Doorgaan naar hoofdcontent

De natuur!!

De natuur
Ik geniet ervan elk uur
Zeker als ik foto's maken kan
Van de dingen om mij heen
Kan soms genieten van een mier op een steen
Soms een mooie bij
Een andere keer maakt een vlinder me blij
Nu is het de wind
Waar ik de rust door vind
Morgen de blauwe lucht,
Met zon en warmte waarvan ik zucht,
Dan is er weer een mooie plant,
Of een klein gedichtje in het zand.

Wat ik ook bedenk
Het is alles Gods geschenk,
Voor mij voor jou,
En iedereen waar ik van hou.

Geniet van het zingen van de vogels,
Van de koeien in de wei,
En bedenk ik hoor er bij.
Wees blij met elke dag
Die je hier op aarde leven mag.
Een wolk drijft hoog voorbij
Bedankt dat U zorgt voor mij.

Natuur
Een uur
Je brengt het er zo maar door
Je komt tot rust, en daar doe je het voor.
Moe maar voldaan
Mag ik rustig slapen gaan
Morgen weer een dag,
Die ik in de natuur doorbrengen mag.

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...