Doorgaan naar hoofdcontent

Met of zonder Facebook?

Meestal heb ik er een verschrikkelijke hekel aan om een blog te beginnen, omdat ik geen heb waar ik over moet schrijven. Nu heb ik vandaag weer  genoeg beleefd, maar het is niet netjes om over de ruggen van andere mensen een verhaal te schrijven. Dus moet ik iets anders verzinnen. Ik zou een referaat kunnen gaan houden over weet ik veel? Je kunt en mag zoveel zeggen op zo'n blog, ik bedoel iedereen die het leest kan en mag er een mening over hebben. Vaak leveren al die meningen dat genoeg stof op voor een nieuwe blog, waardoor je meer dan één blog per maand schrijft. Want dat is toch wel het streven, minimaal een blog per maand. Liever meer natuurlijk, maar het minimum is gewoon één. 

Ik ben in de afgelopen periode er achtergekomen dat het niet hebben van de facebook app op je telefoon een hoop rust bied. Ik krijg nog wel sommige meldingen binnen van facebook, maar dat zijn meldingen die via chrome binnenkomen. De frequentie hiervan is zo laag dat het gewoon weg rustig is. Hierdoor wordt het rustiger om mij heen, zelfs Betty heeft de app van haar telefoon gehaald. Ook zij zegt precies hetzelfde, het is heerlijk rustig zonder. Meest gestelde vraag? Mis je dan niets? Geen idee eigenlijk. Als ik berichten wil lezen dan log ik wel in via de website van facebook en lees daar wel wat nodig is. En als iemand iets post wat ik niet heb gelezen, jammer dan... Als het belangrijk is zeggen ze het vanzelf.

De mooiheid aan deze manier van leven is dat je ook niet in de verleiding komt om alles wat je door de dag heen doet bekent te maken. Ik merk nu pas dat ik het best wel vervelend heb gevonden om alles wat iedereen doet telkens te lezen. Kan mij dat nu schelen. Niet helemaal waar, want 's avonds thuis achter de pc wil ik ook nog wel eens iets over mijn wel en wee op facebook zetten, en als ik een heel erg mooie foto heb gemaakt dan zet ik hem ook op facebook...Maar over het algemeen geen status update meer over het feit wat ik nu allemaal weer mee  maak. Plaats je dan helemaal niets? Jawel een postje zoals deze: 
vind ik gewoon leuk om te blijven doen. Dat zijn de dingen die anderen nieuwsgierig maken. Degene die weet wat ik bedoel die reageert wel.

Eigenlijk moet het mij allemaal geen enkele biet kunnen schelen wat een ander op facebook plaatst, maar soms... Maar dat zal iedereen hebben, Misschien denken jullie het zelfs wel van mij. Denk overigens nou niet dat ik tijd overhoud nu ik overdag bijna niet meer op facebook zit. Want ik merk nu pas hoeveel tijd het door de dag heen kost om facebook bij te houden. Misschien moet ik als ik mn abonnement weer mag opzeggen / vernieuwen maar een telefoon uitzoeken die wel mooie foto's maakt maar geen sociale media bevat!!! Zou die er zijn? Uitdaging om te gaan zoeken...

Ik wens jullie allemaal heel erg veel fijne momenten zonder facebook of met als je echt niet zonder kunt, en mocht je een telefoon hebben gevonden? Laat het me weten!!

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...