Doorgaan naar hoofdcontent

Onvoltooid...

Het is geen column wat ik het schrijf, maar een gedicht wat ik schreef in de nacht van vrijdag op zaterdag. In de nacht van Valentijnsdag. De dag van de liefde. De liefde die op vrijdag de dertiende erg aanwezig is geweest, en die ook een hoop goed heeft gedaan en die mensen ook op de been heeft gehouden die dag. Waarmee er weer een vrijdag de dertiende heel belangrijke plaats in mijn leven heeft gekregen. Ik hoop dat het gedicht wordt begrepen, ik werd er in ieder geval weer minder moedeloos van.
Onderstaande ontsproot uit mijn gedachten in die nacht na de begrafenis van "tante" Antje.
Ik denk, en eigenlijk weet ik het wel zeker dat het een manier van verwerken is. Hij is niet op het vroegste tijdstip van de dag geschreven maar wel gemeend. De titel van dit verhaal sta ik ook helemaal achter. Want mijn leven is nog niet voltooid, en gaat inderdaad verder. Dus het kind snikt nog een beetje de man leeft alweer in zijn gezin. En de Heer? Die is telkens nabij en ondersteund mij.

Mocht er de behoefte zijn om te reageren, dan lees of hoor ik dat graag.



Het kind in mij huilt
Snikt het uit omdat  het niet begrijpt
Het begrijpt niet waarom de goede mensen eerst gaan
En ze ons "slechte" mensen laten staan
Het kind in mij begrijpt niet wat het verkeerd doet
Ik ben toch immers op de juiste tijden ook heel "zoet"

De man in mij gaat door
Want het gezin gaat immers voor
Ik moet toch papa voor de kinderen klein,
en echtgenoot voor mijn vrouw zijn?
Dus sta ik voor ze klaar,
En zal ik er voor ze zijn daar!!

Nu ik mijzelf beschreven heb
En terug denk aan vandaag...
Met traan en lach, was God er deze dag
Hij gaf de wijsheid in mijn spreken
de tranen bij het gedenken
Hij zal er altijd voor mij zijn...

En zo ga ik verder,
Op de weg die Hij mij wijst...





Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Leerproces: blij en trots zijn

Sinds ik weet dat mijn zusje haar droom achterna aan het jagen is, en dat doet ze wat mij betreft zeer verdienstelijk, was ik eerst een beetje verbolgen. De reden ligt voor de hand, ik wil immers graag het alleen recht hebben. Maar ja dat kan niet ben ik in de loop der jaren achtergekomen, dus heb ik het heel gauw laten varen toen het in mijn gedachten kwam. En ik ben gaan lezen... En leuk dat het is!! Geweldig! Ik zou nu graag willen dat ze er veel eerder aan begonnen was, maar ja achteraf... Precies.

Afgelopen zaterdag waren we even bij hen omdat hun oudste dochter jarig was en toen hebben we eindelijk weer eens een beetje bijgeklept. Heel gezellig, en heel warm om toch een gezamenlijk iets te hebben. Iets waar je samen over kunt bomen zonder dat een verplichting is. Dit voelt dan zo vertrouwd, en dat maakt je blij. Ik was en dan ook zeer verheugd toen ik haar laatste blog las over de broer en zus liefde die dieper zit dan dat broer en zus zelf weten.
Bedankt zusje, ik heb hem echt …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.