Doorgaan naar hoofdcontent

tegen beter weten in!

Oh land de wanhoop nabij
Wanneer veranderd gij?
Zoekt gij niet de juiste weg?
Nu krijgt gij wat gij wilt
Ik hoop dat het uwen honger stilt
Maar vrees met angst en beven
Dat gij verkeerd uw stem hebt gegeven!

Anders moest het gaan
Ver ver bij die donkere man vandaan
Maar nu?
Waar staat u nu?
Verdeeldheid is er gekomen
Mensen onderling zijn het niet meer eens
De straat op is nu het pleidooi
Oh oh was en is die verandering toch mooi

Er is toch hoop?
Er groeit een nieuwe loot
Aan de stronk waarmee het ooit begon
Er is dus weer een lichtje aan de horizon
Er komt een nieuwe dag, een nieuw begin
Dat geeft het leven toch weer zin?

Gaat rustig voort, en leef uw leven zoals het hoort.
Neem elkaar zoals u bent
Ieder met de gebreken zoals u ze kent
Kom nader en geniet,
Al wat het leven u bied

Ach verandering zo klein
Wat is het toch fijn, om als mensen vriendelijk te zijn
Ach verandering zo groot,
Genood ik maar van alles wat u mij bood
Dan zou het zijn-
Al was en ben ik nog zo klein
Als was er niets gebeurd-
Zoals het moest ,en was het goed!

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…