Doorgaan naar hoofdcontent

Blijheid

Weet je wat verschrikkelijk grappig is? Elke keer als ik een blog wil schrijven heb ik geen idee waarover ik wil schrijven, zoals jullie weten. Nu echter is het precies omgekeerd. Ik loop al een week lang te denken oh daarover moet ik gaan schrijven, om vervolgens niet te beginnen en te denken, waar zou ik ook alweer over schrijven.
Nu niet...Ik zit in mijn stoel en er speelt muziek af op de tv en er wordt direct vanaf de bank meegezongen in verschillende stemmen. Dat vind ik zo mooi, want dat geeft aan dat er toch wel meer saamhorigheid (oud woord) in huis is dan wij af en toe denken. Dat de kinderen het toch wel leuk vinden om samen dingen te doen, ook al laten ze dat niet altijd blijken. En dat in een kort ogenblik ziende en denkende werd ik heel blij. En zo kun je dus van hele kleine dingen heel blij worden.

Van kleine dingen blij worden is geweldig. Af en toe zie je het ook voorbij komen op de sociale media waar ik lid van ben. Een moeder die blij met de opmerking van haar zoon, een vader die blij is met de gedragingen van zijn dochter(s) een opa en oma die helemaal blij worden van de reactie van de kleinkinderen. Heerlijk omdat soort dingen te lezen en te zien, heel wat beter dan alle ellende die er ook gedeeld wordt. Of alle domme, rare en kwetsende reacties die er ook te lezen zijn. Ik zou bijna een beweging van positiviteit gaan starten, maar doe het niet!! Ik geniet van liever van kleine momenten die mij blij maken. Wat als ik blij ben, kan ik meer hebben en straal ik de blijheid ook uit naar anderen.

Nu hoor ik iemand denken, mmmmmm blijheid waar ken ik dat van? Wel nu waarde lezer, u kent het vast en zeker uit het gezegde, vrijheid, blijheid, broederschap. Wel dan zit u, net als ik, wel fout. Want het Franse gezegde luid Liberté, égalité, fraternité hetgeen betekend vrijheid, gelijkheid en broederschap. Daar zit dus onze blijheid helemaal niet in. Al hoewel ik denk dat het best eens zo zou kunnen zijn dat er toentertijd gezegd werd, Liberté, bonheur, fraternité. Want wat was en is er nu mooier dan vrijheid, blijheid en broederschap. Ook denk ik dat er in de 60-er jaren ook zo gedacht werd. Want daar werd een deel van de huidige vrijheid in denken immers gelegd. En door het denken in (eigen) vrijheid, kwam de blijheid om de broederschap te vormen. Ach die blijheid...

Ik haal mijn blijheid toch voornamelijk uit de kleine mooie dingen die mij overkomen. En ben blij dat ik dat mag doen in een tijd dat het kan en mag. Dat iedereen blij kan en mag worden van datgene wat hij of zij mooi vindt. Ik ben er dan ook heilig van overtuigd dat je vooral blij moet blijven worden van de dingen die je blij maken. En hoe blijer je bent hoe meer het van je af straalt en iedereen er van profiteert. Dat maakt ons allemaal een klein beetje blijer en gelukkiger. En nu, nu ik bijna klaar ben met deze blog schijnt de zon. Op de zondag een heerlijke zon die me warm maakt. Ik ben alweer blij!!

Geniet van allemaal mooie dingen en wordt blij, dat maakt mij en iedereen om je heen ook blij!!!

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...