Doorgaan naar hoofdcontent

Verplichting(en)

Verplichting(en)

Volgens het woordenboek betekend het woord verplichting:

verplichting: ver` plich - ting
de -woord (vrouwelijk)
verplichtingen

1: noodzaak;
2: reden tot dankbaarheid: veel verplichting aan iem. hebben

verplichting: Een schriftelijke toezegging tot financiering van een programma of tot het uitvoeren van een bepaalde activiteit. Dit kan gespreid zijn over diverse jaren. Er wordt voor de gehele projektperiode een verplichting aangegaan. In de Ned. bilaterale hulp is het zg.' opknippen' ,waarbij verplichtingen worden aangegaan voor slechts een deel van de projektperiode (bv. een jaar),formeel niet toegestaan

verplichting: noodzaak, obligatie, plicht, verbintenis

Ik wil zo graag een column schrijven over verplichting(en), dat ik geen idee heb waar ik over schrijven moet. Moet ik namelijk gaan schrijven over de dankbaarheid naar Hem die ons alles geeft? Of moet ik gaan schrijven over de taak die de leden van de regering hebben tegenover ons die hen hebben gekozen?

Zoals de lezer al merkt ben ik in dubio en kom ik ervoor mijzelf niet uit. Te meer omdat de huidige leden van regering en Tweede-Kamer, nou ook niet echt uitvoeren wat wij als kiezer hebben verplicht met de verkiezing. En dan maakt het wat mij betreft niet uit of je nu PVV of CDA of CU hebt gestemd. Maar dat zullen en de meeste van jullie wel met mij eens zijn.
Echter als ik de verplichtingen die nog meer hebben eens blij langs loop, ben ik dan nog zo aardig? Ik hoef alleen maar te kijken naar de verplichting die wij zijn aangegaan in het erkennen van Christus als onze Heer. Hoeveel ruzie is daardoor niet ontstaan? En ook daarvoor geldt, het maakt niet uit naar welke kerk je gaat. Maar je hebt door hem te erkennen jezelf verplicht om Hem te erkennen als redder of als Vriend. De enige dankbaarheid die wij hoeven te tonen is lees en leef uit het Woord dat Ik je heb gegeven.

Bah nu ik bovenstaande heb neergezet voel ik me net een kapelaan, priester, dominee, voorganger... Die op zondag of op welke dag dan ook jou/mij voorhoud je doet alles verkeerd. Want je moet het zo en zo doen of je zal nooit...
En dat terwijl ik met deze column niet meer wil vragen dan:
Heb jij net zoveel moeite met je aan je verplichtingen houden als ik?
En om de column eens af te sluiten met een knipoog omdat je ook niet alles te serieus moeten nemen. Voel je niet verplicht tot antwoorden....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Glück Auf

Wat ik heel vervelend vind aan mijn lijf is dat tegenwoordig geen idee meer heb wat ik wel en wat ik niet aan kan. Op de momenten dat ik denk dat het wel lekker gaat, blijkt mijn lijf opeens heel erg veel moeite te hebben gehad. Maar op de momenten dat ik het heel erg moeilijk had, dacht ik, blijkt achteraf dat mijn lijf vond dat het wel mee viel. Ik snap er helemaal niets meer van. En het gekke wil dat het ook doorwerkt. Want als ik denk dat het wel lekker gaat met bijvoorbeeld werk, dan is het bagger. Ik heb geen idee wat dat allemaal is. Hebben jullie dat ook? Of is dat heel persoonlijk. Ik ken dit gevoel in het schrijven ook heel erg. Ik merk dat ik veel vaker dingen wil delen, maar vervolgens weet ik geen onderwerp en vliegt mij niets aan. Daarmee denk ik dan weer, nou misschien is het tijd om te stoppen want er komt toch niets meer. Kom dan telkens in zo'n negatieve spiraal. Ik haat dat, want dan gaan dingen verder door ook helemaal niet lekker, en dat werkt ook in huis door....