging halen vanaf de boot, viel het mij op hoeveel verkeer er onderweg was. Vlakbij de eindbestemming viel het mij nog meer op hoeveel mensen er aan het wandelen waren in de bossen, en op de paden. Ik heb zolang als dat ik daar kom, nog niet vaak zoveel auto's geparkeerd zien staan. Gisteren tijdens de fietstocht viel het me ook al op hoeveel mensen er onderweg waren. Lopend of op de fiets. Alleen of met z'n tweeën, of nog iets meer. Allemaal gezellig pratend, wijzend en niet gestrest. Ontspannen bezig zijn met dingen waar je anders schijnbaar niet aan toe komt. Is dit wat het corona virus ons brengt? Meer contact met anderen. Meer in de buitenlucht? Meer gezinsaandacht? Of is dit een tijdelijk iets, en komen de stress momenten met de sluiting van de scholen nu op iedereen af?
Ik hoop van harte dat in de komende periode er iets gevonden gaat worden op het feit dat de kinderen allemaal thuis zitten. Ik hoop dat men nu opeens heel snel een digitale leerwijze kan vinden. Lesuren streamen via Facebook of magister, zodat er geen achterstanden worden opgelopen of dat deze zo klein mogelijk blijven. Ook hoop ik dat er met enige regelmaat een update gebracht wordt over de stand van zaken, zodat iedereen zich daarop kan instellen. Maar we zullen het allemaal mee gaan maken. Voorlopig zitten we er met z'n allen aan vast dat er weinig te beleven zal zijn in de steden en dorpen. Laat datgene wat er wel te beleven is dan maar op een mooie manier gebeuren. Laat iedereen om elkaar denken.
Wat ik lees en zie van de landen om ons heen zijn moeilijke en zware berichten. Maar zo af en toe komt er ook wel iets moois naar buiten. Bijvoorbeeld het applaus van de Spanjaarden voor de hulpverleners. Het om 1800u met elkaar op het balkon muziek maken in Italië. De aanbiedingen van studenten in Nederland dat zij bereid zijn om op kinderen te passen of om voor ouderen naar de winkels te gaan. Corona verbrokkeld dus niet alleen, maar verbroederd ook. Corona zorgt voor hele moeilijke en zware beslissingen, maar ook voor kleine geluksmomentjes. En juist deze kleine momenten moeten ervoor gaan zorgen dat wij in de komende weken niet gek gaan worden, maar nuchter blijven en om ons heen kijken. Wat kan ik wel doen, en wat kan ik beter even laten. Wat kan ik later inhalen en waar moet ik nu helaas laten.
Geluk zit of wat mij betreft ligt in een heel klein hoekje. Soms moet je met een zaklamp aan de slag om het te zoeken en soms vindt je het zomaar. Wees lief voor een ander en denk om jezelf. Gun een ander wat je jezelf ook gunt. Het wordt mooi weer, dus we kunnen de tuin in. Snoeien, genieten van de zon, grasmaaien en plan maken. Koffiedrinken met het gezin om de buitentafel. Vogels horen fluiten en spechten horen hameren. Ooievaars en reigers horen klepperen en muizen horen piepen. Wat zal Nederland in de komende tijd een weer een hoop dingen opnieuw leren. Nu maar hopen dat ze het niet zo gauw weer gaan vergeten. Hopen dat ze de dingen die ze nu krijgen koesteren.
Ik wens jullie allemaal een gezonde en helende periode, en ik hoop dat je een heleboel dingen opnieuw mag leren.
Ik hoop van harte dat in de komende periode er iets gevonden gaat worden op het feit dat de kinderen allemaal thuis zitten. Ik hoop dat men nu opeens heel snel een digitale leerwijze kan vinden. Lesuren streamen via Facebook of magister, zodat er geen achterstanden worden opgelopen of dat deze zo klein mogelijk blijven. Ook hoop ik dat er met enige regelmaat een update gebracht wordt over de stand van zaken, zodat iedereen zich daarop kan instellen. Maar we zullen het allemaal mee gaan maken. Voorlopig zitten we er met z'n allen aan vast dat er weinig te beleven zal zijn in de steden en dorpen. Laat datgene wat er wel te beleven is dan maar op een mooie manier gebeuren. Laat iedereen om elkaar denken.
Wat ik lees en zie van de landen om ons heen zijn moeilijke en zware berichten. Maar zo af en toe komt er ook wel iets moois naar buiten. Bijvoorbeeld het applaus van de Spanjaarden voor de hulpverleners. Het om 1800u met elkaar op het balkon muziek maken in Italië. De aanbiedingen van studenten in Nederland dat zij bereid zijn om op kinderen te passen of om voor ouderen naar de winkels te gaan. Corona verbrokkeld dus niet alleen, maar verbroederd ook. Corona zorgt voor hele moeilijke en zware beslissingen, maar ook voor kleine geluksmomentjes. En juist deze kleine momenten moeten ervoor gaan zorgen dat wij in de komende weken niet gek gaan worden, maar nuchter blijven en om ons heen kijken. Wat kan ik wel doen, en wat kan ik beter even laten. Wat kan ik later inhalen en waar moet ik nu helaas laten.
Geluk zit of wat mij betreft ligt in een heel klein hoekje. Soms moet je met een zaklamp aan de slag om het te zoeken en soms vindt je het zomaar. Wees lief voor een ander en denk om jezelf. Gun een ander wat je jezelf ook gunt. Het wordt mooi weer, dus we kunnen de tuin in. Snoeien, genieten van de zon, grasmaaien en plan maken. Koffiedrinken met het gezin om de buitentafel. Vogels horen fluiten en spechten horen hameren. Ooievaars en reigers horen klepperen en muizen horen piepen. Wat zal Nederland in de komende tijd een weer een hoop dingen opnieuw leren. Nu maar hopen dat ze het niet zo gauw weer gaan vergeten. Hopen dat ze de dingen die ze nu krijgen koesteren.
Ik wens jullie allemaal een gezonde en helende periode, en ik hoop dat je een heleboel dingen opnieuw mag leren.
Reacties
Een reactie posten