Doorgaan naar hoofdcontent

TIJD

Ik was van plan om pas weer een blog te schrijven aan het begin van de volgende maand. Nu hoor ik je vragen wanneer is het begin? Tja antwoord is wanneer is het einde? Das makkelijk antwoord je dan, dat is wanneer de laatste dag van de maand is aangebroken. Dat klopt is mijn antwoord. Maar we hebben nog steeds geen idee wanneer aan het begin van de maand is. Welnu laten we daar eens beginnen over na te denken. Want aan het begin kan morgen zijn. Want morgen is het begin van een nieuw jaar en een nieuwe maand, maar op 6 januari is het nog steeds aan het begin van de maand... Wanneer stopt dat dan? IK denk dat het begin van de maand stopt op de 15e. Want na die dag heeft iedereen het altijd over halverwege of einde van de maand. Conclusie is dus dat ik best dit blog had kunnen schrijven ergens in de eerste 14 dagen van het nieuwe jaar.

Een nieuw jaar. Een nieuw huis. Ik wilde helemaal niet terug kijken op het afgelopen jaar maar ga het toch een klein beetje doen. Want aan het begin van het jaar, leek het er nog  helemaal niet op dat we zouden gaan verhuizen. De plannen waren nog niet eens in maak. Niet dat we er niet over gesproken hebben, maar geen concrete plannen. We waren met heel andere dingen bezig. Aardbevingsschades enzo... Nieuwe werkgever, oude collega's die nieuwe collega's werden. En verder hebben tot halverwege het jaar eigenlijk een heel saai leven geleid. En toen werden de plannen om te verhuizen concreet. Moesten we achter huizen aan, kwamen ze foto's maken en hadden we binnen de kortste keren een nieuw huis gevonden.
Maar werden we weer ingehaald door de tijd... Wachten omdat we niet direct in het nieuwe huis konden.
Maar uiteindelijk halverwege december (15e) werd het huis van ons... En wonen we er nu!!

Zoals je in het korte overzicht hebt kunnen lezen is de tijd een belangrijke factor geweest in het afgelopen jaar. Soms heb je er zeeën van, en soms heb je te kort. Soms krijg je zeeën van tijd omdat je er aan toe bent, en soms zou je meer tijd hebben gehad om een beslissing te nemen. De tijd is iets waar we allemaal graag wat meer van zouden willen hebben, maar nooit krijgen. De tijd een ongrijpbaar fenomeen.
Wat ik nu wel weet is dat het tijd is om een einde te maken aan dit blog. Iedereen die dit leest wens een gezegend en mooi 2017 en neem de tijd in het komende jaar om eens goed om je heen te kijken. Misschien is er iemand die een beetje van jou tijd nodig heeft.

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...