Doorgaan naar hoofdcontent

Met of zonder Facebook?

Meestal heb ik er een verschrikkelijke hekel aan om een blog te beginnen, omdat ik geen heb waar ik over moet schrijven. Nu heb ik vandaag weer  genoeg beleefd, maar het is niet netjes om over de ruggen van andere mensen een verhaal te schrijven. Dus moet ik iets anders verzinnen. Ik zou een referaat kunnen gaan houden over weet ik veel? Je kunt en mag zoveel zeggen op zo'n blog, ik bedoel iedereen die het leest kan en mag er een mening over hebben. Vaak leveren al die meningen dat genoeg stof op voor een nieuwe blog, waardoor je meer dan één blog per maand schrijft. Want dat is toch wel het streven, minimaal een blog per maand. Liever meer natuurlijk, maar het minimum is gewoon één. 

Ik ben in de afgelopen periode er achtergekomen dat het niet hebben van de facebook app op je telefoon een hoop rust bied. Ik krijg nog wel sommige meldingen binnen van facebook, maar dat zijn meldingen die via chrome binnenkomen. De frequentie hiervan is zo laag dat het gewoon weg rustig is. Hierdoor wordt het rustiger om mij heen, zelfs Betty heeft de app van haar telefoon gehaald. Ook zij zegt precies hetzelfde, het is heerlijk rustig zonder. Meest gestelde vraag? Mis je dan niets? Geen idee eigenlijk. Als ik berichten wil lezen dan log ik wel in via de website van facebook en lees daar wel wat nodig is. En als iemand iets post wat ik niet heb gelezen, jammer dan... Als het belangrijk is zeggen ze het vanzelf.

De mooiheid aan deze manier van leven is dat je ook niet in de verleiding komt om alles wat je door de dag heen doet bekent te maken. Ik merk nu pas dat ik het best wel vervelend heb gevonden om alles wat iedereen doet telkens te lezen. Kan mij dat nu schelen. Niet helemaal waar, want 's avonds thuis achter de pc wil ik ook nog wel eens iets over mijn wel en wee op facebook zetten, en als ik een heel erg mooie foto heb gemaakt dan zet ik hem ook op facebook...Maar over het algemeen geen status update meer over het feit wat ik nu allemaal weer mee  maak. Plaats je dan helemaal niets? Jawel een postje zoals deze: 
vind ik gewoon leuk om te blijven doen. Dat zijn de dingen die anderen nieuwsgierig maken. Degene die weet wat ik bedoel die reageert wel.

Eigenlijk moet het mij allemaal geen enkele biet kunnen schelen wat een ander op facebook plaatst, maar soms... Maar dat zal iedereen hebben, Misschien denken jullie het zelfs wel van mij. Denk overigens nou niet dat ik tijd overhoud nu ik overdag bijna niet meer op facebook zit. Want ik merk nu pas hoeveel tijd het door de dag heen kost om facebook bij te houden. Misschien moet ik als ik mn abonnement weer mag opzeggen / vernieuwen maar een telefoon uitzoeken die wel mooie foto's maakt maar geen sociale media bevat!!! Zou die er zijn? Uitdaging om te gaan zoeken...

Ik wens jullie allemaal heel erg veel fijne momenten zonder facebook of met als je echt niet zonder kunt, en mocht je een telefoon hebben gevonden? Laat het me weten!!

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.

Wachten duurt lang

Niet wetende wat precies te verwachten qua tijd bracht ik vanmorgen mijn vrouw naar het ziekenhuis. Over tijdstip waarop we daar moesten zijn wil ik het niet hebben, te meer omdat het ook nog een uur vroeger had gekund. De broeder die de opname bij haar deed wilde geen tijdsbestek noemen daar hij niet precies wist wat ze allemaal zouden tegenkomen. Op dat moment snapte ik dat  helemaal. Ik was immers de grote stoere man die alles weg lachte en overal een antwoord op had. Maar nu de tij verstrijkt en ik geen idee heb wat er allemaal in de tussenliggende periode met mijn vrouw is gebeurd, baal ik eigenlijk dat hij geen tijd heeft genoemd. Ik durf niet met mijn werk aan de slag want stel nou dat ze bellen... Ik durf niet even te gaan wandelen, want stel nou dat ze bellen. Ik durf gewoon niets, want ze zouden eens kunnen bellen.

Ik heb de tv maar aangezet in de hoop dat daar iets op is wat ik interessant vind. Maar helaas... Behalve een tsunami waarschuwing naar aanleiding van de aardbevi…