Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe start

Ik zag zojuist in het overzicht van alle geschreven blogs dat ik voor het eerst in een heel erg lange tijd niet twee blogs in de maand geschreven heb. Ik heb dus in de vorige maand of te weinig meegemaakt. Of er was gewoon te weinig om over te schrijven. Geen inspiratie dus. Of zou ik er klaar mee zijn? Neeh ik denk dat het dat laatste niet is. Ik denk dat ik teveel met mezelf bezig ben geweest. Teveel en te lang op het randje heb gelopen, zonder dat ik het altijd door heb gehad.

We beginnen dus deze maand maar opnieuw met een nieuwe reeks van minimaal 2 per maand. Wie weet loopt het nu wel allemaal gewoon door tot in lengte van dagen. Of niet?! Weet u geachte lezer, het is maar net of je het überhaupt wel wilt. Ik heb altijd gezegd dat het geen verplichting moest worden, want dan stop ik ermee. Gelukkig is dat nog niet het geval want dan had ik een probleem. Waar moet ik dan mijn ei kwijt? Hoe breng ik dan over dat ik soms heel goed en soms wat minder goed in mijn vel zit? Want dat is wat ik wel doe met deze blogs / epistels ik help mezelf soms van problemen af. En soms kan ik door het schrijven van depri opeens weer heel vrolijk worden. Of door reacties op het geschrevene weer het besef krijgen dat vrienden heel belangrijk zijn.

Dat ik nu weer aan een blog begonnen ben, komt zoals ik al eerder schreef, er een nieuwe maand is begonnen. En die gewoonte zit er nog steeds in, aan het begin van de maand proberen we een nieuwe blog of gedicht te schrijven. Dat het deze maand een begin is met weinig inhoud, ach dat zij zo. Ik had wel een klein idee, maar niet de volledig inspiratie om een heel stuk te schrijven over de koortslip die me weer kwelt. Over de oorzaken hiervan en of dat wel zo is.
Neeh ik vond bovenstaande beter. Gewoon een uitleg waarom ik de afgelopen maand niet twee, maar maar één geschreven heb.

Ik hoop eigenlijk dat het u als lezer in de afgelopen maand goed gegaan is. Dat alles naar u toe heeft mogen komen, zodat u een heel fijn gevoel heeft overgehouden en hiermee deze maand begint. Straal dit gevoel heerlijk en zorg dat anderen het overnemen. Dat maakt de wereld weer een stukje blijer.
Is het niet gelopen zoals u had gedacht? Kop op, pak de pen en schrijf het van u af. Het werkt echt!! Ga vervolgens op zoek naar iets dat u een goed gevoel geeft zodat u een fijne dag hebt. Wie weet brengt de rest van de maand u dan ook erg mooie dingen.

Nu ben ik aan het einde van mijn eerste blog van deze maand gekomen. En heb eigenlijk niets en ook weer een heleboel gezegd. Ik sluit maar af met: Fijne dag allemaal!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...