Tijdens onze afgelopen vakantie kwamen wij ook in een winkel terecht waarvan wij niet hadden verwacht dat deze zo groot was. Aan de buitenkant was namelijk niet te zien, dat het drie etages en een kelder betrof, alsmede dat het twee huizen waren waar je door heen kon struinen. Echt struinen. Ik ben niet echt de persoon voor brokkant, maar wat ik hier gezien heb? Man ik zo er bijna verliefd op kunnen worden. Het enige nadeel van de winkel was, alles lag heel dicht op elkaar. Het was veel, heel erg veel. In deze winkel kwamen wij een klok tegen die wij beiden erg mooi vonden,, en wij hebben deze dus ook gekocht. Zelfs de jongste kon het bekoren dat we dit deden, dus we hadden alle vertrouwen in de reactie van thuis. En inderdaad ook de achtergebleven kinderen blijken de klok geweldig te vinden. Met name het geluid dat de klok maakt vinden ze zowel mooi als apart. Wat voor klok wij hebben gekocht? Eigenlijk moet je maar gewoon even langskomen om hem te zien, maar ik zal proberen een voorstelling te schetsen.
De buitenrand is zwart, de wijzers zijn goud gekleurd en de cijfers zijn in het wit op de het glas verwerkt. Aan de binnenkant draaien de wijzers hun gestage rondjes en daarachter in het goud gekleurd draaien een aantal tandwielen. En van deze tandwielen komt het geluid waar wij beiden uiteindelijk voor zijn gevallen denk ik. Dit is niet te beschrijven, daarvoor moet je echt een keertje langskomen. EN in de stille kamer komen zitten. Luisteren naar het getik van de staande klok die we hebben samen met het geluid van deze tandwielen. Ik geef nadien een dubbeltje voor de gedachten, mocht je die nog hebben. Wat een heerlijk, onwaarschijnlijk kalmerend effect gaat hier vanuit.
Maar deze tandwielen zijn er vast ingezet met het volgende idee; Ze moeten vast de tandwielen van de tijd voorstellen. De tijd die altijd doorgaat. Geen moment stil staat en ook nergens rekening mee houdt. De tijd die ons af en toe een signaal geeft dat we aan het einde van een periode zijn gekomen, of aan het begin van een nieuwe staan. De tandwielen van de tijd die altijd voortgaan. Mochten we er een stok tussen steken en proberen deze stop te zetten knappen ze kapot en staat de tijd stil. Gebeurd er niets meer waar we op kunnen bouwen. Gaat niets meer op de manier zoals dit altijd gegaan is. Ontwikkeld ons leven niet meer zoals we dat graag zouden willen. En mocht dit in ons leven gebeuren? Dan is de kans groot dat we het niet overleven.
Eigenlijk staan die tandwielen ook gewoon voor ons hart. Zolang deze doorloopt gaat alles zoals het moet (bijna alles) en mogen we er vanuit gaan dat de dingen gaan zoals we ze hebben gepland. Maar zodra we onze tandwielen niet goed verzorgen worden we kortademig, gaat het lampje uit en komt er een eind aan ons bestaan. Waarmee ik eigenlijk wil aangeven dat je af en toe eens moet luisteren naar de tandwieltjes. Gewoon even stil zijn en stil staan bij wie je bent en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. En als je dit goed doet hoor je het tikken van het klokje, en het tikken van de tandwielen als ze in het volgende rad grijpen.
Hiermee staat de klok zoals wij deze hebben gekocht voor mij dus wel een klein beetje synoniem voor het leven. En eerlijk is eerlijk als ik nu 's morgens beneden kom en de klok zie ben ik even stil om te luisteren of ze inderdaad nog steeds zou tikt als de avond ervoor. Het is heel kort, maar ik doe het al wel. En zo heel langzaamaan krijgt ik thuis een eigen klokje dat tikt zoals het vroeger thuis tikte, alleen op een andere manier. En daarmee tikken onze klokken thuis, zoals ze nergens anders tikken. Wees welkom om eens mee te luisteren.
De buitenrand is zwart, de wijzers zijn goud gekleurd en de cijfers zijn in het wit op de het glas verwerkt. Aan de binnenkant draaien de wijzers hun gestage rondjes en daarachter in het goud gekleurd draaien een aantal tandwielen. En van deze tandwielen komt het geluid waar wij beiden uiteindelijk voor zijn gevallen denk ik. Dit is niet te beschrijven, daarvoor moet je echt een keertje langskomen. EN in de stille kamer komen zitten. Luisteren naar het getik van de staande klok die we hebben samen met het geluid van deze tandwielen. Ik geef nadien een dubbeltje voor de gedachten, mocht je die nog hebben. Wat een heerlijk, onwaarschijnlijk kalmerend effect gaat hier vanuit.
Maar deze tandwielen zijn er vast ingezet met het volgende idee; Ze moeten vast de tandwielen van de tijd voorstellen. De tijd die altijd doorgaat. Geen moment stil staat en ook nergens rekening mee houdt. De tijd die ons af en toe een signaal geeft dat we aan het einde van een periode zijn gekomen, of aan het begin van een nieuwe staan. De tandwielen van de tijd die altijd voortgaan. Mochten we er een stok tussen steken en proberen deze stop te zetten knappen ze kapot en staat de tijd stil. Gebeurd er niets meer waar we op kunnen bouwen. Gaat niets meer op de manier zoals dit altijd gegaan is. Ontwikkeld ons leven niet meer zoals we dat graag zouden willen. En mocht dit in ons leven gebeuren? Dan is de kans groot dat we het niet overleven.
Eigenlijk staan die tandwielen ook gewoon voor ons hart. Zolang deze doorloopt gaat alles zoals het moet (bijna alles) en mogen we er vanuit gaan dat de dingen gaan zoals we ze hebben gepland. Maar zodra we onze tandwielen niet goed verzorgen worden we kortademig, gaat het lampje uit en komt er een eind aan ons bestaan. Waarmee ik eigenlijk wil aangeven dat je af en toe eens moet luisteren naar de tandwieltjes. Gewoon even stil zijn en stil staan bij wie je bent en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. En als je dit goed doet hoor je het tikken van het klokje, en het tikken van de tandwielen als ze in het volgende rad grijpen.
Hiermee staat de klok zoals wij deze hebben gekocht voor mij dus wel een klein beetje synoniem voor het leven. En eerlijk is eerlijk als ik nu 's morgens beneden kom en de klok zie ben ik even stil om te luisteren of ze inderdaad nog steeds zou tikt als de avond ervoor. Het is heel kort, maar ik doe het al wel. En zo heel langzaamaan krijgt ik thuis een eigen klokje dat tikt zoals het vroeger thuis tikte, alleen op een andere manier. En daarmee tikken onze klokken thuis, zoals ze nergens anders tikken. Wees welkom om eens mee te luisteren.
Reacties
Een reactie posten