Doorgaan naar hoofdcontent

Jong, wie is er niet oud mee geworden?

Het gekke aan schrijver / blogger zijn is dat je nooit precies weet wanneer iets je te binnen schiet. Soms kun je het vasthouden tot je een volledig verhaal hebt en soms moet je het direct op papier zetten. Deze blog is ook zo'n moment. Eigenlijk wilde ik op bed gaan om nog even wat tv te kijken en dan te gaan slapen. Maar onderweg naar boven was het daar, de drang om een blog te gaan maken. Een blog over het feit dat wij vanavond al voor ons tweede kind naar een diploma uitreiking zijn geweest. En terwijl ik na afloop buiten stond te wachten op Ton, Betty en Anneke, kwam ik een oud klasgenoot tegen. Deze maakte de gevleugelde opmerking "wat ben jij oud geworden" . Om vervolgens ver te gaan met: "We zijn natuurlijk allemaal ouder geworden, maar ik moest laatst in de kerk eerst goed kijken wie het was. Ik herkende je er niet van terug" Auw die deed zeer, en nog meer omdat ze het goed probeerde te praten. Nu ben ik inderdaad ouder geworden. Letterlijk en figuurlijk, maar toch nog niet zo oud dat je mijn oud ik niet meer terug ziet in de persoon die ik nu ben. Ja ja ik weet het het een paar (ahum) kilo's zwaarder en een bril, maar das alles....

OP de weg terug werd weer eens duidelijk dat het toch allemaal best wel meevalt. Papa zag eerder dan de rest in de auto om welke ballon het ging die we zagen op de weg terug. Toegegeven dat het Ton was die de ballonnen eerder zag, maar ja ik moest immers ook de auto besturen. En dan is het heerlijk om als jonge papa je hobby te kunnen delen met je kinderen. Je hebt aan een half woord genoeg. Heerlijk is dat echt waar, dat maakte de uitspraak van eerder op de avond weer helemaal goed. Maar al typende kom ik ook tot de conclusie dat Annemiek, want die was het die het zei, eigenlijk toch ook wel gelijk had. Immers, al twee kinderen die een diploma hebben van de middelbare school, het derde kind naar de tweede klas van de middelbare school en zelf het jongste kind gaat al naar groep 6. Dan ben je toch best wel oud inderdaad, of heet dit jong volwassen geworden?

Maar wat is oud eigenlijk? Want als ik terug denk aan de leraren die les gaven op de school waar zowel mijn vrouw als ik op heb gezeten, dan vonden wij die in die periode oud. Terwijl er nog steeds een aantal van toen lesgeeft. Dus waren ze toen oud? Nee, maar in onze ogen wel!! Als je het op die manier benaderd dan word oud zijn wel een relatief begrip. Want sommige van de collega's waar ik nu mee werk of heb gewerkt, daar heeft mijn vader ook al mee gewerkt. Toen waren ze in mijn ogen oud, terwijl ik je nu helemaal niet zo oud vind. Wat is oud? 40jr? 65jr? Of is 80 de leeftijd waarop je oud bent? Volgens mij ben je net zo oud als je je voelt. Is ouderdom niet te vatten in uiterlijk of leeftijd, maar is het een kwestie van gevoel en is het iets geestelijks. Ben ik dus oud? Voor iemand van 4 of 5 jaar wel, maar voor iemand van 65 of 80 jaar niet. Vind ik iemand van 65 jaar oud? Nee eigenlijk niet, maar iemand van 80 daarentegen weer wel. Het is en begrip.

Nogmaals je bent net zo oud als je je voelt, als je op een gegeven ogenblik maar wel de verantwoording neemt die bij je leeftijd past. Voor mij een valkuil zal ik eerlijk bekennen. Ik denk zelfs voor een heleboel mensen. Maar ik oud? Nee en zo wil ik me ook absoluut niet voelen. Ik ga dus voorlopig ook nog maar heerlijk door met dingen doen die ik leuk vind om te doen, zonder me ook maar iets van een leeftijd aan te trekken. Jong! Wie is er niet oud mee geworden?

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…